Η ειδική αγωγή και εκπαίδευση στην κλίνη του Προκρούστη!

Με βάση τη «Νέα  Εθνική Στρατηγική»» 2024-2030 

Το υπ. παιδείας δίνοντας στη δημοσιότητα 29/4/2024 ένα κείμενο 140 σελίδων για τη «νέα εθνική στρατηγική για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία 2024-2030» επιβεβαιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την προσήλωσή του, με αυστηρά χρονοδιαγράμματα και οικονομικά εποπτευόμενο από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς περιεχόμενο δράσεων, ότι θέτει πλέον επιτακτικότερα την ειδική αγωγή κι εκπαίδευση στην κλίνη του Προκρούστη, στο όνομα της ψευδεπίγραφης «πλήρους ένταξης» των ατόμων με αναπηρία, στη βάση πάντα των επιταγών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες. Είναι πλέον φανερό ότι περνάμε σε νέα φάση επιθετικών αντιδραστικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην ειδική αγωγή και η νέα εθνική στρατηγική αποτελεί τον «οδικό χάρτη αποδόμησης» των όποιων μορφωτικών δικαιωμάτων μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές ανάγκες έχουν απομείνει. 

Το εκπαιδευτικό κίνημα χρειάζεται τώρα να θέσει το ζήτημα σε προτεραιότητα, να οργανώσει τον αγώνα, να αντιπαλέψει τα σχεδιαζόμενα μέτρα, να απαιτήσει επιθετικά την ικανοποίηση όλων των αναγκαίων αιτημάτων που αφορούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών/τριών με αναπηρία ή και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. 

  Το κείμενο που δόθηκε σε διαβούλευση βρίθει απίστευτων εύηχων νεολογισμών (δημιουργία ενταξιακών και συμπεριληπτικών σχολικών κοινοτήτων!!!) που στην πράξη ντύνουν τις πολιτικές αποκλεισμού των παιδιών με αναπηρίες από τη μάθηση με κατευναστική ρητορική και εξαπάτηση. Προαναγγέλλονται ρευστές και επικίνδυνες ακροβασίες για τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία όπως η κατάργηση ειδικών σχολείων και η ρευστοποίηση των Τμημάτων Ένταξης που γίνονται οι άξονες των νεοφιλελεύθερων νομοθετημάτων της επόμενης περιόδου. Είτε με τη μορφή ενός συνολικού νομοσχεδίου για την ειδική εκπαίδευση είτε με επί μέρους διατάξεις σε άσχετα νομοσχέδια, αυτό που επιδιώκεται είναι: 

• Η μεταφορά χρηματοδότησης από τα ειδικά σχολεία στα γενικά με στόχο την υλοποίηση προγραμμάτων μετάβασης των μαθητών με αναπηρίες/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη γενική εκπαίδευση, σημαίνει αρχικά σημαίνει υποβάθμιση του εκπαιδευτικού και μαθησιακού χαρακτήρα των ήδη υποβαθμισμένων δομών της ειδικής εκπαίδευσης. Η παραδοχή υπηρεσιακών παραγόντων ότι θα υπάρχει πρόβλημα με τα κονδύλια ΕΣΠΑ γιατί η ΕΕ αρνείται την χρηματοδότηση σε δομές όπως τα ειδικά σχολεία, καθώς στοχεύει στο  κλείσιμό τους, διαπερνά τη νέα εθνική στρατηγική για την αναπηρία και δίνει το στίγμα των προσεχών νομοθετημάτων. Η εξάρτηση της χρηματοδότησης των ειδικών σχολείων από ευρωπαϊκά κονδύλια κι όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό, οδηγεί ώστε ΕΕ και ΟΟΣΑ να καθορίζουν τον προσανατολισμό της ειδικής αγωγής στη χώρα μας, το είδος και το εύρος, την ποιότητα και την ποσότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Ταυτόχρονα, η απαλλαγή του κρατικού προϋπολογισμού από την υποχρέωση ενίσχυσης των ειδικών δομών εκπαίδευσης δίνει την ευκαιρία επιπλέον κερδοφορίας του ιδιωτικού κεφαλαίου στο πεδίο. Η μη χρηματοδότηση των ειδικών σχολείων από τον κρατικό προϋπολογισμό, η άρνηση πρακτικά της χρηματοδότησής του με βάση τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών του, δημιουργεί μια κυβερνητικά επιδιωκόμενη κατάσταση ασφυξίας, που θα οδηγήσει στην σταδιακή διάλυση και ιδιωτικοποίηση των ειδικών δομών. Ο νέος οδικός χάρτης της κυβέρνησης  δημιουργεί έρημο μαθησιακών δικαιωμάτων για τους μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές ανάγκες αποκαλώντας την συμπερίληψη. Αντί να αναγερθούν νέα, ασφαλή και με όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές ειδικά σχολεία, αντί να γίνουν μαζικοί μόνιμοί διορισμοί όλων των ειδικοτήτων με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία, η κυβέρνηση, πιστή στις οδηγίες ΕΕ και διεθνών οικονομικών οργανισμών, υποβαθμίζει όλες τις λειτουργίες τους, στοχεύοντας είτε να τα μετατρέψει σε «συμπεριληπτικά κέντρα αναφοράς» που δεν θα ασκούν διδακτικό έργο (βλ. Πορτογαλία) είτε με μια φθίνουσα πορεία λειτουργίας να τα εξαφανίσει. 

• Τα Τμήματα Ένταξης να ρευστοποιήσουν τη λειτουργία τους και να μετατραπούν σε περιστασιακά φροντιστήρια με τον ειδικό εκπαιδευτικό των Τμημάτων Ένταξης να είναι πολυεργαλείο, με μείωση της αυτόνομης διδασκαλίας σε παιδιά με αναπηρίες που έχουν αυτή την ανάγκη λόγω μεγάλων μαθησιακών κενών. Με τη ρευστοποίηση των Τμημάτων Ένταξης ο ειδικός εκπαιδευτικός δεν θα μπορεί να αναπτύξει και να εφαρμόσει εξατομικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους μαθητές τους. Χαρακτηριστικά, η Πορτογαλία που ακολούθησε τις οδηγίες του «Ευρωπαϊκού Φορέα για την Ειδική Αγωγή και την Ενταξιακή Εκπαίδευση» έχει οδηγηθεί σε ένα χαοτικό μοντέλο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση που δεν διασφαλίζει ότι κάθε μαθητής με αναπηρία λαμβάνει την κατάλληλη υποστήριξη και εξατομικευμένη διδασκαλία που χρειάζεται. Έτσι τα γενικά σχολεία δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν αποτελεσματικά τις ανάγκες των μαθητών με αναπηρίες, προσφέροντάς τους την υποστήριξη και τις ευκαιρίες που χρειάζονται για την ακαδημαϊκή και κοινωνική τους ανάπτυξη.

• Συνολικά, οι σχεδιαζόμενες αλλαγές που στοχεύουν στη μείωση και το κλείσιμο των ειδικών σχολείων και τη ρευστοποίηση του διδακτικού έργου των Τμημάτων Ένταξης  στο ψευδεπίγραφο όνομα της «πλήρους ένταξης» θα έχουν σοβαρές συνέπειες για την εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρίες. Αντί να προωθούν την ισότιμη πρόσβαση σε μια εκπαίδευση που προσαρμόζεται στις μαθησιακές ανάγκες τους, αυτές οι αλλαγές θα οδηγήσουν στον μαθησιακό αποκλεισμό των παιδιών με αναπηρίες από την ουσιαστική μάθηση, θα αυξήσουν τον κίνδυνο σχολικής διαρροής και κοινωνικού αποκλεισμού. Σε ένα φθηνό κατακερματισμένο καθεστώς νεοφιλελεύθερης «πλήρους ένταξης», τα φαινόμενα στιγματισμού μέσα στη γενική τάξη και η απομόνωση των παιδιών με αναπηρίες από τη σχολική κοινότητα θα ενταθούν. 

