Ρίζος Μιχάλης

και Αργύρης Χρήστος,

Ζαμπουλάκης Νίκος,

Κουρούκλης Αντώνης,

Παραφόρου Άντα,

Ρέππα Ντίνα,

Χαλαστάνης Θεόδωρος

05.02.2020 

Προεδρείο συγκάλυψης στην ΕΔΟΘ του σκανδάλου των 120.000 ευρώ (30/1/2018)

Το προεδρείο που συγκροτήθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΕΔΟΘ από ΔΑΚΕ (πρόεδρος, ειδικός γραμματέας), Πρωτοπορία -πρώην ΠΑΣΚ- (γραμματέας, οργ. Γραμματέας, έφορος υλικού), Αγ. Συνεργασία –ΣΥΡΙΖΑ- (ταμίας, έφορος υλικού) και ΠΑΜΕ (αντιπρόεδρος) είναι μεθόδευση συγκάλυψης του σκανδάλου της “μαύρης τρύπας” των 120.000 ευρώ που δεν αποδόθηκαν στον ΟΑΣΘ για τις εκπτωτικές κάρτες των συναδέλφων. 

Το προεδρείο συγκροτήθηκε:
• Χωρίς να αποδοθούν ευθύνες στα πρόσωπα, αλλά και τις παρατάξεις, ενώ είναι γνωστό ποιες παρατάξεις και ποια πρόσωπα εμπλέκονται στη διαχείριση αυτών των χρημάτων. Η πρώτη φάση της συγκάλυψης έγινε με την απόφαση του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ που ψήφισαν οι ίδιες παρατάξεις στις 30/11/2017, χωρίς να κατονομάζουν τους υπεύθυνες παρατάξεις Πρωτοπορία/ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ και τα πρόσωπα αυτών των παρατάξεων που εμπλέκονται στο σκάνδαλο στην ΕΔΟΘ, το οποίο χαρακτηρίζουν χρέος προς τον ΟΑΣΘ.

• Χωρίς να καταθέτουν τα στοιχεία για τη διαχείριση των χρημάτων από αυτούς που εμπλέκονται και ισχυρίζονται ότι τα έχουν και θα τα παραδώσουν. Χωρίς τα στελέχη της Πρωτοπορίας και της ΔΑΚΕ που εμπλέκονται να αναλάβουν τις ευθύνες.

• χωρίς να διασφαλιστεί ότι δε θα πληρώσει το κόστος η ΕΔΟΘ και συνδικαλιστές που δεν έχουν καμιά εμπλοκή. Στις 24/1/2017 κοινοποιήθηκε στην ΕΔΟΘ, μέσω δικαστικού κλητήρα, εξώδικο προς όλα τα μέλη της ΕΕ ξεκαθαρίζοντας πως ζητάει να αποδοθεί το ποσό των 118.173,80 ευρώ από την ΕΔΟΘ για τη μη καταβολή του αντίτιμου των χορηγηθέντων καρτών. 

• χωρίς να υπάρχουν σκιές για τα πρωτοβάθμια σωματεία. 
Το προεδρείο συγκροτήθηκε μετά την παραίτηση από την ΕΕ του πρώην προέδρου που έχει βασικές ευθύνες για το σκάνδαλο, μετά και τις προσπάθειες για διακανονισμό με τη διοίκηση του ΟΑΣΘ. Διακανονισμό που ίσως ρίξει την οφειλή κάτω από όριο που κάνει την πράξη κακούργημα, με τις ανάλογες συνέπειες. Την ίδια στιγμή αποκαλύπτεται ότι υπάρχουν και άλλα σοβαρά θέματα οικονομικής διαχείρισης, καθώς η ΕΔΟΘ εμφανίζεται να χρωστά ΕΝΦΙΑ για το κτίριό της. Κάτι τέτοιο δεν καταγράφηκε στον οικονομικό απολογισμό του πρόσφατου συνεδρίου (Μάης 2017), τον οποίο υπερψήφισαν ΔΑΚΕ-Πρωτοπορία-Αγ. Συνεργασία. 

Μπήκαν στο προεδρείο ΔΑΚΕ και Πρωτοπορία που έσπευσαν να αξιοποιήσουν το σωσίβιο που τους πέταξαν οι άλλες δυο παρατάξεις, μήπως και ξεχαστούν οι ευθύνες των ηγετικών στελεχών τους. Η Αγ. Συνεργασία που από “αρχάγγελος της κάθαρσης” έσπευσε να πλαισιώσει το προεδρείο, παρά τις μεγαλοστομίες ότι δε θα μπει σε αυτό αν δεν ξεκαθαρίσει το σκάνδαλο. Από κοντά και το ΠΑΜΕ, που αποδείχτηκε ακριβό στα πίτουρα και άλλαξε άρδην τη γραμμή της αποχής από το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ και της ΕΔΟΘ τα προηγούμενα χρόνια. Η λογική του αναλογικού προεδρείου το οδηγεί στη συναίνεση σε αυτό το προεδρείο της συγκάλυψης και της συναίνεσης με την κυβερνητική-μνημονιακή πολιτική. 

