Πολιτεία με δεμένα μάτια, νηπιαγωγεία και δημοτικά  με δεμένα χέρια – 

Η κατάρρευση των δημόσιων δομών είναι επιλογή

«Γίνεται της σύμβασης.... από υλικό, ότι δώσουν οι σύλλογοι γονέων ... και αγιος ο Θεός»

«Δεν πήραμε απολύτως τίποτα.

Πετρέλαιο όμως πέρσι μας έβαλε ο δήμος. Ελπίζω και φέτος.»

«.....τα ίδια χάλια με πέρυσι ακόμη,δεν έχουμε πάρει γραφική ύλη τα νηπιαγωγεια ούτε πέρυσι, ούτε φέτος  Ακόμη περιμένουμε τις περιβόητες συμβάσεις....»

«2 κουτιά μαρκαδόρους, 1 χαρτί φωτοτυπικού  και δε θα συζητήσω για καθαριστικά ...α και τα μωρομάντηλα εκτός σύμβασης»

 «Συνάδελφοι,Θα ήθελα μόνο να πω οτι ακόμα κι εμείς που εξακολουθούμε να παίρνουμε χρήματα, σας πληροφορώ ότι η τρίτη δόση του 2025 που πριν απο λιγες μερες πήραμε είναι 150 ευρώ για 3 μήνες..... Καλύπτει αναλώσιμα, καθαριστικά, συντηρήσεις κτλ»

« αναγκαστικά δεν αλλάζουμε κάθε μέρα σακούλες σκουπιδιών….οι δε χειροπετσέτες για το

πλύσιμο των χεριών τελειώνουν στα μέσα του μήνα» 

(αλιευμένα από το διαδίκτυο σε ερωτήσεις συναδέλφων στο πώς χειρίζονται τη κατάσταση που έχουν περιέλθει)

Η ελληνική εκπαίδευση περνά ίσως τη ζοφερότερη φάση της. Με την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών μέσω του Ν. 5056/2023, τα σχολεία έχουν αφεθεί γυμνά απέναντι στη γραφειοκρατία, στη χρόνια υποχρηματοδότηση και στην κραυγαλέα αδιαφορία της Πολιτείας. Η μεταρρύθμιση που διαφημίστηκε ως “εκσυγχρονισμός” έχει μετατραπεί σε θηλιά που σφίγγει ολοένα και περισσότερο τη λειτουργία των σχολικών μονάδων – και η εκπαιδευτική κοινότητα πληρώνει καθημερινά το τίμημα.

Όχι, βέβαια, πως πριν ζούσαμε σε παράδεισο· η φτώχεια είχε ήδη όνομα: ανεπαρκή κονδύλια και αδυναμία κάλυψης στοιχειωδών αγαθών. . Τώρα όμως, το πρόβλημα όχι μόνο δεν λύθηκε – διογκώθηκε και απειλεί να παρασύρει τα πάντα.

Από την ευελιξία… στο απόλυτο χάος

Εκεί όπου οι Σχολικές Επιτροπές μπορούσαν να καλύψουν άμεσα ανάγκες, από ένα απλό χαρτί φωτοτυπίας έως μια επείγουσα επισκευή, σήμερα κυριαρχεί ένα καθεστώς παράλογης καθυστέρησης. Όλες οι προμήθειες και οι υπηρεσίες περνούν υποχρεωτικά από τους δήμους, μέσα από τεράστιους διαγωνισμούς, κοινές διαδικασίες για δεκάδες σχολικές μονάδες και άκαμπτους κανόνες δημοσίων συμβάσεων με κωδικούς που καμμία σχέση με τις ανάγκες των σχολείων μας δεν έχουν.

Το αποτέλεσμα είναι τραγικό:

σχολεία χωρίς βασικά υλικά, χωρίς συντηρήσεις, χωρίς δυνατότητα να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς – για μήνες.

Γραφειοκρατία χωρίς έλεος – Διευθυντές – Προισταμενες Νηπιαγωγείων με δεμένα χέρια

Οι διευθυντές  και οιΠροισταμένες έχουν μετατραπεί σε διαχειριστές κρίσεων χωρίς εργαλεία. Γνωρίζουν τι χρειάζεται το σχολείο τους, αλλά δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν. Η καθημερινότητα των σχολείων εξαρτάται πλέον από χρονοβόρα έγγραφα, ουρές εγκρίσεων και αναμονές για διαγωνισμούς που καθυστερούν επ’ αόριστον.

Μια βλάβη στο καλοριφέρ;

Μια τουαλέτα που χρειάζεται άμεση επισκευή;

Έλλειψη αναλώσιμων ;

Πλέον όλα αυτά δεν επιλύονται – απλώς λιμνάζουν.

Η εκπαιδευτική πραγματικότητα έχει παραδοθεί σε ένα μοντέλο που δεν σχεδιάστηκε ποτέ για να υπηρετήσει τις ανάγκες μιας σχολικής μονάδας, αλλά για μεγάλα δημόσια έργα. Κανείς δεν προσαρμόστηκε στις ανάγκες της Παιδείας. Αντίθετα, η Παιδεία προσαρμόστηκε βίαια στις αδυναμίες της κρατικής γραφειοκρατίας.

Κεντρικοποίηση χωρίς πόρους – Ένα σύστημα που τρέφει την αναποτελεσματικότητα

Η χρηματοδότηση μέσω ΚΑΠ και πρόσθετων προγραμμάτων ήταν ήδη ανεπαρκής και ούτε με την προηγούμενη διαδικασία αποδιδόταν τα χρήματα στα σχολεία .Είχαμε μάλιστα Δήμους με σχολεία «πλούσια¨και Δήμους που ούτε πετρέλαιο δεν είχαν . Τώρα όμως, με τη συγκέντρωση όλων των διαδικασιών στους δήμους, το πρόβλημα διογκώθηκε.

Οι δήμοι σηκώνουν βάρος που δεν μπορούν και πολλές φορές είναι ανίκανοι  να διαχειριστούν:

• Οι πόροι δεν επαρκούν.

• Οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται αφού δεν έχουν αυξηθεί οι επχορηγήσεις παρόλη την αύξηση τιμών και την ακρίβεια 

• Οι μικροί τοπικοί προμηθευτές αποκλείονται, καθώς οι διαγωνισμοί είναι κομμένοι και ραμμένοι για μεγάλες εταιρείες.

• Τα σχολεία βυθίζονται σε αναμονή, εξαρτώμενα από έναν μηχανισμό που αργεί, δυσλειτουργεί και συχνά… απλώς δεν λειτουργεί.

Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς “έλλειψη ευελιξίας”.

Είναι υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης με θεσμική υπογραφή.

Όταν η διαφάνεια μετατρέπεται σε πρόσχημα

Το επιχείρημα της “διαφάνειας” χρησιμοποιήθηκε ως ασπίδα για μια μεταρρύθμιση που στην πράξη:

• Απέκοψε τα σχολεία από το δικαίωμα αυτοδιαχείρισης,

• Γιγάντωσε τη γραφειοκρατία,

• Καθυστέρησε κάθε μορφή προμήθειας,

• Άφησε τις σχολικές μονάδες χωρίς άμεσους πόρους,

• Εξώθησε τους μικροπρομηθευτές εκτός συστήματος.

Δεν πρόκειται απλώς για αβλεψία – πρόκειται για μια επιλογή που αγνοεί τις πραγματικές ανάγκες της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Το τίμημα το πληρώνουν τα παιδιά

Είναι αδιανόητο το 2025 να υπάρχουν σχολεία που δεν έχουν χαρτί, θέρμανση, υλικά καθαριότητας, υποδομές σε λειτουργική κατάσταση.

Να υπάρχουν εκπαιδευτικοί που δίνουν αγώνα για τα αυτονόητα.

Να υπάρχουν διευθυντές Δημοτικών Σχολείων και ΠροΊσταμένες /οι Νηπιαγωγείων  που σηκώνουν καθημερινά μια ανυπέρβλητη γραφειοκρατια –  οικονομικοί υπόλογοι μάλιστα. 

Να αναγκάζονται οι γονείς να συνεισφέρουν οικονομικά για βασικές ανάγκες των σχολείων

Και την ίδια στιγμή, η πολιτεία να παρουσιάζει την κατάσταση ως “βελτίωση του συστήματος”.

Η πραγματικότητα είναι μία:

Η δημόσια εκπαίδευση ασφυκτιά – και η ασφυξία αυτή είναι θεσμικά προκαθορισμένη.

Ώρα για ανάληψη ευθύνης

Η εκπαιδευτική κοινότητα απαιτεί τώρα λύσεις, όχι υποσχέσεις:

• Αύξηση τών ΚΑΠ 

• Δημιουργία  μηχανισμών άμεσης χρηματοδότησης και μικρών προμηθειών.

• Σαφήνεια, επαρκή χρηματοδότηση και λογοδοσία.

• Ένα σύστημα που να υπηρετεί τα σχολεία – όχι να τα παραλύει.

Γιατί όταν τα σχολεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν, δεν είναι απλώς ένα διοικητικό πρόβλημα.

Είναι κοινωνική αποτυχία.

Και αυτή την αποτυχία κανείς δεν έχει το δικαίωμα να την παρουσιάζει ως μεταρρύθμιση.

                                  ΑΘΗΝΑ 18/11/2025

                          Η ειδική αγωγή και εκπαίδευση στην κλίνη του Προκρούστη!

Με βάση τη «Νέα  Εθνική Στρατηγική»» 2024-2030 

Το υπ. παιδείας δίνοντας στη δημοσιότητα 29/4/2024 ένα κείμενο 140 σελίδων για τη «νέα εθνική στρατηγική για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία 2024-2030» επιβεβαιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την προσήλωσή του, με αυστηρά χρονοδιαγράμματα και οικονομικά εποπτευόμενο από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς περιεχόμενο δράσεων, ότι θέτει πλέον επιτακτικότερα την ειδική αγωγή κι εκπαίδευση στην κλίνη του Προκρούστη, στο όνομα της ψευδεπίγραφης «πλήρους ένταξης» των ατόμων με αναπηρία, στη βάση πάντα των επιταγών της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες. Είναι πλέον φανερό ότι περνάμε σε νέα φάση επιθετικών αντιδραστικών καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην ειδική αγωγή και η νέα εθνική στρατηγική αποτελεί τον «οδικό χάρτη αποδόμησης» των όποιων μορφωτικών δικαιωμάτων μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές ανάγκες έχουν απομείνει. 

Το εκπαιδευτικό κίνημα χρειάζεται τώρα να θέσει το ζήτημα σε προτεραιότητα, να οργανώσει τον αγώνα, να αντιπαλέψει τα σχεδιαζόμενα μέτρα, να απαιτήσει επιθετικά την ικανοποίηση όλων των αναγκαίων αιτημάτων που αφορούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών/τριών με αναπηρία ή και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. 