• Σοβαρό σημείο αναφοράς της «νέας εθνικής στρατηγικής» αποτελεί η υλοποίηση προγραμμάτων πρώιμης παρέμβασης που αντί να δημιουργεί δημόσια κέντρα για δωρεάν θεραπείες και προγράμματα αποκατάστασης  όλων των αναπήρων μαθητών ηλικίας 0-6, εγκαινιάζει το οικογενειοκεντρικό μοντέλο, με κουπόνια για την παροχή εξειδικευμένων θεραπειών. Οι θεραπευτές με το «βαλιτσάκι» τους, θα πηγαίνουν ως περιοδεύων θίασος  από πόρτα σε πόρτα κάθε οικογένειας, με συγκεκριμένο χρόνο λήξης των παρεχόμενων υπηρεσιών, με μπλοκάκι, χωρίς διεπιστημονική συνεργασία, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, χωρίς εποπτεία της πορείας αποκατάστασης των δυσκολιών του κάθε παιδιού. Η αναθεωρημένη έκδοση του Ιανουαρίου 2024 για την πρώιμη παρέμβαση από τις αρχές του 2024 έως το τέλος του 2025 αναφέρει την ένταξη στο πιλοτικό πρόγραμμα μόλις 1.635 παιδιών 0-6 ετών με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 32 εκατομμυρίων ευρώ. Οι αριθμοί υπολείπονται των πραγματικών αναγκών και τα κουπόνια αποτελούν έναν επιπλέον κόφτη, καθώς δεν αφορούν το σύνολο των παιδιών. Πέρα από την ενίσχυση της ιδιωτικοποίησης της ειδικής εκπαίδευσης, οι γονείς θα αναγκαστούν να ξαναβάλουν το χέρι στην τσέπη συμπληρώνοντας τα υπέρογκα ποσά για τις θεραπείες των παιδιών τους. Το πιλοτικό πρόγραμμα έχει  ημερομηνία λήξης ενισχύοντας για πολλοστή φορά, όχι τις δημόσιες δομές, που η αναβάθμισή τους θα εξυπηρετούσε μακροχρόνια τις ανάγκες των παιδιών του λαού, αλλά το ιδιωτικό κεφάλαιο που θα εξακολουθεί να θησαυρίζει σε βάρος των παιδιών με αναπηρία.  Τα πιλοτικά  προγράμματα, ακόμα και αν θεωρηθούν επιτυχή, δεν ακολουθούνται από γενίκευσή τους σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης. Μένουν ως «παρακαταθήκη καλών πρακτικών» που καλούνται να υλοποιήσουν τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί, που είναι οι κύρια υπεύθυνοι για την όποια αποτυχία τους.  

Ταυτόχρονα οι προαναγγελίες για αλλαγές στα καθηκοντολόγια τόσο των ΤΕ όσο και των παράλληλων στηρίξεων, καθώς και η κεντρική προσπάθεια για «έλεγχο» του αριθμού των διαγνώσεων των ΚΕΔΑΣΥ, συμπληρώνει την συνολική εικόνα μιας δημοσιονομικής πολιτικής που κλείνει τη στρόφιγγα των παροχών στα πεδία των κοινωνικών αγαθών (υγεία και εκπαίδευση) και προχωρά σε ιδιωτικοποιήσεις πλευρών της λειτουργίας τους. Με αυτά τα δεδομένα η επιλογή του εκπαιδευτικού κινήματος είναι μονόδρομος. Είναι σαφές ότι η ειδική αγωγή κι εκπαίδευση, με τις δομές της βρίσκονται στο στόχαστρο της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ, όπως βρέθηκαν και όλα τα προηγούμενα χρόνια από τις κυβερνήσεις ΝΔ/ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ. Η ειδική εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως βάρος που οι πολιτικές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ θέλουν να βγάλουν από τις πλάτες του κράτους, να ιδιωτικοποιήσουν πλευρές της μια και αποτελεί πηγή σημαντικής κερδοφορίας για το κεφάλαιο και να εμπορευματοποιήσουν. Το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα βρίσκεται απέναντι σε αυτές τις νεοφιλελεύθερες επιδιώξεις με απατηλό «συμπεριληπτικό πρόσωπο», αγωνίζεται να ακυρώσει κάθε απόπειρα συντηρητικής αναδιάρθρωσης στην ειδική αγωγή που θα την καταργεί ως δημόσιο αγαθό. Τους αγώνες μας καθοδηγούν οι σύγχρονες ανάγκες  των μαθητριών/των μας και όχι το κέρδος και η αγορά!

Ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ έγκαιρα επισημάναμε και αναδείξαμε τις στοχεύσεις και επιδιώξεις όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων για να υλοποιηθεί η νεοφιλελεύθερη «πλήρης ένταξη» των μαθητών με αναπηρία στα γενικά σχολεία. Αποκαλύψαμε, σχεδιάσαμε και αντιπαλέψαμε στην πράξη  προσπάθειες που ακυρώνουν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Απαιτείται το επόμενο συνέδριο της ΔΟΕ να πάρει ξεκάθαρα διατυπωμένη θέση απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς, να οργανώσει τις μάχες για την ανατροπή τους και ταυτόχρονα να διεκδικήσει  το 15% του κρατικού προϋπολογισμού για την παιδεία να πάρει σάρκα και οστά, να υπάρξει γενναία χρηματοδότηση των δομών ειδικής αγωγής, να γίνουν μόνιμοι και μαζικοί διορισμοί όλων των ειδικοτήτων με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία, να ιδρυθούν νέα ειδικά σχολεία με όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές και να υπάρξουν παρεμβάσεις για τα όσα λειτουργούν που θα εγγυώνται την ασφάλεια και την λειτουργικότητα για την πλήρη ανάπτυξη όλων των προγραμμάτων τους, να ιδρυθούν ΤΕ σε κάθε δημοτικό και νηπιαγωγείο, να ιδρυθούν δημόσια κέντρα αποκατάστασης για δωρεάν θεραπείες και προγράμματα αποκατάστασης όλων των μαθητών που το έχουν ανάγκη, να υπάρξει διαχειριστικός κρατικός έλεγχος στις ιδιωτικές μονάδες ειδικής εκπαίδευσης και μετατροπή τους σε δημόσιες.

Για τη συνάντηση των ΔΟΕ/ΟΛΜΕ με ηγεσία ΥΠΑΙΘΑ σχετικά με την ειδική αγωγή

Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 15.4 συνάντηση των ΔΣ ΔΟΕ και ΟΛΜΕ με τον ΓΓ του Υπουργείου Ι. Κατσαρό και τον προϊστάμενο Ειδικής Αγωγής κι Εκπαίδευσης Ι. Μπουσδούνη, εν όψη του νομοσχεδίου για την ΕΑ που μας ενημέρωσε το ΥΠΑΙΘΑ ότι ετοιμάζει. 

Από την αρχή δήλωσαν ότι δεν υπάρχει ακόμα καμία απόφαση και κανένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αλλά ότι η βασική λογική των όποιων αλλαγών γίνονται στην πολιτική της συμπερίληψης και της πλήρους ένταξης. Ήταν φανερό ότι η συνάντηση έγινε για «τα μάτια του κόσμου». Δεν είναι τυχαίο ότι η  υφυπουργός Ζ. Μακρή μπήκε κυριολεκτικά για δύο λεπτά στη μέση της συζήτησης και αποχώρησε χωρίς καν να το ανακοινώσει. Να σημειώσουμε ότι με τον υπουργό Πιερρακάκη έχει πραγματοποιηθεί μόνο η πρώτη συνάντηση όταν ανέλαβε, τον Ιούλιο του 2023.   Η συζήτηση ήταν αρκετά γενικόλογη και κυρίως οι εκπρόσωποι της ηγεσίας του Υπουργείου περιέγραψαν ποιο είναι το πλαίσιο με το οποίο λειτουργούν μέχρι σήμερα οι δομές ΕΑ και τι κατά τη γνώμη τους πρέπει να αλλάξει. 