Μόνο οι Παρεμβάσεις διαχώρισαν με σαφήνεια τη θέση τους και δε συμμετέχουν σε αυτήν την απαράδεκτη συνεργασία συγκρότησης ενός προεδρείου συγκάλυψης του σκανδάλου της ΕΔΟΘ. 
Ως Παρεμβάσεις απείχαμε από τη διαδικασία της εκλογής, δηλώνοντας παράλληλα ότι είναι υποκρισία και πολιτικός εμπαιγμός από κοινού να συγκροτούν προεδρείο, αν και αναγνωρίζουν όλοι ότι αλλοιώθηκαν τα αποτελέσματα του συνεδρίου με τη συναλλαγή Πρωτοπορίας-ΜΕΤΑ-Διεξόδου και την υφαρπαγή της δεύτερης έδρα των Παρεμβάσεων στην ΕΕ από παράταξη του ΠΑΣΟΚ/Κιν. Αλλαγής.

Βρισκόμαστε μπροστά σε σημαντικές μάχες στο δημόσιο τομέα στο ζήτημα των συμβασιούχων, της αξιολόγησης, της μισθολογικής πολιτικής, των αναδιαρθρώσεων στο δημόσιο τομέα. Είναι σε εξέλιξη η επίθεση σε μια σειρά από κλάδους, την υγεία, την παιδεία, τους δήμους, την κοινωνική ασφάλιση, τις υπηρεσίες. Απέναντι στην πολιτική κυβερνήσεων-ΕΕ, τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα, μόνο οι ενωτικοί και μαχητικοί αγώνες των εργαζομένων μπορούν να υψώσουν φραγμό. Οι εργαζόμενοι, με την εκφυλιστική κατάσταση που επικράτησε στην ΕΔΟΘ να ολοκληρώνεται στη συγκρότηση του προεδρείου συναλλαγής και συγκάλυψης του σκανδάλου δεν πρέπει να έχουν καμιά προσδοκία υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους και χάραξης αγωνιστικής πορείας.
Η διέξοδος θα έρθει πέρα και ενάντια σε αυτό το εκφυλιστικό τοπίο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων και των επιτροπών αγώνα. Με πλαίσια διεκδικήσεων που θα βάζουν τα δικαιώματα μπροστά, με μορφές πάλης που στοχεύουν στη δικαίωση των εργαζομένων και όχι να βγει η υποχρέωση της διαμαρτυρίας. 
Με το συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, τη διακλαδική και πανεργατική κοινή δράση των εργαζομένων, τη συνάντηση με τα αγωνιζόμενα τμήματα της νεολαίας και τη κοινωνίας. 
Με πολιτικούς στόχους ενάντια στους πυλώνες της αντιλαϊκής πολιτικής το χρέος, τα μνημόνια, το ευρώ και την ΕΕ. Με εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα και τους αγώνες τους και όχι στην εν λευκώ επιταγή στα σχέδια κυβερνητικής εναλλαγής και κομματικής ενίσχυσης.
Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητάμε από τα πρωτοβάθμια σωματεία να πάρουν θέση, όπως και τα μέλη του Γ.Σ. , ώστε να συγκληθεί άμεσα έκτακτο Συνέδριο της ΕΔΟΘ.

Τι έγινε στη συνεδρίαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ(24/5/2017) στη συζήτηση για την προσχολική αγωγή και τη φροντίδα.

Στη συνεδρίαση η εισήγηση του Μπράτη (ΔΗΣΥΠ) πρότεινε να τοποθετηθει η ΑΔΕΔΥ υπέρ της θεσμοθέτησης της 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής (κατέθεσε σχετικό κείμενο-πρόταση για απόφαση). Στη συνεδρίαση παραβρέθηκαν αντιπροσωπείες από ΔΟΕ και ΠΟΕ-ΟΤΑ και τοποθετήθηκαν αμέσως μετά την εισήγηση προβάλλοντας τα αιτήματα των δύο ομοσπονδιών.

Τοποθετήθηκαν οι παρατάξεις: ΠΑΜΕ, ΑΕΕΚΕ-ΕΑΚ, Παρεμβάσεις, ΔΑΚΕ, Ανατροπή,ΜΕΤΑ και τα μέλη
Ο άλλος εκπρόσωπος της ΔΗΣΥΠ (Κουτσιουμπέλης) είπε ότι "το timing για την προβολή της υποχρεωτικότητας δεν είναι καλό" και πρότεινε να μην τοποθετηθεί η ΑΔΕΔΥ τώρα.

Η ΔΑΚΕ, στην αρχική της τοποθέτηση, δεν ξεκαθάρισε αν είναι υπέρ της υποχρεωτικότητας και αν πρέπει να τοποθετηθεί η ΑΔΕΔΥ και με ποιο τρόπο, απλά μίλησε για τις μεγάλες ελλείψεις στις δημόσιες δομές και την μη ικανοποίηση των αναγκών των παιδιών από την πολιτεία.
Ο προεδρεύον στη συνεδρίαση από τη ΔΑΚΕ (Πολυμερόπουλος) δήλωσε στην τοποθέτηση του ότι συμφωνεί με τον Κουστουμπέλη από τη ΔΗΣΥΠ και δεν πρέπει η ΑΔΕΔΥ να βγάλει κάποια απόφαση τώρα γιατί θα δημιουργήσει προβλήματα μεταξύ των δύο ομοσπονδιών (ΠΟΕ-ΟΤΑ και ΔΟΕ).