  Το κείμενο που δόθηκε σε διαβούλευση βρίθει απίστευτων εύηχων νεολογισμών (δημιουργία ενταξιακών και συμπεριληπτικών σχολικών κοινοτήτων!!!) που στην πράξη ντύνουν τις πολιτικές αποκλεισμού των παιδιών με αναπηρίες από τη μάθηση με κατευναστική ρητορική και εξαπάτηση. Προαναγγέλλονται ρευστές και επικίνδυνες ακροβασίες για τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών με αναπηρία όπως η κατάργηση ειδικών σχολείων και η ρευστοποίηση των Τμημάτων Ένταξης που γίνονται οι άξονες των νεοφιλελεύθερων νομοθετημάτων της επόμενης περιόδου. Είτε με τη μορφή ενός συνολικού νομοσχεδίου για την ειδική εκπαίδευση είτε με επί μέρους διατάξεις σε άσχετα νομοσχέδια, αυτό που επιδιώκεται είναι: 

• Η μεταφορά χρηματοδότησης από τα ειδικά σχολεία στα γενικά με στόχο την υλοποίηση προγραμμάτων μετάβασης των μαθητών με αναπηρίες/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη γενική εκπαίδευση, σημαίνει αρχικά σημαίνει υποβάθμιση του εκπαιδευτικού και μαθησιακού χαρακτήρα των ήδη υποβαθμισμένων δομών της ειδικής εκπαίδευσης. Η παραδοχή υπηρεσιακών παραγόντων ότι θα υπάρχει πρόβλημα με τα κονδύλια ΕΣΠΑ γιατί η ΕΕ αρνείται την χρηματοδότηση σε δομές όπως τα ειδικά σχολεία, καθώς στοχεύει στο  κλείσιμό τους, διαπερνά τη νέα εθνική στρατηγική για την αναπηρία και δίνει το στίγμα των προσεχών νομοθετημάτων. Η εξάρτηση της χρηματοδότησης των ειδικών σχολείων από ευρωπαϊκά κονδύλια κι όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό, οδηγεί ώστε ΕΕ και ΟΟΣΑ να καθορίζουν τον προσανατολισμό της ειδικής αγωγής στη χώρα μας, το είδος και το εύρος, την ποιότητα και την ποσότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Ταυτόχρονα, η απαλλαγή του κρατικού προϋπολογισμού από την υποχρέωση ενίσχυσης των ειδικών δομών εκπαίδευσης δίνει την ευκαιρία επιπλέον κερδοφορίας του ιδιωτικού κεφαλαίου στο πεδίο. Η μη χρηματοδότηση των ειδικών σχολείων από τον κρατικό προϋπολογισμό, η άρνηση πρακτικά της χρηματοδότησής του με βάση τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών του, δημιουργεί μια κυβερνητικά επιδιωκόμενη κατάσταση ασφυξίας, που θα οδηγήσει στην σταδιακή διάλυση και ιδιωτικοποίηση των ειδικών δομών. Ο νέος οδικός χάρτης της κυβέρνησης  δημιουργεί έρημο μαθησιακών δικαιωμάτων για τους μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές ανάγκες αποκαλώντας την συμπερίληψη. Αντί να αναγερθούν νέα, ασφαλή και με όλες τις σύγχρονες προδιαγραφές ειδικά σχολεία, αντί να γίνουν μαζικοί μόνιμοί διορισμοί όλων των ειδικοτήτων με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία, η κυβέρνηση, πιστή στις οδηγίες ΕΕ και διεθνών οικονομικών οργανισμών, υποβαθμίζει όλες τις λειτουργίες τους, στοχεύοντας είτε να τα μετατρέψει σε «συμπεριληπτικά κέντρα αναφοράς» που δεν θα ασκούν διδακτικό έργο (βλ. Πορτογαλία) είτε με μια φθίνουσα πορεία λειτουργίας να τα εξαφανίσει. 

• Τα Τμήματα Ένταξης να ρευστοποιήσουν τη λειτουργία τους και να μετατραπούν σε περιστασιακά φροντιστήρια με τον ειδικό εκπαιδευτικό των Τμημάτων Ένταξης να είναι πολυεργαλείο, με μείωση της αυτόνομης διδασκαλίας σε παιδιά με αναπηρίες που έχουν αυτή την ανάγκη λόγω μεγάλων μαθησιακών κενών. Με τη ρευστοποίηση των Τμημάτων Ένταξης ο ειδικός εκπαιδευτικός δεν θα μπορεί να αναπτύξει και να εφαρμόσει εξατομικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους μαθητές τους. Χαρακτηριστικά, η Πορτογαλία που ακολούθησε τις οδηγίες του «Ευρωπαϊκού Φορέα για την Ειδική Αγωγή και την Ενταξιακή Εκπαίδευση» έχει οδηγηθεί σε ένα χαοτικό μοντέλο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση που δεν διασφαλίζει ότι κάθε μαθητής με αναπηρία λαμβάνει την κατάλληλη υποστήριξη και εξατομικευμένη διδασκαλία που χρειάζεται. Έτσι τα γενικά σχολεία δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν αποτελεσματικά τις ανάγκες των μαθητών με αναπηρίες, προσφέροντάς τους την υποστήριξη και τις ευκαιρίες που χρειάζονται για την ακαδημαϊκή και κοινωνική τους ανάπτυξη.

• Συνολικά, οι σχεδιαζόμενες αλλαγές που στοχεύουν στη μείωση και το κλείσιμο των ειδικών σχολείων και τη ρευστοποίηση του διδακτικού έργου των Τμημάτων Ένταξης  στο ψευδεπίγραφο όνομα της «πλήρους ένταξης» θα έχουν σοβαρές συνέπειες για την εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρίες. Αντί να προωθούν την ισότιμη πρόσβαση σε μια εκπαίδευση που προσαρμόζεται στις μαθησιακές ανάγκες τους, αυτές οι αλλαγές θα οδηγήσουν στον μαθησιακό αποκλεισμό των παιδιών με αναπηρίες από την ουσιαστική μάθηση, θα αυξήσουν τον κίνδυνο σχολικής διαρροής και κοινωνικού αποκλεισμού. Σε ένα φθηνό κατακερματισμένο καθεστώς νεοφιλελεύθερης «πλήρους ένταξης», τα φαινόμενα στιγματισμού μέσα στη γενική τάξη και η απομόνωση των παιδιών με αναπηρίες από τη σχολική κοινότητα θα ενταθούν. 

• Σοβαρό σημείο αναφοράς της «νέας εθνικής στρατηγικής» αποτελεί η υλοποίηση προγραμμάτων πρώιμης παρέμβασης που αντί να δημιουργεί δημόσια κέντρα για δωρεάν θεραπείες και προγράμματα αποκατάστασης  όλων των αναπήρων μαθητών ηλικίας 0-6, εγκαινιάζει το οικογενειοκεντρικό μοντέλο, με κουπόνια για την παροχή εξειδικευμένων θεραπειών. Οι θεραπευτές με το «βαλιτσάκι» τους, θα πηγαίνουν ως περιοδεύων θίασος  από πόρτα σε πόρτα κάθε οικογένειας, με συγκεκριμένο χρόνο λήξης των παρεχόμενων υπηρεσιών, με μπλοκάκι, χωρίς διεπιστημονική συνεργασία, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, χωρίς εποπτεία της πορείας αποκατάστασης των δυσκολιών του κάθε παιδιού. Η αναθεωρημένη έκδοση του Ιανουαρίου 2024 για την πρώιμη παρέμβαση από τις αρχές του 2024 έως το τέλος του 2025 αναφέρει την ένταξη στο πιλοτικό πρόγραμμα μόλις 1.635 παιδιών 0-6 ετών με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 32 εκατομμυρίων ευρώ. Οι αριθμοί υπολείπονται των πραγματικών αναγκών και τα κουπόνια αποτελούν έναν επιπλέον κόφτη, καθώς δεν αφορούν το σύνολο των παιδιών. Πέρα από την ενίσχυση της ιδιωτικοποίησης της ειδικής εκπαίδευσης, οι γονείς θα αναγκαστούν να ξαναβάλουν το χέρι στην τσέπη συμπληρώνοντας τα υπέρογκα ποσά για τις θεραπείες των παιδιών τους. Το πιλοτικό πρόγραμμα έχει  ημερομηνία λήξης ενισχύοντας για πολλοστή φορά, όχι τις δημόσιες δομές, που η αναβάθμισή τους θα εξυπηρετούσε μακροχρόνια τις ανάγκες των παιδιών του λαού, αλλά το ιδιωτικό κεφάλαιο που θα εξακολουθεί να θησαυρίζει σε βάρος των παιδιών με αναπηρία.  Τα πιλοτικά  προγράμματα, ακόμα και αν θεωρηθούν επιτυχή, δεν ακολουθούνται από γενίκευσή τους σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης. Μένουν ως «παρακαταθήκη καλών πρακτικών» που καλούνται να υλοποιήσουν τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί, που είναι οι κύρια υπεύθυνοι για την όποια αποτυχία τους.  

Ταυτόχρονα οι προαναγγελίες για αλλαγές στα καθηκοντολόγια τόσο των ΤΕ όσο και των παράλληλων στηρίξεων, καθώς και η κεντρική προσπάθεια για «έλεγχο» του αριθμού των διαγνώσεων των ΚΕΔΑΣΥ, συμπληρώνει την συνολική εικόνα μιας δημοσιονομικής πολιτικής που κλείνει τη στρόφιγγα των παροχών στα πεδία των κοινωνικών αγαθών (υγεία και εκπαίδευση) και προχωρά σε ιδιωτικοποιήσεις πλευρών της λειτουργίας τους. Με αυτά τα δεδομένα η επιλογή του εκπαιδευτικού κινήματος είναι μονόδρομος. Είναι σαφές ότι η ειδική αγωγή κι εκπαίδευση, με τις δομές της βρίσκονται στο στόχαστρο της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ, όπως βρέθηκαν και όλα τα προηγούμενα χρόνια από τις κυβερνήσεις ΝΔ/ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ. Η ειδική εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως βάρος που οι πολιτικές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ θέλουν να βγάλουν από τις πλάτες του κράτους, να ιδιωτικοποιήσουν πλευρές της μια και αποτελεί πηγή σημαντικής κερδοφορίας για το κεφάλαιο και να εμπορευματοποιήσουν. Το μαχόμενο εκπαιδευτικό κίνημα βρίσκεται απέναντι σε αυτές τις νεοφιλελεύθερες επιδιώξεις με απατηλό «συμπεριληπτικό πρόσωπο», αγωνίζεται να ακυρώσει κάθε απόπειρα συντηρητικής αναδιάρθρωσης στην ειδική αγωγή που θα την καταργεί ως δημόσιο αγαθό. Τους αγώνες μας καθοδηγούν οι σύγχρονες ανάγκες  των μαθητριών/των μας και όχι το κέρδος και η αγορά!

Ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ έγκαιρα επισημάναμε και αναδείξαμε τις στοχεύσεις και επιδιώξεις όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων για να υλοποιηθεί η νεοφιλελεύθερη «πλήρης ένταξη» των μαθητών με αναπηρία στα γενικά σχολεία. Αποκαλύψαμε, σχεδιάσαμε και αντιπαλέψαμε στην πράξη  προσπάθειες που ακυρώνουν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Απαιτείται το επόμενο συνέδριο της ΔΟΕ να πάρει ξεκάθαρα διατυπωμένη θέση απέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς, να οργανώσει τις μάχες για την ανατροπή τους και ταυτόχρονα να διεκδικήσει  το 15% του κρατικού προϋπολογισμού για την παιδεία να πάρει σάρκα και οστά, να υπάρξει γενναία χρηματοδότηση των δομών ειδικής αγωγής, να γίνουν μόνιμοι και μαζικοί διορισμοί όλων των ειδικοτήτων με βάση το πτυχίο και όλη την προϋπηρεσία, να ιδρυθούν νέα ειδικά σχολεία με όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές και να υπάρξουν παρεμβάσεις για τα όσα λειτουργούν που θα εγγυώνται την ασφάλεια και την λειτουργικότητα για την πλήρη ανάπτυξη όλων των προγραμμάτων τους, να ιδρυθούν ΤΕ σε κάθε δημοτικό και νηπιαγωγείο, να ιδρυθούν δημόσια κέντρα αποκατάστασης για δωρεάν θεραπείες και προγράμματα αποκατάστασης όλων των μαθητών που το έχουν ανάγκη, να υπάρξει διαχειριστικός κρατικός έλεγχος στις ιδιωτικές μονάδες ειδικής εκπαίδευσης και μετατροπή τους σε δημόσιες.

Με νέα εγκύκλιο (αρ. πρωτ. 138415/Δ3, 4/12/2023) το υπ. Παιδείας εκδηλώνει τη δεύτερη επίθεσή του στις δομές της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης με την ενεργοποίηση του  άρθρου 82 του ν. 4368/2016 (επί ΣΥΡΙΖΑ) που ήταν ανενεργό λόγω ακύρωσής του από το εκπαιδευτικό κίνημα, και επαναφέρει το προσχέδιο νόμου του Αρβανιτόπουλου του 2014 (επί κυβέρνησης ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΛΑΟΣ) που ακυρώθηκε μετά από τις έντονες αντιδράσεις και τους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος.

Το υπ. Παιδείας ξαναεπιτίθεται στα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες είτε στερώντας τους τη συστηματικά προγραμματισμένη υποστήριξη από την σταθερή δομή του Τμήματος Ένταξης είτε αποδεσμεύοντας μερικώς ή και ολικώς τον εκπαιδευτικό της παράλληλης στήριξης από τον μαθητή με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, χρεώνοντας τον στην τάξη, στο σχολείο ή όπου αλλού σε επόμενη φάση!!!. Με απύθμενο θράσος μετά την τακτική του υποχώρηση από την προσπάθεια του προγράμματος «εξοικονομώ» στην παράλληλη στήριξη, δείχνει ότι έχει έτοιμες εφεδρείες και προσωπικό που θα προσπαθήσουν και πάλι να στραφούν ενάντια στους μαθητές με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.  

Ισχυροποιεί  τη ρευστότητα σε δομές (όπως αυτή της παράλληλης στήριξης) και δημιουργεί ταυτόχρονα νέες προϋποθέσεις αποσταθεροποίησης/ ρευστοποίησης  των τμημάτων ένταξης αφού στην ουσία «μεταφέρει» τους εκπαιδευτικούς των Τμημάτων Ένταξης στη θέση των εκπαιδευτικών Παράλληλης Στήριξης με τους τελευταίους να κοιτάνε την πόρτα εξόδου από τα σχολεία στον επόμενο τόνο. Μάλιστα κατά τον υπογράφοντα της Εγκυκλίου τα Τμήματα Ένταξης και η Παράλληλη Στήριξη αποτελούν γενικόλογα θεσμούς  και όχι δομή με συγκεκριμένη ύπαρξη και λειτουργία χρόνων. 

Στόχος είναι η «εξοικονόμηση» τεράστιων ποσών από τα ΕΣΠΑ και τον κρατικό προϋπολογισμό. Η εγκύκλιος απαγορεύει τη δημιουργία ξεχωριστού τμήματος (ενν. το τμήμα ένταξης) με έναν συγκεκριμένο αριθμό μαθητών (τα 25αρια αγγίζουν πλέον και την ειδική αγωγή).

Επίσης υπονοεί ότι δεν χρειάζονται πλέον ειδικοί χώροι για τα ΤΕ στα σχολεία. Φαίνεται να επιδιώκουν μια γκρίζα ειδική εκπαίδευση σε εκπαιδευτικούς  διαδρόμους της Ιταλίας όταν με βίαιο τρόπο εφαρμόστηκε η «πλήρης ένταξη». Τέλος προβλέπει ότι δεν χρειάζεται ειδικό κονδύλι για υλικό, αφού τώρα όλα περνάνε στις πλατφόρμες του υπ. παιδείας.

Με επιχειρήματα που στερούνται σοβαρότητας και επιστημονικού υπόβαθρου, το Υπ. Παιδείας μέσω των υπηρεσιακών του εκπροσώπων βρίσκει νέους διαδρόμους υλοποίησης των δεσμεύσεων του προς τον ΟΟΣΑ και την επιτροπή της ΕΕ για την «άγρια» ένταξη των μαθητών με αναπηρία /ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα γενικά σχολεία. Μαθητές στις γενικές τάξεις χωρίς ενεργή συμμετοχή, χωρίς ουσιαστική μάθηση και χωρίς την επαρκή εκπαιδευτική υποστήριξη και διδασκαλία. Με διαχρονική σταθερότητα οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αντιμετωπίζουν την ειδική αγωγή και εκπαίδευση με μοναδικό κριτήριο τη λιτότητα δίχως την επένδυση στον ανθρώπινο παράγοντα και με απαξίωση για την ανάπτυξη των μαθησιακών δυνατοτήτων των μαθητών με αναπηρίες. Είναι μια κυνική αντίληψη για την πλήρη ένταξη.

Το πρόγραμμα «εξοικονομώ» στις παράλληλες στηρίξεις ήταν ένα από τα πολλά βήματα του πολυεπίπεδου συντονισμού των σχεδιασμών του Υπ. Παιδείας για την πλήρη αποδόμηση της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. 

Το ξέραμε και τους περιμέναμε-Θα μας βρουν μπροστά τους!

Το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να αντιδράσει άμεσα, καθολικά, επίμονα και να δώσει το στίγμα του: 

Άμεση απόσυρση της εγκυκλίου-Πανεκπαιδευτικός συντονισμός ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ για να ανατρέψουμε τα σχέδια τους 

o Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του τακτικού προϋπολογισμού. 

o Κανένα κλείσιμο- συγχώνευση σχολικής μονάδας. 20 μαθητές/τμήμα στα δημοτικά, 15 ανά τμήμα Α΄ και Β΄ δημοτικού και στα νηπιαγωγεία. 

o Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν και υποχρεωτική εκπαίδευση, επαγγελματική κατάρτιση και αποκατάσταση των ΑμΕΑ, σε σχολικές μονάδες του ΥΠΕΠΘ. 

o Διαχειριστικό έλεγχο στις ιδιωτικές μονάδες ειδικής εκπ/σης και μετατροπή τους σε δημόσιες.

o Γενναία αύξηση των δαπανών για: Την έγκαιρη παρέμβαση (ίδρυση Κέντρων πρώιμης Παρέμβασης), την ειδική εκπαίδευση, την ειδική επαγγελματική κατάρτιση, την αυτόνομη διαβίωση και την προστατευμένη εργασία. Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη της ειδικής εκπαίδευσης.  

o Έγκαιρη διάγνωση και καταγραφή των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Ίδρυση δημόσιων ειδικών σχολείων όλων των βαθμίδων για να καλυφθούν οι ανάγκες όλων των ΑΜΕΑ. Πλούσιος εξοπλισμός, εποπτικό υλικό στα υφιστάμενα και τα υπό ίδρυση ειδικά σχολεία.

o Δημιουργία Τμημάτων Ένταξης σε κάθε σχολική μονάδα και βαθμίδα εκπαίδευσης. Στήριξη με αναγκαία μέτρα με μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, επαναπροσδιορισμός περιεχομένου και μεθόδων διδασκαλίας, και μέσα (κατάλληλη υλικοτεχνική και κτιριακή υποδομή, πλούσιος εξοπλισμός, εκπαιδευτικό-εποπτικό υλικό, σύγχρονα μέσα τεχνολογίας-κατάλληλο εκπαιδευτικό λογισμικό, κ.α.).

o Μαζικοί διορισμοί στην ειδική εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης. Ενιαία κριτήρια μεταθέσεων, διορισμών σε όλη την εκπαίδευση. Διορισμοί με βάση το χρόνο λήψης του πτυχίου και όλη την προϋπηρεσία. Διορισμός όλων των αναπληρωτών και όσων έχουν υπογράψει έστω και μια σύμβαση στο δημόσιο σχολείο. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους. Όχι στην ελαστική εργασία.  Κατάργηση της ωρομισθίας, της αναπλήρωσης με μειωμένο ωράριο και του θεσμού του αναπληρωτή από ΕΣΠΑ. 

o Στελέχωση των ειδικών σχολείων με απαραίτητες ειδικότητες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, βοηθητικό προσωπικό κ.ά.) με μόνιμη σχέση εργασίας . 

o Κατοχύρωση παιδαγωγικής εκπαιδευτικής κατεύθυνσης των ΚΕΔΑΣΥ, άμεση στελέχωση τους, μικρότερες περιοχές ευθύνης ανά δήμο, λιγότερες διοικητικές αρμοδιότητες, κινητές μονάδες που θα επισκέπτονται  τα σχολεία  και θα στηρίζουν εκπαιδευτικούς και μαθητές. Τα ΚΕΔΑΣΥ να υλοποιούν την υποστήριξη των μαθητών με ειδικές ανάγκες μέσα στα σχολεία. 

o Αναβάθμιση των υπαρχόντων και ίδρυση νέων εκπαιδευτικών μονάδων δημόσιας και δωρεάν, ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (ΕΕΕΕΚ), διεύρυνση του ρόλου τους με μονάδες αυτόνομης διαβίωσης, προστατευμένα εργαστήρια, νομοθετική κατοχύρωση των αποφοίτων τους. Ειδική εκπαίδευση εφόρου ζωής για τα άτομα με βαριές, πολλαπλές αναπηρίες και ίδρυση κέντρων αυτόνομης διαβίωσης.

o Επαναλειτουργία των διδασκαλείων, καθιέρωση του θεσμού της μετεκπαίδευσης σε θέματα ειδικής αγωγής και στη β/βάθμια εκπαίδευση, περιοδική ουσιαστική επιμόρφωση με τη χρηματοδότηση του υπουργείου του προσωπικού όλων των ΣΜΕΑΕ, αλλά και των εκπαιδευτικών της γενικής εκπαίδευσης σε θέματα ειδικής αγωγής.

o Μόνιμη σταθερή, προστατευμένη - υποστηριζόμενη εργασία για τα άτομα με ειδικές ανάγκες στο Δημόσιο και στον Ιδιωτικό Τομέα. 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

www.paremvasis.gr, paremvasisdoe@gmail.com, 2103242144                          Δεκέμβριος 2023

«Όπου βγει» και στα μονοθέσια και ολοήμερα νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία με έναν εκπαιδευτικό

Για την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών

κανείς/καμιά στο σχολείο μόνος/μόνη

Η επιτακτική  ανάγκη να στηρίζεται η/ο εκπαιδευτικός στα μονοθέσια δημοτικά σχολεία  και νηπιαγωγεία, με  τα νηπιαγωγεία να πλειοψηφούν συντριπτικά στην περιφέρεια της χώρας αλλά  και στο ολοήμερο πρόγραμμα όπου ένας άνθρωπος είναι μόνος κι έχει την ευθύνη όχι μόνο για το παιδαγωγικό κομμάτι αλλά και για τη σωματική ακεραιότητα έως και 25 παιδιών, αποτελεί εδώ και χρόνια προτεραιότητα του εκπαιδευτικού κινήματος. 