Ορισμένα βασικά στοιχεία που τέθηκαν στη συζήτηση για:

1. ΚΕΔΑΣΥ: Παρουσίασαν ως πρόβλημα τις πολλές εγκρίσεις παράλληλων στηρίξεων. Επιδίωξαν να στοχοποιήσουν τις εγκρίσεις δηλώνοντας ότι πολλές φορές τα σχολεία αναζητούν «παιδονόμους». Τόνισαν επίσης, ότι είναι πολύ μεγάλο το πλήθος των αιτημάτων με αποτέλεσμα να υπάρχει τεράστια αναμονή. Επικέντρωσαν σε υπερβολικό βαθμό ότι κάθε ΚΕΔΑΣΥ λειτουργεί διαφορετικά με αποτέλεσμα αλλού να δίνονται υπερβολικά πολλές παράλληλες στηρίξεις κι αλλού όχι. Ήταν φανερό ότι τους απασχολεί να βρουν τρόπο να καθοδηγήσουν κεντρικά τη μείωση των εγκρίσεων. Σε αυτή την κατεύθυνση σκοπεύουν να δημιουργήσουν σφιχτά κοινά πρωτόκολλα και εργαλεία ώστε να ελέγχουν κεντρικά τη ροή των εγκρίσεων και να οδηγούν στη μείωσή τους, στόχο που ελπίζουν να πραγματοποιήσουν και με τη δημιουργία  ηλεκτρονικής πλατφόρμας για τις αιτήσεις για να έχουν κεντρική εποπτεία και επιτήρηση. Σημείωσαν ότι υπάρχει μεγάλη αναμονή γιατί το μόνιμο προσωπικό είναι λίγο (υπάρχουν 1023 οργανικές και μόνο 490 καλυμμένες με μόνιμο προσωπικό, ενώ ακόμα 1100 καλύπτονται με αναπληρωτές/τριες) και γενικόλογα είπαν ότι θέλουν να τα ενισχύσουν με μόνιμο προσωπικό. Γενικά σημείωσαν αρκετά έντονα ότι υπάρχει μεγάλη αναμονή που οφείλεται στην έλλειψη μόνιμου προσωπικού κι ότι κάνουν νομοθετικές αλλαγές στα κριτήρια που απαιτούνται για να πάει κάποιος στα ΚΕΔΑΣΥ κι έριξαν ευθύνη των καθυστερήσεων ότι οι αναπληρωτές/τριες χρειάζονται δυο μήνες για να εκπαιδευτούν και χάνεται χρόνος κλπ Στις επίμονες ερωτήσεις μας αν η εκτίμηση αυτή οδηγεί σε προσλήψεις, η ηγεσία του ΥΠΑΙΘΑ απέκλεισε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο για φέτος και ξεκαθάρισε ότι για το σχολικό έτος 2024-25 δεν πρόκειται να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στα ΚΕΔΑΣΥ.

2. Παράλληλη στήριξη: Στα παραπάνω πλαίσια της στοχοποίησης του αριθμού των γνωματεύσεων των ΚΕΔΑΣΥ, προσπάθησαν να καλύψουν τη μείωση του προσωπικού που επιδιώκουν στην παράλληλη στήριξη, με επιχειρήματα ότι πρέπει κι εκεί να αλλάξει το πλαίσιο «αφού τώρα δε λειτουργούν βοηθητικά για το παιδί το οποίο δε βοηθούν να αυτονομηθεί και να μάθει να λειτουργεί μόνο του μέσα στο χώρο, άρα θα πρέπει να λειτουργήσουν σωστά ώστε να προσφέρουν στα παιδιά με βάση τις αρχές της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης». Από την ηγεσία του ΥΠΑΙΘΑ προτείνεται η λογική του «χυλού» στην ειδική εκπαίδευση με τη συγχώνευση των δομών και τη μείωση φυσικά του προσωπικού. Μία/ένας εκπαιδευτικός ε.α θα αναλαμβάνει όλα τα παιδιά που χρειάζονται ε.α. και θα τα κάνει όλα ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η παράλληλη στήριξη αφορά συγκεκριμένες ανάγκες μαθητών/τριών που μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούν να έχουν ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση. Φυσικά καμία αναφορά δεν έγινε στην ανυπαρξία σταθερής και μόνιμης προσφοράς της παράλληλης στήριξης με αποτέλεσμα οι μαθητές/τριες να αλλάζουν κάθε χρόνο εκπαιδευτικό, στην καθυστέρηση πρόσληψης κάθε χρόνο,  στο απαράδεκτο καθεστώς μοιράσματος των ωρών σε 2-3 μαθητές/τριες αλλά και στην απουσία στήριξης των μαθητώ/τριων σε όλο το εύρος του σχολικού προγράμματος.

3. Τμήματα ΄Ενταξης: Υπογράμμισαν ότι υπάρχουν πολλά σχολεία που δεν έχουν κάνει αιτήσεις για ίδρυση ΤΕ, κυρίως στη δευτεροβάθμια και στα νηπιαγωγεία. Ο Διευθυντής  ειδικής αγωγής έριξε πάλι την ευθύνη στις νηπιαγωγούς που «δεν κάνουν αιτήσεις γιατί θεωρούν ότι έτσι θα μαζεύουν εκεί παιδιά με θέματα και το αποφεύγουν», αποσιωπώντας το γεγονός ότι ο χρόνος αναμονής γνωμάτευσης από τα ΚΕΔΑΣΥ στην πλειοψηφία των περιπτώσεων υπερβαίνει κατά πολύ το ένα ή τα δύο χρόνια φοίτησης του νηπίου ενώ συχνά η/ο εκπαιδευτικός ε.α. αργεί να προσληφθεί ή δεν προσλαμβάνεται καθόλου. 

Υπήρξε σαφέστατη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών των Τμημάτων Ένταξης και επανάληψη του αφηγήματος ότι «στα Τμήματα Ένταξης δεν τηρούνται οι  προβλέψεις της νομοθεσίας για τον τρόπο λειτουργίας τους, όπως η συνεργασία με εκπαιδευτικούς τάξης και με παράλληλες στηρίξεις κλπ και έτσι τα παιδιά οδηγούνται σε απένταξη, αφού απομονώνονται από το τμήμα και δε γίνεται συμπερίληψη». Είναι φανερό ότι δρομολογούνται αλλαγές στην κατεύθυνση του περιορισμού της λειτουργίας των τμημάτων ένταξης ως αυτοτελών τμημάτων και της παρέμβασης του εκπαιδευτικού της ένταξης κυρίως μέσα στις υπάρχουσες σχολικές τάξεις. 

Από τη μεριά μας, τονίσαμε ότι η συγκεκριμένη άποψη, η οποία δεν στηρίζεται σε κανένα ερευνητικό δεδομένο αποτελεί το ιδεολόγημα όλων των νεοφιλελεύθερων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια, βασισμένο στην κοντόφθαλμη και αντιεπιστημονική άποψη ότι κάθε υποστηρικτική δομή ειδικής εκπαίδευσης «στιγματίζει» ενώ προωθείται η ιδέα της ψευδεπίγραφης «πλήρους ένταξης» που δεν κοστίζει τίποτα. Στόχος είναι η αποψίλωση των υποστηρικτικών δομών της ειδικής εκπαίδευσης που θεωρούνται κοστοβόρες, η απόσυρση του κράτους από την υποχρέωση παροχής εκπαίδευσης σε όλα τα παιδιά και η εγκατάλειψη  των μαθητριών/ών με αναπηρία ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε ένα σχολικό περιβάλλον  όπου δεν θα τους συμπεριλαμβάνει αφού δεν προβλέπεται καμία  αλλαγή στις δομές, τη μορφή και το περιεχόμενο, όπως ζητούν το αναπηρικό, το γονεϊκό και το εκπαιδευτικό κίνημα. Οι πολιτικές αυτές στην ουσία οδηγούν στον αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση των παιδιών γιατί βασική τους στόχευση είναι η μείωση των κονδυλίων που δαπανούνται και δεν παίρνουν κανένα μέτρο για να προετοιμάσουν τα παιδιά να γίνουν ικανά να συμμετέχουν ισότιμα στην ομάδα της τάξης και του σχολείου. Η συνεχής αναφορά στην πρώιμη παρέμβαση από το νηπιαγωγείο ενώ δεν παίρνεται κανένα μέτρο ενίσχυσής τους, γίνεται μόνο για προπαγανδιστικούς λόγους και για συγκάλυψη.