Στο κλείσιμο της συνεδρίασης από τον εισηγητή (Μπράτη - ΔΗΣΥΠ) προτάθηκε, αν συμφωνούν και οι άλλες παρατάξεις, η συνεδρίαση να μην καταλήξει σε απόφαση και να οριστεί νέα σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ με τη ΔΟΕ και την ΠΟΕ-ΟΤΑ.  
Ο μόνος που πήρε το λόγο απέναντι στην τελική πρόταση του εισηγητή ήταν οι (ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ -Τουλγαρίδης) και δήλωσε ότι δεν συμφωνούμε σε καμιά περίπτωση με την ΜΗ τοποθέτηση της ΑΔΕΔΥ. Εμείς καταθέτουμε και σήμερα συγκεκριμένη πρόταση κοινού πλαισίου και για τους δύο χώρους (μοιράστηκε σε όλες τις παρατάξεις και περιλαμβάνει σαφώς την ανάγκη θεσμοθέτησης της 2χρονης υποχρεωτικής αγωγής ΤΩΡΑ). Αυτή είναι η σταθερή μας τοποθέτηση και είμαστε έτοιμοι να πάρουμε απόφαση τώρα. Αυτή θα είναι η τοποθέτηση μας και σε επόμενη σύσκεψη αν την αποφασίσετε παρ' ότι δεν βλέπουμε σε τι θα διαφοροποιήσει τις τοποθετήσεις που έγιναν σήμερα.

Καμία άλλη παράταξη (ΔΗΣΥΠ, ΔΑΚΕ, ΑΕΕΚΕ-ΕΑΚ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ, ΔΑΣ-ΠΑΜΕ, ΜΕΤΑ) δεν πήρε το λόγο στην πρόταση του εισηγητή για νέα σύσκεψη και έτσι η συνεδρίαση, με πρόταση της ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ) και ΔΑΚΕ και την ανοχή όλων των άλλων δυνάμεων, δεν κατέληξε σε απόφαση. Αποφασίστηκε νέα συνάντηση της ΑΔΕΔΥ με τη ΔΟΕ και την ΠΟΕ-ΟΤΑ (πιθανώς την Παρασκευή 2/6) για να ξανασυζητηθεί το θέμα. 

Στην τοποθέτηση των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ στη συνεδρίαση παρουσιάσαμε ολοκληρωμένα την πρόταση των Παρεμβάσεων (η οποία μοιράστηκε σε όλες τις παρατάξεις και κατατέθηκε στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ στις 24/5/2017), με στόχο τη διαμόρφωση από την ΑΔΕΔΥ ενός ενιαίου πλαισίου διεκδίκησης του συνδικαλιστικού κινήματος στην εκπαίδευση και στους Δήμους. 
Δαφωνήσαμε με την πρόταση του εισηγητή (Μπράτη - ΔΗΣΥΠ) αλλά και την τοποθέτηση της ΑΕΕΚΕ (Μακράκη) γιατί ούτε στη τοποθέτηση τους ούτε στο κείμενο που προτάθηκε αρχικά για απόφαση αναδεικνύουν τον εμπαιγμό του Υπ. Παιδείας και της κυβέρνησης στο ζήτημα της προσχολικής αγωγής και δεν αποκαλύπτουν το πώς προωθείται η εφαρμογή του 4ου Μνημονίου (με το συμπληρωματικό Μνημόνιο για την εκπαίδευση), μέσα από τις εξαγγελίες για την προσχολική αγωγή - ουσιαστικά αφήνουν στο απυρόβλητο την πολιτική του Υπ Παιδείας. 

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ.

Είναι τουλαχιστον θράσος από τη πλευρά της ΑΕΕΚΕ (Μακράκη) να ανακοινώνει σε ιστοσελίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι οι Παρεμβάσεις "αερολογούσαν", όταν ο ίδιος και η παράταξή του συνολικά (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΕΕΚΕ/ΕΑΕΚ εξ ονόματος της οποίας μίλησε μόνο αυτός) δεν κατέθεσαν καμία γραπτή πρόταση. Τοποθετήθηκε συνολικά για 3 μόλις λεπτά υπέρ της 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής χωρίς καμία κριτική στο Υπ. Παιδείας και την κυβέρνηση, χωρίς καμία τοποθέτηση για τους εργαζόμενους συνολικά στην εκπαίδευση και στους Δήμους και πώς ενοποιούμε την πάλη τους, κυρίως χωρίς καμία επιμονή στο να πάρει απόφαση η ΑΔΕΔΥ και καμία αντίδραση απέναντι στην πρόταση για νέα σύσκεψη της ΑΔΕΔΥ με τις ομοσπονδίες.  
Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ (Σαββόπουλος) μίλησε υπέρ της δίχρονης προσχολικής αγωγής αλλά είπε πως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι υποχρεωτική.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ
http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/            dimosio.paremvasis@gmail.com






Η πρόταση των Παρεμβάσεων κατατέθηκε στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ στις 24/5/2017, με στόχο τη διαμόρφωση από την ΑΔΕΔΥ ενός ενιαίου πλαισίου διεκδίκησης του συνδικαλιστικού κινήματος στην εκπαίδευση και στους Δήμους. Η συνεδρίαση, με πρόταση των ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚ) - ΔΑΚΕ και την ανοχή όλων των άλλων δυνάμεων, δεν κατέληξε σε απόφαση. Αποφασίστηκε νέα συνάντηση της ΑΔΕΔΥ με τη ΔΟΕ και την ΠΟΕ-ΟΤΑ για να ξανασυζητηθεί το θέμα.