Η  τραγική περίπτωση  της νηπιαγωγού στον Πύργο που λιποθύμησε ενώ δεν υπήρχε άλλη νηπιαγωγός ή βοηθητικό προσωπικό στη σχολική μονάδα, έφερε στην επιφάνεια την ανάγκη αυτή και την έκανε γνωστή και στην υπόλοιπη, πέραν των εκπαιδευτικών, κοινωνία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, υπήρξε μεγάλος κίνδυνος για την ίδια τη συνάδελφο που έμεινε αβοήθητη αλλά και για τα παιδιά που μόνα και σοκαρισμένα έκλαιγαν χωρίς να καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. 

Με τον ίδιο τρόπο,  περίπτωση που αυτή τη φορά αφορούσε παιδί στον σύλλογο ΣΕΠΕ  Αιγάλεω, θα κατάληγε σε τραγωδία. Αν το περιστατικό που ήταν πολύ δύσκολο, δεν συνέβαινε  το πρωί που λειτουργούν περισσότερα  τμήματα και οι νηπιαγωγοί κατάφεραν να το αντιμετωπίσουν, τα αποτελέσματα θα ήταν τραγικά. Δε θέλουμε  να σκεφτούμε τι θα συνέβαινε αν το ίδιο παιδί βρισκόταν  στο απογευματινό τμήμα που υπάρχει μια νηπιαγωγός, τη στιγμή που έπρεπε να γίνουν μια ακολουθία πραγμάτων που είναι αδύνατον να τα κάνει ένας άνθρωπος. Δεν θέλουμε να σκεφτούμε τι μπορεί να γίνει όταν  ξαφνική νόσηση μαθητών και εκπαιδευτικών, ένα ατύχημα, έναν τραυματισμό,  πρέπει την κρίσιμη στιγμή να τα αντιμετωπίσει ένας άνθρωπος μόνος του.

Αντίστοιχες σοβαρές συνθήκες επικινδυνότητας διαμορφώνονται  για τα παιδιά που έχουν  γνωμάτευση από το ΚΕΔΑΣΥ για  παράλληλη στήριξη για όλη τη διάρκεια της παραμονή τους στο σχολείο, που είτε δεν έχουν υποστήριξη από εκπαιδευτικό ειδικής αγωγής  είτε,  όταν και όπου έχουν, αυτό γίνεται  μόνο κατά τη διάρκεια του πρωινού υποχρεωτικού προγράμματος ενώ  παραμένουν αστήριχτα κατά τη διάρκεια του ολοήμερου προγράμματος από τον εκπαιδευτικό της παράλληλης στήριξης και συχνά με έναν μόνο εκπαιδευτικό γενικής αγωγής  στο  δημοτικό ή στο νηπιαγωγείο.

Οι εκπαιδευτικοί των ολιγοθέσιων σχολείων (έως 3/θέσια) ζουν εργασιακή εξουθένωση με διδακτικό ωράριο που δεν βαίνει μειούμενο αναλόγως των χρόνων υπηρεσίας. Οι νηπιαγωγοί  ιδιαίτερα,  με 30 διδακτικές ώρες χωρίς διάλειμμα με πλήθος δυσκολιών σε ένα σχολείο που γίνεται αβίωτο, με τον όγκο των διοικητικών καθηκόντων που έχει επιβληθεί στις/στους προϊσταμένες/νους ακόμα κι αν αυτές/οι δεν το έχουν επιλέξει. 

Είναι φανερό ότι η καταστροφική για το δημόσιο σχολείο, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ) μπορεί να  έχει και επικίνδυνα μέχρι και τραγικά αποτελέσματα, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμη και τη ανθρώπινη ζωή χωρίς κανέναν ενδοιασμό, χωρίς καμία αναστολή.  Η πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ για το σχολείο της αγοράς, που μεταφέρει τις ευθύνες για τα προβλήματα και την υποχρηματοδότηση του δημόσιου σχολείου στους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές,  προσέλαβε  για φέτος  20 χιλιάδες λιγότερους/ες αναπληρωτ(ρι)ες μετατρέποντας  κάθε μία και έναν από εμάς σε «πολυεργαλεία» για να καλύπτουν τα χιλιάδες κενά και «όπου βγει».

Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και το σημερινό υπουργείο Παιδείας  διαθέτει  απλόχερα χρήματα για αυξήσεις στα επιδόματα των στελεχών και των επίδοξων αξιολογητών, για τον ψηφιακό μετασχηματισμό των σχολείων που στεγάζονται σε κτίρια φτιασιδωμένα ερείπια, σε ακατάλληλες αίθουσες και σε κοντέινερ κλουβιά, για τα νέα αναλυτικά προγράμματα των δεξιοτήτων και της κατακερματισμένης γνώσης,  αλλά  περιορίζεται σε κονδύλια φτώχειας και ελαστικής εργασίας εναλλασσόμενης με την ανεργία  για το διορισμό και τις προσλήψεις  εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού, για την εκπαίδευση και την ασφάλεια των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Εξαπολύει δριμύτατη επίθεση στο δημόσιο και δωρεάν σχολείο μέσα από τις επιχειρούμενες αναδιαρθρώσεις  για αξιολόγηση και κατηγοριοποίηση  εκπαιδευτικών,  μαθητών και σχολείων  όταν είναι αυτοί που αντιστέκονται, αγωνίζονται και μοχθούν για να το κρατήσουν όρθιο για όλα τα παιδιά, για τα μορφωτικά τους δικαιώματα, για όλους τους εκπαιδευτικούς. Κρατά ομήρους και εκβιάζει με ανυπόστατες απειλές και τρομοκρατία τους «δόκιμους»  εκπαιδευτικούς που όφειλε να μονιμοποιήσει.  

Για να μη θρηνήσουμε θύματα είτε αυτά είναι παιδιά είτε είναι εκπαιδευτικοί κανείς/καμιά στο σχολείο μόνος/μόνη

1. Μείωση των μαθητών ανά τμήμα/Στο Νηπιαγωγείο αναλογία εκπαιδευτικών-μαθητών 1 προς 15 

2. Σε νηπιαγωγεία με μικρότερο αριθμό των 15 μαθητών/τριών τοποθέτηση μιας/ενός ακόμα νηπιαγωγού

3. Τοποθέτηση ενός/μίας επιπλέον νηπιαγωγού σε κάθε Νηπιαγωγείο, ενός/μίας επιπλέον εκπαιδευτικού σε κάθε ολιγοθέσια σχολική μονάδα, με σύσταση οργανικών θέσεων, με σταθερή σχέση εργασίας και αποκλειστική διάθεση ώστε να μην υπάρχει ποτέ ένας/μία νηπιαγωγός μόνος/η στο νηπιαγωγείο και να καλύπτεται η μείωση του ωραρίου των νηπιαγωγών με βάση τα χρόνια υπηρεσίας

4. Μείωση του διδακτικού ωραρίου των νηπιαγωγών και των εκπαιδευτικών ολιγοθέσιων στο επίπεδο του ωραρίου των συναδέλφων των πολυθέσιων σχολείων της Πρωτοβάθμιας με καθολική εφαρμογή της κλιμάκωσής του αναλόγως των χρόνων υπηρεσίας και απώτερο στόχο την εξίσωση με το ωράριο της Β/θμιας για όλους τους εκπαιδευτικούς. Υπολογισμός ως διδακτικός χρόνος όλος ο χρόνος παραμονής των παιδιών στο Νηπιαγωγείο (διαλείμματα –προσέλευση –αποχώρηση).

5. Προσωπικό καθαριότητας και βοηθητικό προσωπικό με μόνιμη σχέση εργασίας σε όλη την διάρκεια λειτουργίας του σχολείου. 

6. Κτίρια σύγχρονα και ασφαλή. 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

www.paremvasis.gr, paremvasisdoe@gmail.com, 2103242144                   Νοέμβριος 2023

εκφοβίζουν συλλόγους διδασκόντων

συρρικνώνουν μορφωτικά δικαιώματα αναπήρων

Ως ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ,  μια βδομάδα μετά το άνοιγμα των σχολείων, χαιρετίζουμε τη στάση των αναπληρωτών και των μόνιμων εκπαιδευτικών, που σε πολιτικό περιβάλλον συνολικής επίθεσης της κυβέρνησης ενάντια σε κάθε κοινωνικό δικαίωμα, υπερασπίζονται τα μορφωτικά δικαιώματα όλων των μαθητών και τα εργασιακά τους δικαιώματα, με επιμονή και σταθερότητα που αναγκάζει το υπ. παιδείας να καταφεύγει σε αντιεκπαιδευτικά επιχειρήματα για να στηρίξει την πολιτική επιλογή των περικοπών και της ιδιωτικοποίησης πλευρών της εκπαίδευσης.  

Με υπερβάλλοντα ζήλο και υλοποιώντας οδηγίες του ΥΠΑΙΘΑ, διοικητικά και παιδαγωγικά στελέχη διευθύνσεων εκπαίδευσης προτρέπουν τις/τους διευθυντ(ρι)ες σχολείων, να ζητήσουν από τα ΚΕΔΑΣΥ «τροποποίηση των ωρών» που αρχικά υπήρχαν σε αξιολογήσεις μαθητών, προκειμένου να υλοποιηθεί το πρόγραμμα «εξοικονομώ» στην  παράλληλη στήριξη. Ακολουθούν κατά βήμα τις ανιστόρητες και αντιεπιστημονικές δηλώσεις της κ. Μιχαηλίδου που  επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι «με βάση την εμπειρία της στην ειδική αγωγή (!) ...το παιδί με την αναπηρία χρειάζεται κάποιον να το βοηθάει εκπαιδευτικά, δε χρειάζεται κάποιον να γίνει η σκιά του...». 

Τα σχολεία δυσκολεύονται να ανασάνουν κάτω από τις πιέσεις του ΥΠΑΙΘΑ για μοίρασμα της φτώχειας, τη στιγμή που οι εκπαιδευτικοί αγωνιούν και μάχονται για το πώς θα προστατέψουν τους μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, από την επίθεση που δέχονται τα μορφωτικά τους δικαιώματα. 