4. Ειδικά σχολεία: έγινε φανερό ότι όχι μόνο δε θα τα ενισχύσουν αλλά στο όνομα της συμπερίληψης και της πλήρους ένταξης θα τα αφήνουν να φθίνουν και να απαξιώνονται χωρίς κονδύλια, υλικοτεχνική υποδομή και το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Μάλιστα, αποδέχτηκαν ότι θα υπάρχει πρόβλημα με τα κονδύλια ΕΣΠΑ γιατί η ΕΕ αρνείται να δίνει ΕΣΠΑ για δομές όπως τα ειδικά σχολεία όταν η βασική της πολιτική είναι το κλείσιμό τους. Αναγνώρισαν ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν κτηριακές εγκαταστάσεις στα γενικά σχολεία που να τους διευκολύνει να προχωρήσουν στην κατάργηση των ειδικών σχολείων και στην ένταξή τους στα γενικά τουλάχιστον για την επόμενη 20ετία, αλλά έκαναν φανερό ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να χτίσουν νέα ειδικά σχολεία ή να δώσουν κονδύλια για την ενίσχυση των υπαρχόντων. Αντιμετωπίζουν το ειδικό σχολείο ως δομή  που πρέπει να κλείσει αλλά δεν γίνεται και γι’ αυτό τα αφήνουν να «μαραζώνουν» χωρίς ούτε ένα ευρώ από τα δημόσια κρατικά ταμεία για τα ειδικά σχολεία και μάλιστα σε βάθος 20ετίας.

Είναι σαφές ότι η ειδική αγωγή κι εκπαίδευση, με τις δομές της βρίσκονται στο στόχαστρο της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ, όπως βρέθηκαν και όλα τα προηγούμενα χρόνια από τις κυβερνήσεις ΝΔ/ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ. Η ειδική αγωγή αντιμετωπίζεται ως βάρος που οι πολιτικές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ θέλουν να βγάλουν από τις πλάτες του κράτους, να ιδιωτικοποιήσουν πλευρές της μια και αποτελεί πηγή σημαντικής κερδοφορίας για το κεφάλαιο και να εμπορευματοποιήσουν. 

Το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα βρίσκεται απέναντι σε αυτές τις επιδιώξεις, αγωνίζεται να ακυρώσει κάθε απόπειρα αντιδραστικής αναδιάρθρωσης στην ειδική αγωγή. Τους αγώνες μας καθοδηγούν οι σύγχρονες ανάγκες  των μαθητριών/των μας και όχι το κέρδος και η αγορά!

www.paremvasis.gr,

http://rizospastiki-kinisi.blogspot.com/ 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

  www.paremvasis.gr, paremvasisdoe@gmail.com  210 3242144                       21.4.2024    

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

http://paremvaseisde.gr, paremvaseis.de@gmail.com, 2103318624

Δήλωση των εκπροσώπων των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στα ΔΣ ΔΟΕ και ΟΛΜΕ  

Λεπτουργίδου Κατερίνας (6974750410) 

Ρέππα Ντίνας (6975308409)

Καλούση Ακρίτα (6973359166)

Φύτρου Πέτρου (6909161654)

Διαβάστε ακόμη:  Κύμα αλληλεγγύης στον αγώνα των εκπαιδευτικών (50 ψηφίσματα)

Με νέα εγκύκλιο (αρ. πρωτ. 138415/Δ3, 4/12/2023) το υπ. Παιδείας εκδηλώνει τη δεύτερη επίθεσή του στις δομές της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης με την ενεργοποίηση του  άρθρου 82 του ν. 4368/2016 (επί ΣΥΡΙΖΑ) που ήταν ανενεργό λόγω ακύρωσής του από το εκπαιδευτικό κίνημα, και επαναφέρει το προσχέδιο νόμου του Αρβανιτόπουλου του 2014 (επί κυβέρνησης ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΛΑΟΣ) που ακυρώθηκε μετά από τις έντονες αντιδράσεις και τους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος.

Το υπ. Παιδείας ξαναεπιτίθεται στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες είτε στερώντας τους τη συστηματικά προγραμματισμένη υποστήριξη από την σταθερή δομή του Τμήματος Ένταξης είτε αποδεσμεύοντας μερικώς ή και ολικώς τον εκπαιδευτικό της παράλληλης στήριξης από τον μαθητή με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, χρεώνοντας τον στην τάξη, στο σχολείο ή όπου αλλού σε επόμενη φάση!!!. Με απύθμενο θράσος μετά την τακτική του υποχώρηση από την προσπάθεια του προγράμματος «εξοικονομώ» στην παράλληλη στήριξη, δείχνει ότι έχει έτοιμες εφεδρείες και προσωπικό που θα προσπαθήσουν και πάλι να στραφούν ενάντια στους μαθητές με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.  

Ισχυροποιεί  τη ρευστότητα σε δομές (όπως αυτή της παράλληλης στήριξης) και δημιουργεί ταυτόχρονα νέες προϋποθέσεις αποσταθεροποίησης/ ρευστοποίησης  των τμημάτων ένταξης αφού στην ουσία «μεταφέρει» τους εκπαιδευτικούς των Τμημάτων Ένταξης στη θέση των εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης με τους τελευταίους να κοιτάνε την πόρτα εξόδου από τα σχολεία στον επόμενο τόνο. Μάλιστα κατά τον υπογράφοντα της Εγκυκλίου τα Τμήματα Ένταξης και η Παράλληλη Στήριξη αποτελούν γενικόλογα θεσμούς  και όχι δομή με συγκεκριμένη ύπαρξη και λειτουργία χρόνων. 

Στόχος είναι η «εξοικονόμηση» τεράστιων ποσών από τα ΕΣΠΑ και τον κρατικό προϋπολογισμό. Η εγκύκλιος απαγορεύει τη δημιουργία ξεχωριστού τμήματος (ενν. το τμήμα ένταξης) με έναν συγκεκριμένο αριθμό μαθητών (τα 25αρια αγγίζουν πλέον και την ειδική αγωγή).

Επίσης υπονοεί ότι δεν χρειάζονται πλέον ειδικοί χώροι για τα ΤΕ στα σχολεία. Φαίνεται να επιδιώκουν μια γκρίζα ειδική εκπαίδευση σε εκπαιδευτικούς  διαδρόμους της Ιταλίας όταν με βίαιο τρόπο εφαρμόστηκε η «πλήρης ένταξη». Τέλος προβλέπει ότι δεν χρειάζεται ειδικό κονδύλι για υλικό, αφού τώρα όλα περνάνε στις πλατφόρμες του υπ. παιδείας.

Με επιχειρήματα που στερούνται σοβαρότητας και επιστημονικού υπόβαθρου, το Υπ. Παιδείας μέσω των υπηρεσιακών του εκπροσώπων βρίσκει νέους διαδρόμους υλοποίησης των δεσμεύσεων του προς τον ΟΟΣΑ και την επιτροπή της ΕΕ για την «άγρια» ένταξη των μαθητών με αναπηρία /ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα γενικά σχολεία. Μαθητές στις γενικές τάξεις χωρίς ενεργή συμμετοχή, χωρίς ουσιαστική μάθηση και χωρίς την επαρκή εκπαιδευτική υποστήριξη και διδασκαλία. Με διαχρονική σταθερότητα οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αντιμετωπίζουν την ειδική αγωγή και εκπαίδευση με μοναδικό κριτήριο τη λιτότητα δίχως την επένδυση στον ανθρώπινο παράγοντα και με απαξίωση για την ανάπτυξη των μαθησιακών δυνατοτήτων των μαθητών με αναπηρίες. Είναι μια κυνική αντίληψη για την πλήρη ένταξη.

Το πρόγραμμα «εξοικονομώ» στις παράλληλες στηρίξεις ήταν ένα από τα πολλά βήματα του πολυεπίπεδου συντονισμού των σχεδιασμών του Υπ. Παιδείας για την πλήρη αποδόμηση της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. 

Το ξέραμε και τους περιμέναμε-Θα μας βρουν μπροστά τους!