Σχετικά με την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών για την παιδική φροντίδα και την προσχολική αγωγή, για όλα τα παιδιά

Από χρόνια, τόσο η φροντίδα και ευρύτερη κοινωνική μέριμνα όσο και η προσχολική αγωγή, αποτελούν μεγάλα προβλήματα των εργαζόμενων και των νέων. Με την πολιτική όλων των κυβερνήσεων και της «τοπικής αυτοδιοίκησης» (περιφέρειες και δήμοι), που κινούνται στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της ΕΕ, χιλιάδες παιδιά οδηγούνται σε αποκλεισμό από τις δημόσιες δομές. Οι δημόσιες δομές έχουν τεράστια προβλήματα υλικοτεχνικής υποδομής, ενώ οι εργαζόμενοι/νες στο χώρο βιώνουν μια διαρκή επιδείνωση των όρων εργασίας, καθώς αυξάνει το ποσοστό των ελαστικών μορφών εργασίας, επιτείνοντας την επισφάλεια,  την ομηρία και την εναλλαγή από την εργασία στην ανεργία.
Οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και η σημερινή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μαζί με τους Δημάρχους  και την ΚΕΔΕ, δεν επιχείρησαν ούτε και θέλουν να αντιμετωπίσουν αυτά τα ζητήματα, ενώ τα κοινωνικά προβλήματα και οι ανάγκες μεγαλώνουν όσο βαθαίνει η κρίση. Η σημερινή κυβέρνηση και το «τοπικό κράτος» του Καλλικράτη συνεχίζουν στο δρόμο των Μνημονίων και της υλοποίησης των κατευθύνσεων της ΕΕ και του ΟΟΣΑ για την εργασία, την εκπαίδευση και τις λαϊκές ανάγκες γενικότερα: μετατρέπουν την ανάγκη και το δικαίωμα σε ατομική υποχρέωση, για την οποία πρέπει να πληρώσει ο γονέας ή να τη στερηθεί το παιδί που η οικογένειά του «δεν έχει», ενώ οι δημόσιες δομές και η λειτουργία τους σταδιακά απαξιώνονται. Προωθούν την ιδιωτικοποίηση, παραδίδοντας έτοιμη πελατεία στους ιδιώτες. 
• Στους δημοτικούς παιδικούς μειώνουν την κρατική χρηματοδότηση, επεκτείνουν τη στήριξη της λειτουργίας τους κυρίως στα ΕΣΠΑ, εισάγουν τα τροφεία/δίδακτρα, «παγώνουν» τις προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ενώ η ελαστική εργασία εμφανίζεται με κάθε μορφή (συμβασιούχοι, «ωφελούμενοι» κλπ). Το 4ο Μνημόνιο (άρθρο 4 - «Βρεφονηπιακή φροντίδα») προβλέπει την επέκταση και δημιουργία νέων βρεφονηπιακών σταθμών από δημοτικές επιχειρήσεις, ΚΟΙΝΣΕΠ (συνεταιριστικές επιχειρήσεις) και ΚΟΙΣΠΕ (κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις), δηλαδή η όποια επέκταση δομών παραπέμπεται στη χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, στην επιχειρηματική λειτουργία και στη μετατροπή των εργαζόμενων σε εργοδότες του εαυτού τους («επιχειρηματίες- συνεταιριστές»!).

• Αντίστοιχα, το Υπουργείο Παιδείας απαξιώνει την προσχολική αγωγή, με την Υπουργική Απόφαση Φίλη, τη διάσπαση του ολοήμερου προγράμματος σε πρωινό υποχρεωτικό και απογευματινό προαιρετικό και τις προϋποθέσεις φοίτησης σε αυτό (για αποκλεισμό παιδιών), τα μικτά τμήματα παιδιών για πρωινό και ολοήμερο, την αύξηση του αριθμού των ελάχιστων παιδιών για τη δημιουργία τμημάτων, τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων και το κλείσιμο νηπιαγωγείων, την αύξηση του ωραρίου των νηπιαγωγών. Η εργασία ως  αναπληρωτές/τριες (κυρίως με ΕΣΠΑ), σε όλο και λιγότερες θέσεις και με μηδενικές μόνιμες προσλήψεις, είναι η μόνη διέξοδος για τις αδιόριστες/ους αναπληρώτριες/τες νηπιαγωγούς.


Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα και αντί να αντιμετωπίσουν την ουσία του θέματος 
για το παιδί και την οικογένεια, συνεχίζουν την καταστροφική πολιτική τους για τις δημόσιες δομές, τόσο για την φροντίδα όσο και για την αγωγή, καλλιεργώντας συντεχνιακές λογικές μεταξύ των εργαζόμενων στις δομές αυτές! Επιδιώκουν να αναπτυχθεί «εμφύλιος» μεταξύ των βρεφονηπιοκόμων και νηπιαγωγών, ώστε να μένει στο απυρόβλητο η πολιτική της καταστροφής χιλιάδων θέσεων εργασίας, οι άθλιες εργασιακές σχέσεις των εργαζόμενων, 
η παραπέρα ιδιωτικοποίηση, η απουσία κρατικής χρηματοδότησης, η αμφίβολη, μειούμενη και με συγκεκριμένους όρους και προϋποθέσεις χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ, η οικονομική επιβάρυνση των γονέων, ο αποκλεισμός χιλιάδων παιδιών από τις δημόσιες δομές.