Σε αντίθεση με την  κ. Μιχαηλίδου και όλους τους «ακολούθους»  αυτής της πολιτικής, οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι: 

1. Οι μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες έχουν ανάγκη να κινούνται σε περιβάλλον ασφάλειας, περιβάλλον που δεν εξασφαλίζεται με την part time υποστήριξη που τους δίνει το Υπουργείο Παιδείας. Ποιον μαθητή θα υποστηρίζει ο εκπαιδευτικός παράλληλης στήριξης στο διάλειμμα από το σύνολο των μαθητών που του έχει ανατεθεί; Ποιο πρόγραμμα κοινωνικών δεξιοτήτων θα εφαρμόζει, όταν οι ανάγκες των μαθητών σε αυτόν τον τομέα δε συμπίπτουν; Τι θα γίνεται με τους υπόλοιπους μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που δε θα υποστηρίζονται στο διάλειμμα;   

2. Οι μαθητές με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες για να οικοδομήσουν σχέση εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τους εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης, προκειμένου να αποδώσει ο στόχος της ένταξης τους στο σχολικό περιβάλλον, θέλουν χρόνο συνεχή και όχι διακοπτόμενο, θέλουν περιβάλλον σταθερότητας και όχι αστάθειας που καλλιεργείται από το Υουργείο Παιδείας μέσα στις σχολικές αίθουσες.  

3. Οι μαθητές με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες έχουν ανάγκη ενός εξατομικευμένου εκπαιδευτικού προγράμματος που υλοποιείται σε όλη την έκταση του τυπικού (και πολλές φορές και του άτυπου) σχολικού προγράμματος. Αυτή η συνθήκη τορπιλίζεται από τον  «κόφτη» του υπουργείου.

4. Οι μαθητές του γενικού πληθυσμού έχουν και αυτοί αντίστοιχα δικαιώματα (ασφάλειας και εκπαίδευσης) τα οποία ακυρώνονται, όταν οι εκπαιδευτικοί γενικής εκπαίδευσης αναλαμβάνουν ρόλο παράλληλης υποστήριξης. Είναι διαφορετική η συνθήκη εναλλαγής ρόλων δυο ή και περισσότερων όπου χρειάζεται, σταθερών εκπαιδευτικών εντός της τάξης (παράλληλης στήριξης και εκπαιδευτικού γενικής εκπαίδευσης) και αποδίδει σε πολλές περιπτώσεις, όταν αυτό είναι προγραμματισμένο, σχεδιασμένο και σε επίπεδο χρόνου και σε επίπεδο δραστηριοτήτων. Και είναι τελείως διαφορετική μια συνθήκη όπου ο επαιδευτιός γενικής εκπαίδευσης θα πρέπει να έχει την ίδια στιγμή δύο διαφορετιούς διακριτούς ρόλους για δύο μαθητικές ομάδες με διαφορετικές ανάγκες, είπεδα και ανησυχίες. Αυτό που συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση είναι η υλοποίηση του δόγματος: «όποιος αντέξει θα μείνει στο δημόσιο γενικό σχολείο». Αγώνας δρόμου και αντοχής για τους μαθητές του ειδικού πληθυσμού, του γενικού πληθυσμού, των εκπαιδευτικών. Το υπ. παιδείας καλλιεργεί (για την επόμενη φάση) προϋποθέσεις κοινωνικού αυτοματισμού εναντίον των μαθητών με αναπηρία/ ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Δε θα επιτρέψουμε να γίνει ότι έγινε σε χώρες που η ειδική εκπαίδευση συρρικνωνόταν σταδιακά ή και απότομα και το αποτέλεσμα ήταν η ιδιωτικοποίηση της ειδικής αγωγής με τους γονείς να βάζουν το χέρι στην τσέπη ακόμα πιο βαθιά.   

5. Το νέο δόγμα του Υπουργείου Παιδείας, που σαν παπαγαλάκια επαναλαμβάνουν διάφοροι ανιστόρητοι και αδιάβαστοι «ειδήμονες» κυβερνητικοί παράγοντες, ότι δηλαδή «οι παράλληλες στηρίξεις δίνονται στο σχολείο  (ή στο τμήμα)» θα ήταν φαιδρό αν δεν ήταν πρωτίστως επικίνδυνο. Η έγκριση των ΚΕΔΑΣΥ αφορά μαθητή, όχι τμήμα. Οι γονείς των μαθητών και όχι οι εκπαιδευτικοί των τμημάτων ή οι διευθυντές των σχολείων αιτούνται αξιολόγησης των μαθητών. Ακόμα και το φετινό πρόγραμμα προσλήψεων αναπληρωτών παράλληλης στήριξης αναφέρεται σε  «μαθησιακή υποστήριξη μαθητών/τριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες» και όχι σε κουλτούρα συμπερίληψης σε τάξεις ή σχολεία.  Η αναφορά σε μαθητές σημαίνει υποστήριξη σε μαθητές. Και η υποστήριξη αυτή οφείλει για να εκπληρώσει το στόχο της να έχει συνέχεια, συνέπεια και σταθερότητα και φυσικά να υλοποιείται από εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής.

Οι δηλώσεις κυβερνητικών παραγόντων αποτυπώνουν την επίσημη εκπαιδευτική πολιτική του ΥΠΑΙΘΑ που αποδέχεται οδηγίες ΕΕ/ΟΟΣΑ για μείωση της «κρατικής δαπάνης», αναγκάζοντας τους γονείς να  πληρώνουν για όσα έπρεπε το κράτος να τους παρέχει. Ταυτόχρονα, είναι πλέον φανερό ότι το Υπουργείο Παιδείας αντιμετωπίζει την αγανάκτηση τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των γονιών των μαθητών με αναπηρία/ή και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Οι γονείς, βρισκόμενοι σε απόγνωση από την εφαρμοζόμενη εκπαιδευτική πολιτική, επιλέγουν, και συχνά μέσα στην απελπισία τους πιέζουν τους εκπαιδευτικούς, να αποδεχτούν την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης με τους ιδιώτες ειδικούς βοηθούς (που βρίσκονται ανασφάλιστοι σε δημόσια σχολεία), προσπαθώντας να βρουν ατομική λύση στο Γολγοθά που ανεβαίνουν. 

Ωστόσο, οι ιδιώτες ειδικοί βοηθοί δεν έχουν αναφορά στο σύλλογο διδασκόντων, δεν αποτελούν μέλη του, δε σχεδιάζουν και δε λογοδοτούν για εξατομικευμένα προγράμματα που οφείλουν να απευθύνονται στους μαθητές με αναπηρία. ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ οι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης, οι σχολικοί νοσηλευτές και το ειδικό βοηθητικό προσωπικό που έχουν θεσμοθετημένο και ακριβή ρόλο εντός του σχολικού πλαισίου, είναι μέλη του συλλόγου διδασκόντων και  προσφέρουν πολυεπίπεδα στην ενίσχυση των μορφωτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μαθητών, συνδιαμορφώνοντας με τους υπόλοιπους δημόσιους λειτουργούς, το εξατομικευμένο πρόγραμμα υποστήριξης των μαθητών.

Η τελευταία εμφάνιση ιδιωτών ειδικών βοηθών με τη μορφή «εθελοντών» σε σχολεία, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Προσπαθώντας να γλυτώσουν τα πρόστιμα που η νομοθεσία επιβάλλει για την ανασφάλιστη εργασία (που φυσικά δεν μπορούν να αποφευχθούν γιατί ακόμα και για τους «εθελοντές» απαιτείται να ασφαλιστούν), ανοίγουν τον ασκό του Αιόλου για το δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης και το δημόσιο σχολείο. Δε θα επιτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση, την εμπορευματοποίηση και την εισβολή του «εθελοντισμού» στη δημόσια ειδική αγωγή και εκπαίδευση. 

Η ιδιωτικοποίηση της ειδικής εκπαίδευσης (με την κραυγαλέα ενίσχυσή της λόγω απόσυρσης του κράτους από τις ευθύνες του), η εμπορευματοποίηση και η εισβολή του «εθελοντισμού» στο δημόσιο σχολείο και την ειδική αγωγή, αποτελεί αιτία πολέμου. 

                      Θέμα: Για την ενοποίησης του προγράμματος σπουδών 

                                          στην προσχολική  ηλικία και άλλα δαιμόνια! 

      Από το 1018 , μετά από τιτάνιους αγώνες των εκπαιδευτικών,   νομοθετήθηκε σταδιακά, η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή/εκπαίδευση και παράλληλα διασφαλίστηκαν τα επαγγελματικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και οι διακριτές ηλικιακές κατηγορίες 4-6 σε σχέση με το νηπιαγωγείο.. Παρ όλες τις παλινωδίες και τις ανημπόριες σε σχέση με το κτηριακό και τη χρηματοδότηση ,αφού ακόμα εκκρεμούν πιστώσεις και κτήρια σε μεγάλο βαθμό, μπήκε μια τάξη στο χώρο της προσχολικής και σε σχέση με τη διακριτότητα των ηλικιών (0-4) και (4-6) αλλά κυρίως σε σχέση με το δικαίωμα των νηπίων να έχουν Δημόσια και Δωρεάν εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο χωρίς τη χρήση βάουτσερ ,κληρώσεων ΕΕΤΑ και ρουσφετιών. Επίσης σε σχέση με τους παιδικούς σταθμούς μετά τη γενίκευση της δίχρονης , δεν υπάρχουν διαμαρτυρίες/πληροφορίες μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων από την ΕΕΤΑΑ ότι χιλιάδες παιδιά έμεινα έξω από το δικαίωμα εισόδου ,όπως γινόταν μέχρι τη νομοθέτηση της δίχρονης. Πιθανότατα γιατί η είσοδος των νηπίων Β ηλικίας (προνηπίων) στο νηπιαγωγείο ελευθέρωσε θέσεις για τα παιδιά μικρότερης ηλικίας.

   Η τοποθέτηση των Πιερακάκη- Μιχαηλίδου στο υπουργείο παιδείας  μας δημιούργησε μεγάλη ανησυχία   και σε σχέση με τη δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή/εκπαίδευση. Αν και οι πολιτικές μιας κυβέρνησης είναι σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητες με τα πρόσωπα ,ωστόσο η ιστορία των ανθρώπων, η εμπειρία και η κατάρτισή τους μας δείχνουν το γιατί τοποθετήθηκαν σε αυτή τη θέση και κυρίως το σε ποια κατεύθυνση πρόκειται μάλλον να κινηθούν.

    Μετά τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης η ανησυχία μεγάλωσε σε σχέση με τις επόμενες κινήσεις του υπουργείου.