Το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να αντιδράσει άμεσα, καθολικά, επίμονα και να δώσει το στίγμα του: 

Άμεση απόσυρση της εγκυκλίου-Πανεκπαιδευτικός συντονισμός ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ για να ανατρέψουμε τα σχέδια τους 

o Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του τακτικού προϋπολογισμού. 

o Κανένα κλείσιμο- συγχώνευση σχολικής μονάδας. 20 μαθητές/τμήμα στα δημοτικά, 15 ανά τμήμα Α΄ και Β΄ δημοτικού και στα νηπιαγωγεία. 

o Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση, επαγγελματική κατάρτιση και αποκατάσταση των ΑμΕΑ, σε σχολικές μονάδες του ΥΠΕΠΘ. 

o Διαχειριστικό έλεγχο στις ιδιωτικές μονάδες ειδικής εκπ/σης και μετατροπή τους σε δημόσιες.

o Γενναία αύξηση των δαπανών για: Την έγκαιρη παρέμβαση (ίδρυση Κέντρων πρώιμης Παρέμβασης), την ειδική εκπαίδευση, την ειδική επαγγελματική κατάρτιση, την αυτόνομη διαβίωση και την προστατευμένη εργασία. Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη της ειδικής εκπαίδευσης.  

o Έγκαιρη διάγνωση και καταγραφή των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Ίδρυση δημόσιων ειδικών σχολείων όλων των βαθμίδων για να καλυφθούν οι ανάγκες όλων των ΑΜΕΑ. Πλούσιος εξοπλισμός, εποπτικό υλικό στα υφιστάμενα και τα υπό ίδρυση ειδικά σχολεία.

o Δημιουργία Τμημάτων Ένταξης σε κάθε σχολική μονάδα και βαθμίδα εκπαίδευσης. Στήριξη με αναγκαία μέτρα με μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, επαναπροσδιορισμός περιεχομένου και μεθόδων διδασκαλίας, και μέσα (κατάλληλη υλικοτεχνική και κτιριακή υποδομή, πλούσιος εξοπλισμός, εκπαιδευτικό-εποπτικό υλικό, σύγχρονα μέσα τεχνολογίας-κατάλληλο εκπαιδευτικό λογισμικό, κ.α.).

o Μαζικοί διορισμοί στην ειδική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Ενιαία κριτήρια μεταθέσεων, διορισμών σε όλη την εκπαίδευση. Διορισμοί με βάση το χρόνο λήψης του πτυχίου και όλη την προϋπηρεσία. Διορισμός όλων των αναπληρωτών και όσων έχουν υπογράψει έστω και μια σύμβαση στο δημόσιο σχολείο. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Όχι στην ελαστική εργασία.  Κατάργηση της ωρομισθίας, της αναπλήρωσης με μειωμένο ωράριο και του θεσμού του αναπληρωτή από ΕΣΠΑ. 

o Στελέχωση των ειδικών σχολείων με απαραίτητες ειδικότητες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, βοηθητικό προσωπικό κ.ά.) με μόνιμη σχέση εργασίας . 

o Κατοχύρωση παιδαγωγικής εκπαιδευτικής κατεύθυνσης των ΚΕΔΑΣΥ, άμεση στελέχωση τους, μικρότερες περιοχές ευθύνης ανά δήμο, λιγότερες διοικητικές αρμοδιότητες, κινητές μονάδες που θα επισκέπτονται  τα σχολεία  και θα στηρίζουν εκπαιδευτικούς και μαθητές. Τα ΚΕΔΑΣΥ να υλοποιούν την υποστήριξη των μαθητών με ειδικές ανάγκες μέσα στα σχολεία. 

o Αναβάθμιση των υπαρχόντων και ίδρυση νέων εκπαιδευτικών μονάδων δημόσιας και δωρεάν, ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (ΕΕΕΕΚ), διεύρυνση του ρόλου τους με μονάδες αυτόνομης διαβίωσης, προστατευμένα εργαστήρια, νομοθετική κατοχύρωση των αποφοίτων τους. Ειδική εκπαίδευση εφόρου ζωής για τα άτομα με βαριές, πολλαπλές αναπηρίες και ίδρυση κέντρων αυτόνομης διαβίωσης.

o Επαναλειτουργία των διδασκαλείων, καθιέρωση του θεσμού της μετεκπαίδευσης σε θέματα ειδικής αγωγής και στη β/βάθμια εκπαίδευση, περιοδική ουσιαστική επιμόρφωση με τη χρηματοδότηση του υπουργείου του προσωπικού όλων των ΣΜΕΑΕ, αλλά και των εκπαιδευτικών της γενικής εκπαίδευσης σε θέματα ειδικής αγωγής.

o Μόνιμη σταθερή, προστατευμένη - υποστηριζόμενη εργασία για τα άτομα με ειδικές ανάγκες στο Δημόσιο και στον Ιδιωτικό Τομέα. 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

www.paremvasis.gr, paremvasisdoe@gmail.com, 2103242144                          Δεκέμβριος 2023

εκφοβίζουν συλλόγους διδασκόντων

συρρικνώνουν μορφωτικά δικαιώματα αναπήρων

Ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ,  μια βδομάδα μετά το άνοιγμα των σχολείων, χαιρετίζουμε τη στάση των αναπληρωτών και των μόνιμων εκπαιδευτικών, που σε πολιτικό περιβάλλον συνολικής επίθεσης της κυβέρνησης ενάντια σε κάθε κοινωνικό δικαίωμα, υπερασπίζονται τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των μαθητών και τα εργασιακά τους δικαιώματα, με επιμονή και σταθερότητα που αναγκάζει το υπ. παιδείας να καταφεύγει σε αντιεκπαιδευτικά επιχειρήματα για να στηρίξει την πολιτική επιλογή των περικοπών και της ιδιωτικοποίησης πλευρών της εκπαίδευσης.  

Με υπερβάλλοντα ζήλο και υλοποιώντας οδηγίες του ΥΠΑΙΘΑ, διοικητικά και παιδαγωγικά στελέχη διευθύνσεων εκπαίδευσης προτρέπουν τις/τους διευθυντ(ρι)ες σχολείων, να ζητήσουν από τα ΚΕΔΑΣΥ «τροποποίηση των ωρών» που αρχικά υπήρχαν σε αξιολογήσεις μαθητών, προκειμένου να υλοποιηθεί το πρόγραμμα «εξοικονομώ» στην  παράλληλη στήριξη. Ακολουθούν κατά βήμα τις ανιστόρητες και αντιεπιστημονικές δηλώσεις της κ. Μιχαηλίδου που  επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι «με βάση την εμπειρία της στην ειδική αγωγή (!) ...το παιδί με την αναπηρία χρειάζεται κάποιον να το βοηθάει εκπαιδευτικά, δε χρειάζεται κάποιον να γίνει η σκιά του...». 

Τα σχολεία δυσκολεύονται να ανασάνουν κάτω από τις πιέσεις του ΥΠΑΙΘΑ για μοίρασμα της φτώχειας, τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί αγωνιούν και μάχονται για το πώς θα προστατέψουν τους μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, από την επίθεση που δέχονται τα μορφωτικά τους δικαιώματα. 

Σε αντίθεση με την  κ. Μιχαηλίδου και όλους τους «ακολούθους»  αυτής της πολιτικής, οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι: 

1. Οι μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες έχουν ανάγκη να κινούνται σε περιβάλλον ασφάλειας, περιβάλλον που δεν εξασφαλίζεται με την part time υποστήριξη που τους δίνει το Υπουργείο Παιδείας. Ποιον μαθητή θα υποστηρίζει ο εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης στο διάλειμμα από το σύνολο των μαθητών που του έχει ανατεθεί; Ποιο πρόγραμμα κοινωνικών δεξιοτήτων θα εφαρμόζει, όταν οι ανάγκες των μαθητών σε αυτόν τον τομέα δε συμπίπτουν; Τι θα γίνεται με τους υπόλοιπους μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που δε θα υποστηρίζονται στο διάλειμμα;   

2. Οι μαθητές με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες για να οικοδομήσουν σχέση εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης, προκειμένου να αποδώσει ο στόχος της ένταξης τους στο σχολικό περιβάλλον, θέλουν χρόνο συνεχή και όχι διακοπτόμενο, θέλουν περιβάλλον σταθερότητας και όχι αστάθειας που καλλιεργείται από το Υουργείο Παιδείας μέσα στις σχολικές αίθουσες.  