Τι λέμε ως Παρεμβάσεις - Κινήσεις - Συσπειρώσεις
Οι Παρεμβάσεις λέμε καθαρά ότι τόσο η φροντίδα όσο και η προσχολική αγωγή πρέπει να είναι αποκλειστικά δημόσιες, να παρέχονται με κρατική χρηματοδότηση, από μόνιμο προσωπικό, δωρεάν σε όλα τα παιδιά όσων διαμένουν στη χώρα, Ελλήνων και μεταναστών ή προσφύγων. 
Όλοι αναγνωρίζουν ότι στα 4 έτη αρχίζει για το παιδί η εκπαιδευτική διαδικασία. Γι' αυτό, από το 1976 (νόμος 309/76, άρ. 4, παρ. 2-3, αλλά και 1566/85, άρ 3, παρ 3-4) η πολιτεία θεσμοθέτησε τη Δίχρονη Προσχολική Αγωγή, δίνοντας τη δυνατότητα να εγγράφονται τα προνήπια και τα νήπια (4-6) στα δημόσια νηπιαγωγεία, χωρίς ωστόσο να κατοχυρώνει την υποχρεωτικότητα που αποτελεί αίτημα χρόνων, παρ όλο που ο 1566 προέβλεπε τη σταδιακή επέκτασή της καθολικά. Είναι δεδομένο ότι η τυπική εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα πρέπει να παρέχεται από δομές του Υπουργείου Παιδείας. Η Προσχολική Αγωγή, ως το πρώτο βήμα της εκπαίδευσης, πρέπει να υποδέχεται υποχρεωτικά όλα τα παιδιά 4-6 χρόνων, καθώς, έχει αποδειχτεί τόσο επιστημονικά όσο και από την εκπαιδευτική πράξη, ότι η ανάπτυξη, η πρόοδος και η διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού έχουν καλύτερα αποτελέσματα στη δίχρονη προσχολική αγωγή έναντι της μονοετούς φοίτησης στο Νηπιαγωγείο. Η προσχολική αγωγή δεν πρέπει να έχει χαρακτηριστικά Δημοτικού σχολείου (σχολειοποίηση), αλλά να καλλιεργεί τη συναισθηματική, τη νοητική ανάπτυξη και τη φαντασία και να συμβάλει στην κοινωνική ένταξη. Είμαστε αντίθετοι σε διαδικασίες που επιδιώκουν να εντατικοποιήσουν την εκπαίδευση των προνηπίων - νηπίων, εισάγοντας βίαια ύλη εκμάθησης με τους όρους του Δημοτικού σχολείου. 
Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί πρέπει να είναι δημόσιοι και να καλύπτουν όλα τα παιδιά 0-4 χρόνων, όσων εργαζόμενων και ανέργων το επιθυμούν. Είναι απαράδεκτο να διώχνουν παιδιά των οποίων οι γονείς απευθύνονται στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς (έως 40.000 μένουν εκτός βρεφονηπιακών κάθε χρόνο). Είναι απαράδεκτο να αποκλείονται παιδιά με εισοδηματικά κριτήρια και εντοπιότητα. Είναι απαράδεκτο τα κριτήρια να είναι αν το παιδί θα έχει έγκριση χρηματοδότησης ΕΣΠΑ  ή αν μπορούν οι γονείς του να πληρώσουν τροφεία/δίδακτρα. Είναι καταστροφικό για τους δημόσιες δομές φροντίδας το σύστημα των Vouchers/κουπονιών κρατικής χρηματοδότησης ανά κεφαλή παιδιού, με δυνατότητα επιλογής όποιας δομής θέλει ο γονέας. Μεταφέρεται, έτσι, μέρος ακόμα και της πενιχρής κρατικής χρηματοδότησης στους ιδιωτικούς σταθμούς! Μάλιστα αυτό προβλέπεται, με το 4ο Μνημόνιο, να επεκταθεί για περισσότερα παιδιά. Κυβέρνηση και ΚΕΔΕ επιδιώκουν να μετατρέψουν τους Δημοτικούς Παιδικούς Σταθμούς σε χώρους φύλαξης και να επιβάλουν την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας, για όλες τις ημέρες του χρόνου. Θέλουν την επαναφορά του 8ωρου, την αύξηση των παιδιών ανά τμήμα, με λιγότερο προσωπικό.