   Διαβάζοντας για το νέο υπουργό παιδείας κύριο Κυριάκο Πιερρακάκη, μαθαίνουμε,  ότι ήταν ιδρυτικό μέλος και διευθυντής ερευνών του Think tank  (Δεξαμενή σκέψης ή ομάδα προβληματισμού ),ενός ανεξάρτητου, μη-κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού, με ιδρυτή και πρόεδρο τον πρώην πρόεδρο του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), τον κ. Δασκαλόπουλο. Πως όμως ο κύριος Πιερρακάκης και η θητεία του σε ένα think tank συνδέεται με τη νέα υφυπουργό παιδείας κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου και την εκπαίδευση;: “Τον Ιούλιο του 2021 η ομάδα ειδικών της διαΝΕΟσις (που περιλαμβάνει από παιδαγωγούς και ψυχολόγους μέχρι διαιτολόγους και εργοθεραπευτές) συνεργάστηκε με την αρμόδια επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, η οποία είχε συσταθεί με πρωτοβουλία της Υφυπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου και, υπό τον συντονισμό του Καθηγητή Οικονομικών του πανεπιστημίου Yale (και μέλος του advisory board , συμβουλευτική επιτροπή, της διαΝΕΟσις) Κώστα Μεγήρ, συνέταξε ένα εκτενές κείμενο εργασίας  που, για πρώτη  φορά, αναλύει λεπτομερώς το πώς ακριβώς πρέπει να λειτουργούν οι παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί στη χώρα.” (Από το  site της διαΝΕΟσις). Οι πληροφορίες αντλήθηκαν από το e-wall.net

   Η παραπάνω πρόταση λοιπόν για την προσχολική εκπαίδευση στην Ελλάδα, δεν ήταν απλώς γνώμες και ιδέες κάποιων ειδικών, αλλά υιοθετήθηκαν σε μεγάλο βαθμό σχεδόν αμέσως από την κυβέρνηση και έγιναν σχέδιο νόμου που παρουσιάστηκε από την ίδια την κυρία Μιχαηλίδου τον Σεπτέμβριο του 2021.

   Να έρθουμε λοιπόν σε αυτό που μας προκάλεσε ανησυχία η κεντρική ιδέα για την προσχολική αγωγή είναι αυτό που ονομάζεται πλαίσιο «Κυψέλη», είναι  “να φωτιστεί η φροντίδα και η εκπαίδευση ως ένα, να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε να βιώσουν ουσιαστικές και κατάλληλες μαθησιακές εμπειρίες τα παιδιά μέχρι 4 ετών και να στοιχειοθετήσει τη διεργασία ενοποίησης της προσχολικής αγωγής στην Ελλάδα.”

   Αυτό είναι λοιπόν…. Το πλαίσιο κυψέλη που εκπονήθηκε από τη Μ.Κ.Ο (διαΝΕΟσις ),στοχεύει η κ.Μιχαηλίδου να εφαρμόσει στη Δημόσια και Δωρεάν Εκπαίδευση. Έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι οι Έλληνες Βιομήχανοι κόπτονται για τη Δημόσια Εκπαίδευση;;; ότι δαπανούν χρήμα για να εκπονηθούν προγράμματα που θα αναβαθμίσουν το Δημόσιο νηπιαγωγείο;;;;;Αυτό που το εκπαιδευτικό κίνημα διεκδίκησε σχεδόν μισό αιώνα η κ.Μιχαηλίδου, ο Σ.Ε.Β  και η Μ.Κ.Ο έρχονται να το διαλύσουν εις τα εξ ων συνετέθη ή μάλλον να ενοποιήσουν τις δυο διαφορετικές δομές ,νηπιαγωγείο και παιδικό σταθμό ….

   Διαβάζουμε τα συμπεράσματα της ίδιας δημοσίευσης: Οι δομές είναι απαρχαιωμένες και καλύπτουν ανάγκες τόσο επίκαιρες όσο η ενσωμάτωση των περιοχών που προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα το 1930. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη αναβάθμισης του ελληνικού συστήματος προσχολικής αγωγής Να ενοποιηθούν οι δομές παροχής προσχολικής αγωγής σε έναν οργανωτικό φορέα, ο οποίος θα έχει την ευθύνη της λειτουργίας και της αξιολόγησης τόσο των παιδικών σταθμών της χώρας, όσο και των νηπιαγωγείων, όπως γίνεται στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Οι παιδικοί σταθμοί να αποκτήσουν επίσημο εκπαιδευτικό χαρακτήρα, και να συνταχθεί ενιαίο curriculum με συγκεκριμένες εκπαιδευτικές κατευθύνσεις για όλες τις ηλικίες της προσχολικής εκπαίδευσης.

   Και εδώ είναι που αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε τι είδους ενιαία δομή σχεδιάζει το υπουργείο ;;; Δύο λύσεις υπάρχουν…

Α. Να στείλει το νηπιαγωγείο να κάνει παρέα στους παιδικούς σταθμούς, μακριά από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση (να μην κάνει κακές παρέες), ενοποιώντας με αυτό τον τρόπο τις ξεχωριστές δομές.

Β. Να μεταφέρει τους παιδικούς σταθμούς από τους Δήμους και το υπουργείο εσωτερικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και το υπουργείο παιδείας;;;;

Πρόβλημα;;;;; Το νηπιαγωγείο είναι Δημόσιο και Δωρεάν οι παιδικοί σταθμοί λειτουργούν με voucher (κουπόνια), τα οποία γεμίζουν με φρέσκο χρήμα τις τσέπες των ιδιωτών.

  Θα φέρει στη Δημόσια Εκπαίδευση voucher;;;;; 

Ούτε να το φανταστεί ,ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ούτε το νηπιαγωγείο θα πάει στους Δήμους σέρνοντας πιθανότατα από πίσω και την υπόλοιπη εκπαίδευση, ούτε τα voucher θα μπουν στη Δημόσια και Δωρεάν εκπαίδευση. Φυσικά ούτε και οι ηλικίες θα ενοποιηθούν, έχουν ξεχωριστά χαρακτηριστικά και διαφορετικές ανάγκες όπως δεκάδες φορές ‘έχουμε γράψει και τεκμηριώσει επιστημονικά και μπορούμε να το ξανακάνουμε.

     Σε πια περίοδο εκποίησης και εκχώρησης των Δημόσιων αγαθών σε φίλους και παρατρεχάμενους, δεν θα αφήσουμε τη Δημόσια και Δωρεάν παιδεία να γίνει άθυρμα στα χέρια της πιο βαθειά αντιδραστικής και αντιδημοκρατικής κυβέρνησης που γνώρισε ο τόπος.

 Η σκέψη το να βάλει το χέρι της αγοράς με οποιοδήποτε τρόπο στο Δημόσιο νηπιαγωγείο είναι αιτία πολέμου για τους εκπαιδευτικούς. Με τον ίδιο μαχητικό τρόπο που κατακτήσαμε τη δίχρονη Π.Α/Ε με τον ίδιο τρόπο δεν θα αφήσουμε κανέναν να την πάρει πίσω.

      Η εισαγωγή των voucher είναι σε απόλυτη αρμονία  με το πρόγραμμα της Ν.Δ  που περιλαμβάνει την καθιέρωσης της γονεϊκής επιλογής και των vouchers που έχουν ως στόχο τη δημιουργία μιας εκπαιδευτικής «αγοράς». Εμπνευστής της ιδέας των εκπαιδευτικών κουπονιών είναι ο  πατέρας της νεοφιλελεύθερης θεωρίας Milton Friedman 1955 .Τη θεωρία εφάρμοσε η M.Thatcher το 1993 με το επιχείρημα της ποιοτικότερης εκπαίδευσης λόγω του ανταγωνισμού. Το αποτέλεσμα ήταν  η απορρύθμιση της εκπαίδευσης ως δημόσιου αγαθού και η τραγική αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων στην εκπαίδευση. Αποδείχθηκε πως δεν είναι οι γονείς τελικά που διαλέγουν σχολεία αλλά τα σχολεία που διαλέγουν μαθητές και γονείς επιζητώντας ουσιαστικά το κουπόνι τους προκειμένου έτσι να διασφαλίζουν την χρηματοδότηση άρα και την επιβίωσή τους (Φωτόπουλος –Θεριανός).

Το παραπάνω σύστημα έχει έρθει και επανέρθει αρκετές φορές με θιασώτες τον Γ.Παπανδρέου κι αργότερα με δημόσια τοποθέτηση Μητσοτάκη ,Διαμαντοπούλου κ.α. Η ενοποίηση της προσχολικής ηλικίας 0-6 είναι το πρόσχημα για την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.

   Η κυβέρνηση κατά την προηγούμενη θητεία της με υπουργό την Κεραμέως ψέλλισε τη θεωρία των δομών προσχολικής αγωγής χωρίς διάκριση…. Δεν τους πέρασε το εκπαιδευτικό κίνημα ήταν εκεί για να υπερασπίσει το Δίχρονο Νηπιαγωγείο

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ!ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ!ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ

14χρονη υποχρεωτική  Δημόσια και Δωρεάν Εκπαίδευση

 Καλούμε το Δ.Σ της ΔΟΕ  να οργανώσει τον αγώνα για τη θωράκιση της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής/εκπαίδευσης  όπως και για τα υπόλοιπα θέματα (διαγωνισμός ΑΣΕΠ ,αξιολόγηση, μισθολογικά κλπ). 

Να πάρει αγωνιστική απόφαση και να καλέσει σε κινητοπoίηση στις 19/7 ημέρα συνάντησης της ΔΟΕ με την ηγεσία του υπουργείου.

                                                                           ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ

        ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ                                                       

          Αρ. Εξερχ: 78/Α/2023

                  Π. Ε.  ΑΙΓΑΛΕΩ

                  Ρ. Φεραίου 20

         ΤΗΛ.- FAX :  210-5814285                                                  Αιγάλεω   12/ 07 / 2023

                                                                                            Προς: Τα μέλη του Συλλόγου μας.

                                                                                  Κοινοποίηση: Δ.Σ της Δ.Ο.Ε, Συλλόγους Εκπ/κών Π. Ε. της   χώρας

Σοβαρό πρόβλημα έχει προκύψει για την εκπαίδευση των νηπίων και των προνηπίων με τον αριθμό των παιδιών στα 1ο, 3ο, 5ο, 12ο, 13ο, 14ο Νηπιαγωγεία Συκεών να αγγίζει τα 25 παιδιά ανά τμήμα-συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών με ΕΕΑ που έχουν ανάγκη εξατομικευμένης υποστήριξης- σε αίθουσες που τα τετραγωνικά μέτρα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για τον αριθμό αυτό και με αρνητικές συνέπειες στην εκπαίδευση και την ασφάλεια των παιδιών. 

Υπ’ όψιν ότι: τα 1ο, 5ο στεγάζονται σε νοικιασμένα καταστήματα χωρίς αύλειο χώρο στην οδό Παπαναστασίου, τα 12ο , 13ο στεγάζονται σε νοικιασμένο κατάστημα χωρίς αύλειο χώρο στην οδό Γεννηματά και τα 3ο, 14ο στεγάζονται σε αίθουσες του 3ου – 6ου δημοτικού σχολείου στη οδό Γεννηματά.