3. Οι μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες έχουν ανάγκη ενός εξατομικευμένου εκπαιδευτικού προγράμματος που υλοποιείται σε όλη την έκταση του τυπικού (και πολλές φορές και του άτυπου) σχολικού προγράμματος. Αυτή η συνθήκη τορπιλίζεται από τον  «κόφτη» του υπουργείου.

4. Οι μαθητές του γενικού πληθυσμού έχουν και αυτοί αντίστοιχα δικαιώματα (ασφάλειας και εκπαίδευσης) τα οποία ακυρώνονται, όταν οι εκπαιδευτικοί γενικής εκπαίδευσης αναλαμβάνουν ρόλο παράλληλης υποστήριξης. Είναι διαφορετική η συνθήκη εναλλαγής ρόλων δυο ή και περισσότερων όπου χρειάζεται, σταθερών εκπαιδευτικών εντός της τάξης (παράλληλης στήριξης και εκπαιδευτικού γενικής εκπαίδευσης) και αποδίδει σε πολλές περιπτώσεις, όταν αυτό είναι προγραμματισμένο, σχεδιασμένο και σε επίπεδο χρόνου και σε επίπεδο δραστηριοτήτων. Και είναι τελείως διαφορετική μια συνθήκη όπου ο επαιδευτιός γενικής εκπαίδευσης θα πρέπει να έχει την ίδια στιγμή δύο διαφορετιούς διακριτούς ρόλους για δύο μαθητικές ομάδες με διαφορετικές ανάγκες, είπεδα και ανησυχίες. Αυτό που συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση είναι η υλοποίηση του δόγματος: «όποιος αντέξει θα μείνει στο δημόσιο γενικό σχολείο». Αγώνας δρόμου και αντοχής για τους μαθητές του ειδικού πληθυσμού, του γενικού πληθυσμού, των εκπαιδευτικών. Το υπ. παιδείας καλλιεργεί (για την επόμενη φάση) προϋποθέσεις κοινωνικού αυτοματισμού εναντίον των μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Δε θα επιτρέψουμε να γίνει ότι έγινε σε χώρες που η ειδική εκπαίδευση συρρικνωνόταν σταδιακά ή και απότομα και το αποτέλεσμα ήταν η ιδιωτικοποίηση της ειδικής αγωγής με τους γονείς να βάζουν το χέρι στην τσέπη ακόμα πιο βαθιά.   

5. Το νέο δόγμα του Υπουργείου Παιδείας, που σαν παπαγαλάκια επαναλαμβάνουν διάφοροι ανιστόρητοι και αδιάβαστοι «ειδήμονες» κυβερνητικοί παράγοντες, ότι δηλαδή «οι παράλληλες στηρίξεις δίνονται στο σχολείο  (ή στο τμήμα)» θα ήταν φαιδρό αν δεν ήταν πρωτίστως επικίνδυνο. Η έγκριση των ΚΕΔΑΣΥ αφορά μαθητή, όχι τμήμα. Οι γονείς των μαθητών και όχι οι εκπαιδευτικοί των τμημάτων ή οι διευθυντές των σχολείων αιτούνται αξιολόγησης των μαθητών. Ακόμα και το φετινό πρόγραμμα προσλήψεων αναπληρωτών παράλληλης στήριξης αναφέρεται σε  «μαθησιακή υποστήριξη μαθητών/τριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες» και όχι σε κουλτούρα συμπερίληψης σε τάξεις ή σχολεία.  Η αναφορά σε μαθητές σημαίνει υποστήριξη σε μαθητές. Και η υποστήριξη αυτή οφείλει για να εκπληρώσει το στόχο της να έχει συνέχεια, συνέπεια και σταθερότητα και φυσικά να υλοποιείται από εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής.

Οι δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων αποτυπώνουν την επίσημη εκπαιδευτική πολιτική του ΥΠΑΙΘΑ που αποδέχεται οδηγίες ΕΕ/ΟΟΣΑ για μείωση της «κρατικής δαπάνης», αναγκάζοντας τους γονείς να  πληρώνουν για όσα έπρεπε το κράτος να τους παρέχει. Ταυτόχρονα, είναι πλέον φανερό ότι το Υπουργείο Παιδείας αντιμετωπίζει την αγανάκτηση τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των γονιών των μαθητών με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Οι γονείς, βρισκόμενοι σε απόγνωση από την εφαρμοζόμενη εκπαιδευτική πολιτική, επιλέγουν, και συχνά μέσα στην απελπισία τους πιέζουν τους εκπαιδευτικούς, να αποδεχτούν την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης με τους ιδιώτες ειδικούς βοηθούς (που βρίσκονται ανασφάλιστοι σε δημόσια σχολεία), προσπαθώντας να βρουν ατομική λύση στο Γολγοθά που ανεβαίνουν. 

Ωστόσο, οι ιδιώτες ειδικοί βοηθοί δεν έχουν αναφορά στο σύλλογο διδασκόντων, δεν αποτελούν μέλη του, δε σχεδιάζουν και δε λογοδοτούν για εξατομικευμένα προγράμματα που οφείλουν να απευθύνονται στους μαθητές με αναπηρία. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ οι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης, οι σχολικοί νοσηλευτές και το ειδικό βοηθητικό προσωπικό που έχουν θεσμοθετημένο και ακριβή ρόλο εντός του σχολικού πλαισίου, είναι μέλη του συλλόγου διδασκόντων και  προσφέρουν πολυεπίπεδα στην ενίσχυση των μορφωτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μαθητών, συνδιαμορφώνοντας με τους υπόλοιπους δημόσιους λειτουργούς, το εξατομικευμένο πρόγραμμα υποστήριξης των μαθητών.

Η τελευταία εμφάνιση ιδιωτών ειδικών βοηθών με τη μορφή «εθελοντών» σε σχολεία, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Προσπαθώντας να γλυτώσουν τα πρόστιμα που η νομοθεσία επιβάλλει για την ανασφάλιστη εργασία (που φυσικά δεν μπορούν να αποφευχθούν γιατί ακόμα και για τους «εθελοντές» απαιτείται να ασφαλιστούν), ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου για το δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης και το δημόσιο σχολείο. Δε θα επιτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση, την εμπορευματοποίηση και την εισβολή του «εθελοντισμού» στη δημόσια ειδική αγωγή και εκπαίδευση. 

Η ιδιωτικοποίηση της ειδικής εκπαίδευσης (με την κραυγαλέα ενίσχυσή της λόγω απόσυρσης του κράτους από τις ευθύνες του), η εμπορευματοποίηση και η εισβολή του «εθελοντισμού» στο δημόσιο σχολείο και την ειδική αγωγή, αποτελεί αιτία πολέμου. 

               Η ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΕΡΑΜΕΩΣ 

                     Αναβάθμιση της επίθεσης και Ενδυνάμωση  των ταξικών φραγμών

Τέλη Ιουνίου 2021 δόθηκε για διαβούλευση νομοσχέδιο με τίτλο «αναβάθμιση του σχολείου, ενδυνάμωση του εκπαιδευτικού και άλλες διατάξεις». Προηγήθηκαν διαρροές και διαφημίσεις με βαρύγδουπες δηλώσεις από πλευράς πρωτοκλασάτων κυβερνητικών στελεχών.

Ο πυρήνας του νομοσχεδίου αφορά στην αξιολόγηση όλων των παραγόντων του δημόσιου σχολείου, τόσο στον πυρήνα των εκπαιδευτικών διαδικασιών, όσο και σε όλη τη  διοικητική πυραμίδα. Στη βάση του υιοθετεί όλες τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές ΕΕ/ΟΟΣΑ που κατά καιρούς εφαρμόστηκαν ανά τον κόσμο και οδήγησαν σε ενίσχυση των ταξικών φραγμών, διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, βαθιά ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, εδραίωση του σχολείου της αγοράς. Με το δίπολο αξιολόγηση/αυτονομία επιχειρείται η πλήρης αποδόμηση του δωρεάν και δημόσιου σχολείου που χρόνια τώρα βάλλεται από το επίσημο κράτος: με την υποχρηματοδότηση, την απαξίωση του ρόλου των εκπαιδευτικών και των συλλογικών τους οργάνων, την εμπορευματοποίηση πλευρών της λειτουργίας του, την ενίσχυση των ταξικών φραγμών. Τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών μπαίνουν στο κέντρο της επίθεσης της κυβέρνησης. Η ΝΔ θέλει να ακυρώσει κατακτήσεις προηγούμενων δεκαετιών και να κερδίσει στο ιδεολογικό πεδίο, προσδοκώντας να  φτιάξει μια τεράστια δεξαμενή «προθύμων» στελεχών που θα λειτουργήσουν ως δούρειος ίππος στο σώμα της εκπαίδευσης. ΕΙΝΑΙ ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΙ. Θα υπερασπίσουμε τις κατακτήσεις μας και τα μορφωτικά δικαιώματα των επόμενων γενεών.  Οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουν ότι είναι πολιτική επιλογή αποδόμησης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης τα 25αρια τμήματα, το προσοντολόγιο, οι ελάχιστοι διορισμοί, η υποχρηματοδότηση που ανοίγει πόρτες στους χορηγούς. 