Η επαγγελματική κατοχύρωση όλων των εργαζόμενων δεν μπορεί να γίνει μέσα από 
τη διαμάχη μεταξύ τους για το πού θα πηγαίνουν τα παιδιά και ποιος θα δουλεύει εκεί. 
Άλλωστε και η σημερινή κατανομή των παιδιών (ύπαρξη προνηπίων 4-5 και στους Δήμους) 
κάθε άλλο παρά διασφαλίζει τις θέσεις και τους όρους εργασίας 
τόσο των βρεφονηπιοκόμων όσο και των νηπιαγωγών.
Αυτό που πραγματικά απειλεί το εργασιακό μέλλον όλων των εργαζόμενων 
στους χώρους αυτούς είναι η ραγδαία ιδιωτικοποίηση, η συρρίκνωση 
των δημόσιων δομών και η επέκταση της λειτουργίας τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, 
ο αποκλεισμός χιλιάδων παιδιών από τις δημόσιες δομές φροντίδας 
και χιλιάδων προνηπίων από το δημόσιο Νηπιαγωγείο, 
η απαγόρευση των μόνιμων διορισμών στο πλαίσιο της συρρίκνωσης του κράτους, 
η ραγδαία χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων 
με τις κάθε είδους ελαστικές μορφές απασχόλησης.
Η πράξη έχει αποδείξει ότι η πολιτική των κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ είναι αυτή που καταστρέφει την εργασία! Όσο δεν διαμορφώνεται ενιαίο κίνημα διεκδίκησης της κάλυψης των λαϊκών αναγκών από δημόσιους φορείς, τόσο θα χειροτερεύει η εργασιακή προοπτική 
για τους εργαζόμενους σε όλους τους χώρους (στην περίπτωση μας, βρεφονηπιοκόμους και νηπιαγωγούς) και θα βάλλονται τα δικαιώματα παιδιών και γονιών.

Ο Υπουργός Παιδείας και η κυβέρνηση μάς κοροϊδεύουν!
Ο Υπουργός Παιδείας και ο Πρωθυπουργός εμπαίζουν για άλλη μια φορά την κοινωνία και τους εργαζόμενους, με τις δηλώσεις τους για τη δίχρονη υποχρεωτική προσχολική φοίτηση μαζί με τη 14χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, «παίζοντας» με το χρόνια ανικανοποίητο αίτημα για δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Στην πραγματικότητα: 
1. Ο υπουργός δηλώνει ότι δεν πρόκειται να θεσμοθετήσει την 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή τουλάχιστον για τα επόμενα δύο χρόνια και παραπέμπει την εξέταση(!) της θεσμοθέτησης της μετά από τρία χρόνια, δηλαδή μετά τη λήξη της θητείας της κυβέρνησης και του ίδιου. Επαναλαμβάνει το χιλιοπαιγμένο έργο των εξαγγελιών σε βάθος 3ετίας, όπως τους 20.000 διορισμούς, προϊδεάζοντας για την τύχη των εξαγγελιών. Το 3ετές πρόγραμμα για την εκπαίδευση που ανακοίνωσε αναφέρει: «Εκτίμηση της ενδεχόμενης ανάγκης επέκτασης της προσχολικής αγωγής με την προσθήκη ενός ακόμη έτους φοίτησης», δηλαδή δεν είναι βέβαιο ότι χρειάζεται η δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και θα πρέπει να εκτιμηθεί...
2. Συνδυάζει την εξαγγελία για 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή με την 14χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση - χωρίς το ενιαίο 12χρονο. Χρησιμοποιεί δηλαδή την εξαγγελία για το Νηπιαγωγείο για να «χρυσώσει» την πολιτική του για κατακερματισμό της εκπαίδευσης(γενική - τεχνική - κατάρτιση) με το μικρό ελιτίστικο - αριστοκρατικό λύκειο που έχει ετοιμάσει, με ένταση των ταξικών φραγμών και του εξεταστικού πλέγματος, το οποίο θα συνοδεύεται από τη μαζική στροφή των 16χρονων στην κατάρτιση και τη μαθητεία. Πιο απλά, η 14χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση που σχεδιάζουν σημαίνει ένας στους δύο έφηβους να μετατραπούν σε φτηνό εργατικό δυναμικό για τις επιχειρήσεις.
3. Η 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή, σε βάθος τριετίας, συνδέεται, σύμφωνα με τις δηλώσεις Γαβρόγλου και Τσίπρα, με τη δυνατότητα επιλογής των γονέων μεταξύ ιδιωτικών και δημοτικών παιδικών σταθμών και Δημόσιου Νηπιαγωγείου. Δηλαδή θα συντηρείται το σημερινό καθεστώς και πολύ χειρότερα, αν θεσμοθετηθεί έτσι η υποχρεωτική δίχρονη προσχολική αγωγή, θα λειτουργεί για πρώτη φορά κομμάτι της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (τα προνήπια 4-5) στα πλαίσια των Δήμων. Ανοίγει ο δρόμος - με προπομπό το Νηπιαγωγείο - για την εφαρμογή των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ και της ΕΕ για λειτουργία της εκπαίδευσης σε ΟΤΑ αλλά και για την είσοδο των vouchers, των διδάκτρων/τροφείων, των ωραρίων και των άθλιων εργασιακών σχέσεων που ισχύουν στους Δήμους και στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Οι μεθοδεύσεις αυτές οδηγούν στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της προσχολικής αγωγής με τη συνδρομή κουπονιών και δράσεων ΕΣΠΑ, όπου ιδιωτικοί φορείς ή φορείς με ιδιωτικοοικονομική λειτουργία (δημοτικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί) θα ανταγωνίζονται για την εξασφάλιση δημόσιας χρηματοδότησης. 