Αυτό που απαιτείται ΑΜΕΣΑ είναι να αναλάβει ο δήμος τις ευθύνες του και να προχωρήσει στην εύρεση και διαμόρφωση των απαραίτητων και κατάλληλων χώρων στις περιοχές Παπαναστασίου, Γεννηματά έως και την οδό Κύπρου, ώστε οι εκπαιδευτικοί να υποδεχτούν τον Σεπτέμβριο τα νήπια-προνήπια σε ασφαλή κτίρια που να πληρούν τα παιδαγωγικά κριτήρια και τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών, μέχρι να αξιωθεί -ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ- η διοίκηση του δήμου να καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε να κατασκευαστούν σχολική στέγη για νηπιαγωγεία και δημοτικό σχολείο στην ευρύτερη περιοχή.

Η κατάσταση αυτή οφείλεται- εκτός από την κυβερνητική αδιαφορία για τη σχολική στέγη- και στην  πολιτική της δημοτικής αρχής που κλείνει μεν τα νηπιαγωγεία σε νοικιασμένα καταστήματα, μετακινεί όμως τα παιδιά όχι σε καινούρια και κατάλληλα κτήρια νηπιαγωγείων αλλά (σε μακρινές περιοχές) μέσα σε άλλα νηπιαγωγεία και δημοτικά!! Έτσι, το 13ο νηπ. (περιοχής Παπαναστασίου) μετακινήθηκε σε αίθουσα του 12ου νηπιαγωγείου (περιοχής Γεννηματά), το οποίο είναι νοικιασμένο κατάστημα χωρίς αύλειο χώρο και το 14ο νηπιαγωγείο μετακινήθηκε (περιοχής Παπαναστασίου) στο 3ο νηπιαγωγείο εντός των σχολικών χώρων του 3ου και 6ου δημοτικού σχολείου Συκεών.

Ήδη βρισκόμαστε στον 4ο χρόνο της θεσμοθέτησης της δίχρονης προσχολικής αγωγής( Ν. 4521/2018) και κανένας χώρος δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί, κανένα χρονοδιάγραμμα δεν έχει κοινοποιηθεί στην ευρύτερη περιοχή Παπαναστασίου των Συκεών με συνέπεια όλα τα παραπάνω.

Ο Δήμος Νεάπολης Συκεών, που αρνούνταν πεισματικά να υλοποιήσει τον νόμο (επιστολές 32014/18.11.2019 και 24/09/2020 του δήμου στον πρωθυπουργό ώστε να μην υλοποιηθεί η απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης), αντί να δημιουργήσει νέους χώρους κατάλληλους για τη βασική εκπαίδευση των νηπίων και προνηπίων, απλώς βρήκε την εύκολη και γρήγορη λύση να στριμώξει νήπια και προνήπια σε ήδη υπάρχοντα νηπιαγωγεία και άλλους σχολικούς χώρους.

Όμως, για να υλοποιηθεί το εκπαιδευτικό αίτημα της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης προϋπόθεση αποτελεί να κατασκευαστούν τάχιστα σύγχρονα νηπιαγωγεία, να βρεθούν οι κατάλληλοι χώροι, να λυθεί το ζήτημα της υλικοτεχνικής υποδομής, να μειωθεί ο αριθμός των παιδιών στα 15 ανά τμήμα και να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητοι μόνιμοι διορισμοί νηπιαγωγών και ειδικού εκπαιδευτικού και βοηθητικού προσωπικού για τα παιδιά με Ε.Ε.Α και αναπηρίες.

Η διοίκηση του Δήμου Νεάπολης-Συκεών, σημαιοφόρος των αντιεκπαιδευτικών πολιτικών και των συγχωνεύσεων σχολικών τμημάτων και σχολείων, χρόνια τώρα επιχειρεί να αποκτήσει τον έλεγχο αρχικά της προσχολικής αγωγής, τη μετατροπή της σε δημοτική επιχείρηση και τη μετατροπή των νηπιαγωγών σε ελαστικά εργαζόμενους δημοτικούς υπαλλήλους. Χρόνια τώρα η διοίκηση αυτή εκτός του ότι συκοφαντεί τους εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται στους αντιεκπαιδευτικούς σχεδιασμούς, αρνείται με σκοπιμότητα να λύσει το ζήτημα της σχολικής στέγης με σύγχρονα σχολεία. Ακόμη και το νηπιαγωγείο (που χτιζόταν επί 10 χρόνια!!! στην περιοχή του Επταπυργίου)  παραδόθηκε το Σεπτέμβριο χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί βασικά τμήματα της λειτουργίας του και- αντί να ακολουθεί τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου σχολικού κτιρίου νηπίων/προνηπίων- ακολουθεί περισσότερο τις προδιαγραφές ενός κτιρίου πολυκατοικίας χωρίς κατάλληλη σχολική αυλή.

Καλούμε:

Τους εκπαιδευτικούς και τους φορείς του γονεϊκού κινήματος σε κοινή δράση και αγώνα για το δημόσιο νηπιαγωγείο.

Απαιτούμε:

Σύγχρονα και κατάλληλα σχολικά κτίρια που:

να εξυπηρετούν τις εκπαιδευτικές και παιδαγωγικές ανάγκες των παιδιών του δήμου μας

να προσφέρουν τις καλύτερες δυνατές συνθήκες στη βάση των μορφωτικών δικαιωμάτων των μαθητών/μαθητριών μας και των εργασιακών δικαιωμάτων των συναδέλφων/ισσών μας νηπιαγωγών.

Ουσιαστική εφαρμογή της Δίχρονης Υποχρεωτικής Προσχολικής Αγωγής & Εκπ/σης στον δήμο Νεάπολης- Συκεών.

Ακύρωση οποιασδήποτε προσπάθειας υπαγωγής των νηπιαγωγείων στους Δήμους. Να σταματήσουν τα παιχνίδια στις πλάτες των παιδιών, των νηπιαγωγών και του Δημόσιου Νηπιαγωγείου.

Αναβαθμισμένες εκπαιδευτικές υποδομές και τήρηση της αναλογίας παιδιών/τετραγωνικών μέτρων με βάση τις προδιαγραφές ΟΣΚ (1 παιδί ανά 3 τετραγωνικά μέτρα).

Εξασφάλιση δωρεάν μεταφοράς νηπίων και προνηπίων.

Καμμιά συγχώνευση τμημάτων και σχολείων.

Μείωση του αριθμού των παιδιών ανά τμήμα στην κατεύθυνση των παιδαγωγικών προτάσεων των εκπαιδευτικών. Συγκεκριμένα, 15 μαθητές/τριες στο νηπιαγωγείο και στις Α’-Β΄ τάξεις του δημοτικού και 20 στις υπόλοιπες τάξεις, 15 στις κατευθύνσεις του Λυκείου, 20 μαθητές στα τμήματα και 10 μαθητές στα εργαστήρια.

Ενιαία δημόσια, δωρεάν δεκατετράχρονη εκπαίδευση (ενιαίο δωδεκάχρονο, δημόσιο, δωρεάν υποχρεωτικό σχολείο και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά 4 έως 6 χρονών στο δημόσιο Νηπιαγωγείο).

 

του 12ου Δημοτικού Σχολείου Αμπελοκήπων

Οι εκπαιδευτικοί του 12ου Δημοτικού Σχολείου Αμπελοκήπων διαμαρτυρόμαστε έντονα για το ”έγκλημα” που σχεδιάζεται σε βάρος του σχολείου μας από την πλευρά του Δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης. 

Όπως και άλλες φορές στο παρελθόν, δηλώνουμε και πάλι την αντίθεσή μας στην αρπαγή του χώρου της αυλής του σχολείου μας (επί της οδού Μ. Αλεξάνδρου) και την μετατροπή του σε πλατεία, έναν μεγάλο πλακόστρωτο χώρο δηλαδή, ο οποίος πολύ σύντομα θα καταληφθεί από τραπεζοκαθίσματα, όπως και η παλιά πλατεία. Πέραν όμως του ότι οι κάτοικοι των Αμπελοκήπων δεν θα κερδίσουν τίποτα από την καταστροφή της επί 13 χρόνια τώρα αυλής του σχολείου μας, θα πρέπει όλοι να αναλογιστούν τις συνέπειες του συνωστισμού εκατοντάδων παιδιών εκατοντάδων παιδιών των 1ου και 12ου Δημοτ. Σχολείων στον χώρο της σημερινής αυλής του 1ου, η οποία πέραν των άλλων, σε ότι αφορά το δικό μας κτίριο είναι βορεινή και ανήλιαγη. 

Καλούμε τον Δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης, έστω και την ύστατη στιγμή να ανακαλέσει το καταστροφικό του σχέδιο και να συζητήσει επιτέλους  με τους εκπαιδευτικούς και γονείς του σχολείου καθώς και όλη την κοινωνία την πρότασή μας για φύτευση πολλών νέων δέντρων και την μετατροπή της αυλής του σχολέιου μας σε ένα κατάφυτο χώρο, που τις ώρς μη λειτουργίας του σχολείου θα είναι ανοιχτός σε όλους και όλες. Μόνο έτσι προασπίζουμε το δικαίωμα των παιδιών μας σε έναν μεγάλο, όμορφο και ασφαλή σχολικό χώρο και ταυτόχρονα ένα φιλικό προς το περιβάλλον έργο στη γειτονιά μας.

(Ακολουθούν 21 υπογραφές εκπαιδευτικών)

Άμεση μείωση του διδακτικού ωραρίου 

των νηπιαγωγών και των εκπ/κών των ολιγοθεσίων δημοτικών 

Καμία ανοχή στην εργασιακή εξουθένωση και την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων του 1/3 του κλάδου 

Στη μέγγενη του δημοσιονομικού κόστους και των δημοσιονομικών απαγορεύσεων συνθλίβονται τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών στο σύνολό τους. Ειδικά στο ζήτημα του ωραρίου, χιλιάδες εκπαιδευτικοί της Α’ βάθμιας, συγκεκριμένα οι νηπιαγωγοί περίπου 5.850 νηπιαγωγείων και οι εκπαιδευτικοί 600 ολιγοθεσίων δημοτικών εξαιρούνται από τη μείωση του διδακτικού τους ωραρίου ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσία τους και το διδακτικό τους ωράριό καθορίζεται από την οργανικότητα της σχολικής μονάδας. 

Μέχρι το 2013 (Ν4115 – ΦΕΚ24/Α΄/30-1-2013) δεν υπήρχε καν θεσμοθετημένο διδακτικό ωράριο για τους/τις νηπιαγωγούς με αποτέλεσμα να καθορίζεται από το ωράριο λειτουργίας των Νηπιαγωγείων και να αυξάνεται σταδιακά (45΄, 10΄, 15΄ την ημέρα) ανάλογα με τις διευρύνσεις αυτού που κατά καιρούς θεσμοθετούνταν. Ωστόσο και μετά τη θεσμοθέτηση του διδακτικού ωραρίου τα πράγματα δεν βελτιώθηκαν, αντίθετα νέα διεύρυνση προέκυψε με το ΠΔ79/2017 (από τις 12:30 στη 13:00) που ισχύει μέχρι σήμερα. Παρά τις διαφοροποιήσεις που κατά καιρούς πραγματοποιήθηκαν, κοινό χαρακτηριστικό ήταν ότι στον διδακτικό χρόνο παύει σταδιακά να λογίζεται η προσέλευση/αποχώρηση των νηπίων και το διάλλειμα. 