Στο πεδίο της ειδικής εκπαίδευσης το νομοσχέδιο αξιοποιεί την νομοθετική παρακαταθήκη προηγούμενων κυβερνήσεων επιδιώκοντας να εδραιώσει τη λογική της πλήρους ένταξης των μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, αλλάζοντας την ορολογία στις δομές της ( τα ΚΕΣΥ ονομάζονται ΚΕΔΑΣΥ, οι ΕΔΕΑΥ βαφτίζονται ΕΔΥ). 

Οι «νέες» λιγοστές ΕΔΥ θα αξιολογούν μαθητές, θα διαμορφώνουν εξατομικευμένα προγράμματα στήριξης και θα τα αξιολογούν. Τα σχολεία θα χωριστούν σε δυο κατηγορίες: σε όσα έχουν ΕΔΥ και στα υπόλοιπα, με τις ίδιες όμως  χρεώσεις: πρόγραμμα παρέμβασης που πρέπει να καταρτίσουν και για το οποίο θα λογοδοτήσουν (ασχέτως αν έχουν εργαλεία ή όχι, γνώσεις ή όχι). Αφού εφαρμόσουν το πρόγραμμα παρέμβασης και αξιολογήσουν αν πέτυχε ή όχι, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ, ο μαθητής θα προχωρά προς τα ΚΕΔΑΣΥ για να πάρει «σειρά». Η εμπειρία από τη λειτουργία των ΕΔΕΑΥ (ΕΔΥ) δείχνει ότι η μονοήμερης παρουσία/ μια φορά τη εβδομάδα σε κάθε σχολείο δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των παιδιών. Την ίδια στιγμή η στελέχωσή τους γίνεται με αναπληρωτές. Τα προαπαιτούμενα για να φτάσει κάποιος στα ΚΕΔΑΣΥ λειτουργούν ως «κόφτης προσβασιμότητας» προς τα πάνω και ως πολυεργαλείο προς τα κάτω. Στην πράξη η γραφειοκρατική διαδικασία, πέρα από την πολιτική στόχευση κατάργησης των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών ΑμΕΑ, θα οδηγήσει τις οικογένειες στην ιδιωτική πρωτοβουλία για να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες των παιδιών τους, ή ακόμα και σε ΜΚΟ με δράση στο χώρο της ειδικής εκπαίδευσης. Θα αυξηθούν οι ιδιώτες ειδικοί βοηθοί λόγω μη ανταπόκρισης του κράτους του ειδικού πληθυσμού. Την ίδια στιγμή οι εκπαιδευτικοί των Τ.Ε. θα γίνουν «φωτεινοί παντογνώστες», θα υποστηρίζουν μαθητές, θα συμμετέχουν στις ΕΔΥ, θα διαμεσολαβούν στην επικοινωνία με τα ΚΕΔΑΣΥ, θα διαμορφώνουν εξατομικευμένα προγράμματα, θα συνεργάζονται με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς. Η κυβέρνηση και το κράτος επιδιώκουν να μεταφέρουν στις πλάτες των εκπαιδευτικών την αποτυχία των 

πολιτικών και οικονομικών τους επιλογών. Την ιδια στιγμή πλασάρεται από τους κυβερνώντες ότι με αυτό τον τρόπο το σχολείο και τα προγράμματα που θα υλοποιεί,  είναι αυτά που θα καλύψουν την ανυπαρξία κοινωνικής πολιτικής, την έλλειψη δομών, τη μαθητική διαρροή, την υποχρηματοδότηση της υγείας και της παιδείας, την ανεργία, τη φτώχια και τα τεράστια προβλήματα που δημιουργούν σε χιλιάδες οικογένειες. 

Στο νομοσχέδιο επαναλαμβάνεται η ανάγκη για πρώιμη παρέμβαση, σημείο που απαντάται και σε όλους τους προηγούμενους νόμους για την ειδική αγωγή και εκπαίδευση. Υπενθυμίζουμε ότι αυτή πρέπει να αποτελεί έμπρακτα και όχι διακηρυκτικά υποχρέωση του κράτους  και οφείλει να παρέχεται σε όλα τα παιδιά που την έχουν ανάγκη, από τη γέννησή τους και κυρίως πριν αυτά μπουν στην εκπαίδευση, μέσω ειδικών θεραπευτικών προγραμμάτων που θα προσφέρονται δωρεάν σε δημόσια πλαίσια. Με την είσοδο των παιδιών στην υποχρεωτική εκπαίδευση χωρίς να έχουν λάβει αντίστοιχη υποστήριξη, το κράτος οφείλει να διαθέτει διαγνωστικούς-αξιολογικούς-υποστηρικτικούς φορείς που θα εντοπίζουν εγκαίρως τις δυσκολίες τους και εξειδικευμένο προσωπικό που θα βρίσκεται μέσα στο σχολείο και θα μπορεί να υλοποιεί τα προγράμματα που χρειάζονται. Στο νομοσχέδιο (άρθρο 157 παρ.1) ωστόσο, δεν αναφέρεται ο τρόπος και το προσωπικό που θα υλοποιεί τα προγράμματα πρώιμης παρέμβασης, τα οποία, αν εφαρμοστούν, μάλλον θα πέφτουν στην πλάτη των εκπαιδευτικών και δευτερευόντως των μελών των ΕΔΥ (αν, όπου και για όσες μέρες της εβδομάδας βρίσκονται στο σχολείο). 

Είμαστε υποψιασμένοι ότι η αναφορά που γίνεται στο νομοσχέδιο, «θα συναντηθεί» με την πολυδιαφημιζόμενη πρωτοβουλία του υπουργείου εργασίας για το σχέδιο πρώιμης παρέμβασης στο πεδίο του αυτισμού (σε 200 βρεφονηπιακούς σταθμούς της χώρας) που ανακοινώθηκε από τον υπ. εργασίας και την υφυπουργό τον Οκτώβρη του 2020 στη βουλή και προβλήθηκε στο οικονομικό φόρουμ στους Δελφούς  τον Μάρτιο του 2021 με «πρώτο βιολί» το think tank της «διαΝΕΟσις», ΜΚΟ του κ. Δασκαλόπουλου (επίτιμου προέδρου του ΣΕΒ!!!!) και επικεφαλή τον Κ. Μεγήρ (μέλος της ομάδας ΠΙσσαρίδη)!!! Αυτή η προοπτική δίνει άλλη διάσταση στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου με την πρωτοκαθεδρία χορηγών και παραγόντων της οικονομικής σφαίρας. 

Αναφορικά δε με την οργάνωση της υποστήριξης των προνηπίων με αναπηρίες ή/και εεα στο σχολείο (άρθρο 157, παρ.2), αυτή χαρακτηρίζεται από προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα. Όπως αναφέρει το σχέδιο νόμου, οι γονείς που θα διαθέτουν «σχετική ιατρική γνωμάτευση» από την οποία θα «προκύπτει η ανάγκη λήψης μέτρων υποστηρικτικής παρέμβασης» θα αιτούνται στα ΚΕΔΑΣΥ την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών (!!!) και ψυχοκοινωνικών αναγκών των παιδιών τους, ένα χρόνο πριν την είσοδό τους στο νηπιαγωγείο, δηλαδή μέχρι και 4 μήνες πριν κλείσουν τα 3 τους χρόνια!!! Προφανώς με σκοπό οι διεπιστημονικές ομάδες να «μαντέψουν» το είδος της εκπαιδευτικής υποστήριξης που ΘΑ χρειαστούν τα παιδιά ένα χρόνο μετά. Γιατί τι άλλο μπορεί να κάνει μια/ένας νηπιαγωγός ο οποίος δεν είναι εξειδικευμένος στην αξιολόγηση παιδιών αυτής της ηλικίας; Και ο οποίος ακόμα και αν ήταν, πως θα μπορούσε σε μια τόσο μικρή ηλικία και σε παιδιά που δεν έχουν καμία επαφή με την εκπαίδευση να αποφασίσει για το είδος της εκπαιδευτικής υποστήριξής τους; Η απάντηση είναι προφανής: η ιατρική επιστήμη, η οποία θα αποφασίζει για την αναγκαιότητα της υποστήριξης, τελικά θα επιβάλει και το είδος της. 

Τέλος, για άλλη μια φορά, το νομοσχέδιο (αρ.157 παρ.3) αναφέρεται σε προγράμματα επιμόρφωσης, τα οποία ποτέ δεν έχουν υλοποιηθεί. 

Το νομοσχέδιο της ενδυνάμωσης των ταξικών φραγμών «απλώνει» την αξιολόγηση σε όλες τις δομές ειδικής εκπαίδευσης, θεωρεί τη διαφοροποιημένη διδασκαλία ως κύριο μέσο για την ένταξη των μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε γενικές τάξεις 25 μαθητών, δυσκολεύει τις εναλλακτικές μορφές αξιολόγησης των μαθητών (προφορικές εξετάσεις ή παροχή επιπλέον χρόνου) ορίζοντας τες ως τελευταίες επιλογές.

Τέλος, στο νομοσχέδιο της ενδυνάμωσης των ταξικών φραγμών εδραιώνεται ο αποκλεισμός των εργαζομένων στα ΚΕΔΑΣΥ από υπηρεσιακές μεταβολές (ΜΕ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΙΣΧΥ αφού δεν υπολογίζεται ως διδακτική εμπειρία ο χρόνος υπηρεσίας στα ΚΕΣΥ-ΚΕΔΔΥ-ΚΔΑΥ). Η κυβέρνηση μετά την επίθεση στην προϋπηρεσία των αναπληρωτών (μέσω του προσοντολόγιου) επεκτείνει την επίθεση και σε άλλες ομάδες εργαζομένων.

Συμπερασματικά το νομοσχέδιο του υπ. παιδείας ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΕΝΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΜΑΘΗΤΩΝ, ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ στοχεύει στην υλοποίηση ενός σχολείου που θα λειτουργεί με δημόσιο μανδύα ΥΠΗΡΕΤΩΝΤΑΣ όχι τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών του, αλλά τις στοχεύσεις της αγοράς. 

Ένα σχολείο μόνο κατ΄ όνομα δημόσιο και δωρεάν που θα πετάει εκτός τους μαθητές που οι εξεταστικοί μαραθώνιοι όποιας μορφής θα καταστούν αδύνατους, και θα δοξάζει τους «άριστους» των δεξιοτήτων και όχι των γνώσεων. Σε αυτό το δυστοπικό σχολείο-επιχείρηση που θα συνδυάζει το ιδιωτικοοικονομικό επιχειρηματικό μοντέλο λειτουργίας με την αυταρχική λογική διευθυντών και αναβαθμισμένων επιθεωρητών προηγούμενων δεκαετιών, ο αγώνας για την ανατροπή του αποκτά κυρίαρχο ρόλο και  οι χθεσινές μας διεκδικήσεις αποκτούν χαρακτήρα ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ. 

 ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΩΝ ΜΟΡΦΩΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

- ΤΩΡΑ διαχειριστικός έλεγχος ιδιωτικών μονάδων ειδικής εκπ/σης (ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΟΙΧΤΩΝ) και ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΥΝ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ. Έγκαιρη διάγνωση και καταγραφή των ατόμων με ειδικές ανάγκες. 

- Πρώιμη παρέμβαση, ίδρυση ΤΕ σε κάθε σχολείο, πριν την είσοδο στην υποχρεωτική εκπαίδευση, απαραίτητο εξοπλισμό και εποπτικό υλικό, στελέχωση των σταθερών δομών με μόνιμο προσωπικό. 

- Μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό και δομές υποστήριξης σε όλα τα νηπιαγωγεία (τμήματα ένταξης) με σκοπό να καλύπτονται εγκαίρως οι ανάγκες όλων των παιδιών, από την πρώτη μέρα της φοίτησης στο σχολείο και όποτε κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους εντοπιστούν δυσκολίες.

- Δημιουργία και δεύτερου ΤΕ ανάλογα με τις ανάγκες κάθε σχολείου.

- Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του τακτικού προϋπολογισμού.

- Ίδρυση και στελέχωση δημόσιων δωρεάν δομών διάγνωσης, αξιολόγησης, υποστήριξης της ειδικής αγωγήςκαι εκπαίδευσης. Κατοχύρωση παιδαγωγικής εκπαιδευτικής κατεύθυνσης, άμεση στελέχωση, με μικρές περιοχές ευθύνης ανά δήμο, λιγότερες διοικητικές αρμοδιότητες, κινητές μονάδες που θα επισκέπτονται τα σχολεία και θα στηρίζουν εκπαιδευτικούς και μαθητές και θα υλοποιούν την υποστήριξη των μαθητών με ειδικές ανάγκες μέσα στα σχολεία.

- Διορισμοί εκπαιδευτικών σε όλα τα δημόσια ιατροπαιδαγωγικά κέντρα.

- Στελέχωση των ειδικών σχολείων με απαραίτητες ειδικότητες με μόνιμη σχέση εργασίας.20 μαθητές/τμήμα στα δημοτικά, 15 ανά τμήμα Α/ Β΄ δημοτικού/νηπιαγωγεία. Μείωση αριθμού μαθητών και στα τμήματα των ειδικών σχολείων. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την καθαριότητα.

- Αναβάθμιση υπαρχόντων και ίδρυση νέων εκπαιδευτικών μονάδων δημόσιων και δωρεάν, ΕΕΕΕΚ, μονάδων αυτόνομης διαβίωσης, προστατευμένων εργαστηρίων, νομοθετική κατοχύρωση των αποφοίτων. Μόνιμη/Σταθερή/προστατευμένη/υποστηριζόμενη εργασία σε Δημόσιο/Ιδιωτικό Τομέα.

- Μαζικούς μόνιμους διορισμούς στην ΕΑ, σε όλες τις βαθμίδες για όλες τις ανάγκες. Καμία κατηγοριοποίηση, κατακερματισμός/διαχωρισμός εκπαιδευτικών. Κατάργηση ελαστικής εργασίας. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη εργασιακά, ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά δικαιώματα! Ενιαία κριτήρια μεταθέσεων, διορισμών σε όλη την εκπαίδευση. Διορισμοί με βάση το χρόνο λήψης του πτυχίου και όλη την προϋπηρεσία. Διορισμός όλων των αναπληρωτών με έστω και μια σύμβαση στο δημόσιο σχολείο. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους.    

- Επαναλειτουργία των διδασκαλείων, απαλλαγή από διδακτικά καθήκοντα για όλους στην εκπαίδευση.

- Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής εκπαίδευσης.

- Κατάργηση των νόμων που εμπορευματοποιούν την ειδική αγωγή, προωθούν την ιατρικοποίηση, κατηγοριοποιούν τους εκπαιδευτικούς και ανατρέπουν εργασιακά δικαιώματα. Κανένα προσοντολόγιο. Όχι στα πιστοποιητικά παιδαγωγικής, διδακτικής επάρκειας. Όχι σε αξιολόγηση, πιστοποιητικό επαγγελματικής επάρκειας, πλαίσιο προσόντων εκπαιδευτικού. 

ανεξάρτητες  αυτόνομες  αγωνιστικές  ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

www.paremvasis.gr , paremvasisdoe@gmail.com   210 3242144                                                    http://www.paremvasis.gr/?p=8694                                                                        9-7-21