Η οριοθέτηση του διδακτικού ωραρίου των νηπιαγωγών με την ΥΑ (127187/E1/2016 – ΦΕΚ2524/Β/16-08-2016) κατ’ αναλογία με αυτό των εκπαιδευτικών των ολιγοθεσίων δημοτικών σχολείων, που συνδέει το ζήτημα της μείωσης του ωραρίου με την οργανικότητα της σχολικής μονάδας, ουσιαστικά διατήρησε και ενέτεινε τις ήδη υπάρχουσες ανισότητες ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς της ΠΕ. Η συντριπτική πλειοψηφία των νηπιαγωγείων (άνω του 95%) είναι οργανικά κάτω από 4/θέσια, γεγονός που συνδέεται τόσο με το εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό περιεχομένο της δίχρονης προσχολικής αγωγής κι εκπαίδευσης, όσο και με παράγοντες που σχετίζονται με τις υπάρχουσες υποδομές, την χωροταξική διασπορά ανά την επικράτεια, αλλά και την ανάγκη περιορισμού των μετακινήσεων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Το αποτέλεσμα ήταν πως η κλιμακούμενη μείωση με βάση τα χρόνια υπηρεσίας, που ισχύει για τη συντριπτική πλειοψηφία των εκπαιδευτικών, δεν ίσχυσε ουσιαστικά ποτέ για τους/τις Νηπιαγωγούς, εκτός από τις ελάχιστες περιπτώσεις των 4/θεσίων και άνω Νηπιαγωγείων, όπου κι εκεί παρατηρούνται προβλήματα εφαρμογής λόγω μη στελέχωσης με επιπλέον προσωπικό ή/και μη απόδοσης των δεδουλευμένων υπερωριών.  

Στην ουσία οι νηπιαγωγοί και οι εκπαιδευτικοί των ολιγοθεσίων εξαιρέθηκαν από αυτή την κατάκτηση -αποτέλεσμα των αγώνων και των διεκδικήσεων του εκπαιδευτικού κινήματος-. Οι κυβερνήσεις διαχρονικά αρνήθηκαν το δικαίωμα τους στη μείωση ωραρίου γιατί δεν θέλουν να αναλάβουν το οικονομικό κόστος αυτής της μείωσης και γιατί στην ουσία αποτυπώνουν υποτίμηση της εργασίας των εκπαιδευτικών αυτών των μονάδων. Τα νηπιαγωγεία και τα ολιγοθέσια δεν είναι βάρος, είναι αναγκαιότητα! 

Οι νηπιαγωγοί και οι εκπαιδευτικοί των ολιγοθεσίων σήμερα εργάζονται τις περισσότερες διδακτικές ώρες από όλους τους εκπαιδευτικούς, δεν έχουν κενά ή διαλείμματα και είναι διαρκώς επιφορτισμένοι/ες με την επίβλεψη των παιδιών, σε πολλές περιπτώσεις παραμένοντας μόνες/οι στις σχολικές μονάδες. Η εργασιακή τους εξουθένωσή είναι τεράστια για να ανταπεξέλθουν στον εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό τους ρόλο, διαρκώς αυξανόμενη και η καταπάτηση των εργασιακών τους δικαιωμάτων μόνιμη. Για τις/τους προϊσταμένες/ους μάλιστα, το πραγματικό εργασιακό ωράριο ξεπερνάει κατά πολύ το προβλεπόμενο, αφού έχουν επιπροσθέτως διοικητικά και γραφειοκρατικά καθήκοντα  χωρίς καμία πρόβλεψη για μείωση διδακτικού ωραρίου.

Η 91η Γενική Συνέλευση της ΔΟΕ (26 – 29/06/2022) έλαβε ομόφωνη απόφαση για άρση της ανισότητας του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών ολιγοθέσιων σχολικών μονάδων (νηπιαγωγών, δασκάλων, ειδικοτήτων) σε σχέση με το αντίστοιχο των υπόλοιπων εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η απόφαση αυτή για άλλη μια φορά ανέδειξε  τη σοβαρότητα και το μακροχρόνιο του προβλήματος, με έμφαση στο ωράριο των νηπιαγωγών. Οι νηπιαγωγοί και οι εκπαιδευτικοί των ολιγοθεσίων παρότι αποτελούν το 1/3 σχεδόν των εκπαιδευτικών στην ΠΕ, εξακολουθούν να μην έχουν τα ίδια εργασιακά δικαιώματα, βρίσκονται σε καθεστώς εξαίρεσης αναφορικά με το διδακτικό ωράριο σε σχέση με τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς ΠΕ. Ειδικά για τις/τους νηπιαγωγούς παρατηρείται διαφοροποίηση ακόμα  και μεταξύ τους ανάλογα με τον τύπο του νηπιαγωγείου στο οποίο εργάζονται. Συγκεκριμένα παρατηρείται:

• Για ίδιο χρόνο λειτουργίας των σχολικών μονάδων, διαφορετική αποτύπωση των διδακτικών ωρών στα ωρολόγια προγράμματα Στον ίδιο αριθμό ωρών λειτουργίας αντιστοιχεί διαφορετικός αριθμός διδακτικών ωρών, η οποία σχετίζεται με το πότε αρχίζει και πότε λήγει το διδακτικό ωράριο και τι περιλαμβάνει αυτό. Συγκεκριμένα, στην πρωινή λειτουργία των σχολικών μονάδων αντιστοιχούν 6 διδακτικές ώρες για το δημοτικό, ενώ για το Νηπιαγωγείο 5 διδακτικές ώρες. 

• Οι ίδιοι νηπιαγωγοί έχουν διαφορετικό εργασιακό ωράριο (διαφορές 15΄, 30΄, 45΄ την ημέρα) που καθορίζεται από τον τύπο του Νηπιαγωγείου (πρωινής λειτουργίας ή ολοήμερο πρόγραμμα), τον τύπο του τμήματος (α` ή β` βάρδιας), από τη λειτουργία ή όχι πρόωρης υποδοχής, από την οργανικότητα των νηπιαγωγείων (στα 4θέσια και κάτω, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία των Νηπιαγωγείων, δεν υπάρχει η δυνατότητα μείωσης του διδακτικού χρόνου ανάλογα με τα χρόνια προϋπηρεσίας). 

• Ακόμα και οι προϊσταμένες/οι έχουν διαφορετικό διδακτικό ωράριο ανάλογα με το αν λειτουργεί ή όχι πρόωρη υποδοχή,  τον τύπο και την οργανικότητα του Νηπιαγωγείου.

Σε αυτά τα πλαίσια η τοποθέτηση ενός επιπλέον νηπιαγωγού σε κάθε Νηπιαγωγείο αποτελεί  αναγκαίο μέτρο  προκειμένου να επιλυθεί το ζήτημα της μείωσης του ωραρίου και αυτονόητα αναγκαία συνθήκη για την επιπρόσθετη εποπτεία των μαθητ(ρι)ών και την εργασιακή ασφάλεια των νηπιαγωγών, που συχνά βρίσκονται μόνες/οι στις σχολικές μονάδες. 

Οι πολιτικές λιτότητας, καταπάτησης εργασιακών δικαιωμάτων και η απαξίωση του θεσμού του νηπιαγωγείου και γενικότερα της δημόσιας εκπαίδευσης από τις μέχρι σήμερα κυβερνήσεις είναι η αιτία για την ανυπαρξία στήριξης των μορφωτικών αναγκών των μαθητών μας, για την αύξηση των μαθητών  στα τμήματα από 22 σε 25, για την εγκατάλειψη των κτιριακών υποδομών και  αποτελούν το βασικό ανάχωμα στην ουσιαστική εφαρμογή της μείωσης του ωραρίου των νηπιαγωγών. Οι δηλώσεις του Γ.Γ. του ΥΠΑΙΘ, που εναποθέτουν την επίλυση του ζητήματος στην ίδρυση επιπλέον πολυδύναμων νηπιαγωγείων αποδεικνύουν περίτρανα πως δεν υπάρχει καμία πολιτική πρόθεση για την εξάλειψη των ανισοτήτων.

Τα δικαιώματά μας δεν είναι αριθμοί, δε μετριούνται με τους δημοσιονομικούς στόχους, και τις «αντοχές της οικονομίας». Δεν θα ανεχτούμε να συνεχίζεται η καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων νηπιαγωγών και εκπαιδευτικών ολιγοθεσίων, την ένταση της εργασιακής τους εξουθένωσης, το καθεστώς εξαίρεσης που έχουν επιβάλει οι αποφάσεις των κυβερνήσεων. Το εκπαιδευτικό κίνημα διεκδικεί και υπερασπίζεται το δικαίωμα όλων των εκπαιδευτικών, χωρίς καμία διάκριση, στη μείωση του ωραρίου τους ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας και την αποσύνδεσή του από την οργανικότητα των σχολικών μονάδων που υπηρετούν. 

Απαιτούμε: 

 Μείωση του διδακτικού ωραρίου των νηπιαγωγών και των εκπαιδευτικών ολιγοθεσίων στο επίπεδο του ωραρίου των συναδέλφων των πολυθεσίων σχολείων της Πρωτοβάθμιας με καθολική εφαρμογή της κλιμακωσής του αναλόγως των χρόνων υπηρεσίας και απώτερο στόχο την εξίσωση με το ωράριο της Β/θμιας για όλους τους εκπαιδευτικούς. Υπολογισμός ως διδακτικός χρόνος όλος ο χρόνος παραμονής των παιδιών στο Νηπιαγωγείο (διαλείμματα –προσέλευση –αποχώρηση).

 Την τοποθέτηση ενός/μίας επιπλέον νηπιαγωγού σε κάθε Νηπιαγωγείο, ενός/μίας επιπλέον εκπαιδευτικού σε κάθε ολιγοθέσια σχολική μονάδα, με σύσταση οργανικών θέσεων, με σταθερή σχέση εργασίας και αποκλειστική διάθεση. 

 Τη μείωση του διδακτικού ωραρίου των προϊσταμένων 4/θέσιων και κάτω σχολικών μονάδων (νηπιαγωγείων και δημοτικών) κατ` αντιστοιχία με των διευθυντών/ντριών των 4/θέσιων και 5/θέσιων δημοτικών σχολείων.

 Την άμεση απόδοση των δεδουλευμένων υπερωριών στους/στις νηπιαγωγούς των οργανικά ή/και λειτουργικά 4/θέσιων νηπιαγωγείων. 

Οργανώνουμε την αντίσταση, προτείνουμε στα πλαίσια του συνολικού αγωνιστικού σχεδιασμού που έχουμε καταθέσει ως Παρεμβάσεις: 

• Μεγάλη καμπάνια ενημέρωσης και διεκδίκησης

• επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις στο ΥΠΑΙΘ και τις κατά τόπους διευθύνσεις ΠΕ για την με προοπτική απεργιακής κλιμάκωσης. 

Φτάνει πια! Όταν λέμε ίσα δικαιώματα εννοούμε ΙΣΑ δικαιώματα! 

Αγώνας για ισότητα, ισονομία και εργασιακή ασφάλεια