Πίσω από τη ρητορική της κυβέρνησης για δίχρονη προσχολική αγωγή
κρύβεται η ιδιωτικοποίηση και η προώθηση των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ και της ΕΕ στην εκπαίδευση. Πέρα από τις απατηλές δεσμεύσεις, δεν υπάρχει 
ούτε ένα συγκεκριμένο βήμα για την κατασκευή νέων νηπιαγωγείων 
και για διορισμούς Νηπιαγωγών, ενώ οι όποιες νέες δομές βρεφονηπιακών προβλέπονται μόνο μέσα από επιχειρήσεις και ΚΟΙΝΣΕΠ, με ελαστικά εργαζόμενους.


Για τη στάση των δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα
Μεγάλες ευθύνες έχουν οι συνδικαλιστικές δυνάμεις, τόσο στους ΟΤΑ όσο και στην εκπαίδευση. Αντί να βάλουν στο κέντρο τις κοινές διεκδικήσεις για όλους τους εργαζόμενους και να οργανώσουν την κοινή δράση στο συνδικαλιστικό κίνημα, ενάντια σ’ αυτούς που επιβάλουν αυτή την πολιτική σε βάρος των παιδιών, των γονέων και των εργαζόμενων στο χώρο, αφήνουν στο απυρόβλητο την πολιτική Κυβέρνησης - ΕΕ - ΟΟΣΑ και ΚΕΔΕ και εξαντλούνται στον «εμφύλιο» για το μοίρασμα της διαρκούς μειούμενης «πίτας» στην εργασία. Η ανάδειξη της συντεχνιακής λογικής και η αντιπαράθεση με τους/τις εργαζόμενους/νες στον «άλλο» εργασιακό χώρο κυριαρχούν στη στάση των ΔΑΚΕ και ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ (πρώην ΠΑΣΚ) στην ΠΟΕ-ΟΤΑ, καθώς και των ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ (πρώην ΠΑΣΚ), ΑΕΕΚΕ και ΕΡΑ στη ΔΟΕ.
Η ΔΑΚΕ, εντελώς προκλητικά, στη ΔΟΕ υποστηρίζει το αίτημα για δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή στο δημόσιο Νηπιαγωγείο, ενώ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ υποστηρίζει πως πρέπει να επιστρέψουν και τα νήπια των 5 ετών στους βρεφονηπιακούς των Δήμων και να αποκοπούν από τη δημόσια εκπαίδευση! 
ΑΝΑΤΡΟΠΗ και ΔΑΚΕ στην ΠΟΕ-ΟΤΑ κάνουν κυρίαρχο το ζήτημα της αντίθεσης με τη θεσμοθέτηση της υποχρεωτικότητας της δίχρονης προσχολικής αγωγής, ακόμα και με απεργίες στις οποίες δεν αναδεικνύουν καθόλου τις εργασιακές σχέσεις των εργαζόμενων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς των Δήμων ούτε εναντιώνονται στην οικονομική επιβάρυνση των γονέων. Αντί να διεκδικήσουν κρατική χρηματοδότηση, κατάργηση των τροφείων, δημιουργία νέων δομών, μονιμοποίηση των συμβασιούχων και κατάργηση της ελαστικής εργασίας, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ώστε να μην διώχνεται κανένα παιδί από 0-4 που ζητάει θέση στους βρεφονηπιακούς των δήμων, τρομοκρατούν πως αν φύγουν τα προνήπια από τους βρεφονηπιακούς θα χαθούν τα ΕΣΠΑ, οι βρεφονηπιακοί θα κλείσουν και χιλιάδες εργαζόμενοι/ες θα απολυθούν!  Αν δεν υπήρχαν τα τροφεία, χιλιάδες από τα 40.000 παιδιά που βρίσκονται εκτός θα έμπαιναν στους δημόσιους βρεφονηπιακούς. Όχι μόνο θα συνέχιζαν να δουλεύουν και θα κατοχυρώνονταν όλοι οι εργαζόμενοι, αλλά θα χρειαζόταν και χιλιάδες νέες προσλήψεις!
ΑΝΑΤΡΟΠΗ και ΔΑΚΕ ταυτίζονται με την ΚΕΔΕ στη διεκδίκηση λειτουργίας δομών της δημόσιας εκπαίδευσης από τους Δήμους, κάνοντας πλάτες στην κυβέρνηση που έχει συμφωνήσει στην υλοποίηση της κατεύθυνσης του ΟΟΣΑ για πέρασμα κομματιών της δημόσιας εκπαίδευσης στους ΟΤΑ, ενώ δεν αντιστατεύονται τη βασική επιλογή του 4ου Μνημονίου για μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση των βρεφονηπιακών (ΚΟΙΝΣΕΠ, επιχειρήσεις κλπ), η οποία είναι πραγματική απειλή για την εργασία των βρεφονηπιοκόμων. Ούτε η κυβέρνηση δε θα μπορούσε να αποπροσανατολίσει καλύτερα για να περάσει το διχασμό, την ιδιωτικοποίηση, τις επιταγές του ΟΟΣΑ και την αίσθηση απόλυτης εξάρτησης από τα ΕΣΠΑ και την ΕΕ για τη λειτουργία των σταθμών με τις άθλιες ελαστικές εργασιακές σχέσεις.
Στη ΔΟΕ, από την άλλη μεριά, η ΔΗΣΥ(πρώην ΠΑΣΚ), από κοινού με την ΑΕΕΚΕ (που, σε επίπεδο ΑΔΕΔΥ, έχει ενταχθεί στην παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ), τη ΔΑΚΕ και την ΕΡΑ, αρνούνται πεισματικά να αντιπαρατεθούν με την ουσία της πολιτικής της κυβέρνησης σε Παιδεία και Εργασία, που υλοποιεί τις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Αρνούνται να αντιπαλέψουν την χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ και να διεκδικήσουν κρατική χρηματοδότηση για τις προσλήψεις αναπληρωτών και ευρύτερα για την εκπαίδευση. Υιοθετούν την εξαγγελία του υπ. Παιδείας για «ενιαία υποχρεωτική 14χρονη εκπαίδευση» ως αίτημα της ΔΟΕ(!), επιχειρώντας να εξαφανίσουν από την απόφαση του συνεδρίου της ΔΟΕ το ενιαίο δημόσιο και δωρεάν 12χρονο σχολείο που πάει μαζί με τη 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Στηρίζουν στην πράξη την πολιτική του Υπ. Παιδείας, ενώ δεν αποκαλύπτουν τα επικοινωνιακά του κόλπα. Εξαντλούνται στα χαρακώματα της αντιπαράθεσης με την ΠΟΕ-ΟΤΑ και το διχασμό των εργαζόμενων, διευκολύνοντας την κυβέρνηση.  
Στην  ΑΔΕΔΥ, όλες αυτές οι παρατάξεις μαζί, δε διαμορφώνουν ένα ενιαίο πλαίσιο διεκδίκησης για την φροντίδα και για αγωγή, για την κατοχύρωση εργαζόμενων, γονέων και παιδιών και στους δύο χώρους, ώστε να αναδείξουν τα πραγματικά ενιαία συλλογικά συμφέροντα. Δεν έχουν μια ενιαία τοποθέτηση και για τους δύο εργασιακούς χώρους, ώστε να μπορούν άλλα να λένε στον ένα και άλλα στον άλλο χώρο συντηρώντας το διχασμό.
Εντύπωση προκαλεί η στάση του ΜΕΤΑ, που ακολουθεί τακτική «συγκερασμού» χαϊδεύοντας συντεχνιακά αντανακλαστικά. Στην ΠΟΕ-ΟΤΑ κρατά «ίσες αποστάσεις», μιλώντας για θεσμοθέτηση μεν της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής αλλά με «δικαίωμα επιλογής από το γονέα» αν θα πάει το προνήπιο στο δημόσιο Νηπιαγωγείο ή στο βρεφονηπιακό, ό,τι λέει δηλαδή και το Υπουργείο Παιδείας που επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο για λειτουργία κομματιού της υποχρεωτικής εκπαίδευσης στους Δήμους! Στη ΔΟΕ υποστηρίζει τη δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή, ενώ στην ΑΔΕΔΥ καταλήγει σε ταυτόχρονη προβολή αντιθετικών αιτημάτων: και 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή (δηλαδή εκπαίδευση) και ενιαία προσχολική αγωγή (δηλαδή ενιαία 0-6 έτη)!
Δυστυχώς καμία παράταξη - ούτε και το ΠΑΜΕ - δεν έχει την ίδια ανακοίνωση στους ΟΤΑ και την εκπαίδευση. Έτσι μπορεί να διαφοροποιεί τη θέση είτε γραπτά είτε προφορικά στην παρέμβαση του στους εργαζόμενους ανάλογα το χώρο που βρίσκεται...

Οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ προτείνουν
ένα ΕΝΙΑΙΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ για τη φροντίδα και την αγωγή

 - Δημόσια και δωρεάν φροντίδα και αγωγή για όλα τα παιδιά. Δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή - κομμάτι της εκπαίδευσης και πρώτο βήμα για το Ενιαίο 12χρονο δημόσιο και δωρεάν υποχρεωτικό σχολείο. 

- Όχι στην Παιδεία της αγοράς. Όχι σε κουπόνια/vouchers, δίδακτρα, χρηματοδότηση ΕΣΠΑ και χορηγούς στους βρεφονηπιακούς σταθμούς και στα Νηπιαγωγεία.  Απεξάρτηση των Δημοτικών Παιδικών Σταθμών από ευρωπαϊκά κονδύλια (ΕΣΠΑ). Γενναία και επαρκής για όλες τις ανάγκες αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης.

- Κανένα παιδί ηλικίας 0-4, που οι γονείς του το επιθυμούν, έξω από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Όχι τροφεία - δίδακτρα. Μείωση του αριθμού των παιδιών στα τμήματα βρεφονηπιακών στα 15 παιδιά και δημιουργία όλων των αναγκαίων τμημάτων που θα χρειαστούν. 

- Απόλυτη διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων των εργαζόμενων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Μετατροπή των συμβάσεων των ελαστικά εργαζόμενων σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Μαζικοί διορισμοί μόνιμων βρεφονηπιοκόμων και του αναγκαίου προσωπικού (ψυχολόγοι, παιδίατροι, βοηθητικό προσωπικό) στους Δήμους, για την κάλυψη όλων των αναγκών. Σταθερή μόνιμη δουλειά με πλήρη δικαιώματα και αξιοπρεπείς αμοιβές. Κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας (όχι ΕΣΠΑ). Κατοχύρωση της δυνατότητας οι νηπιαγωγοί που τώρα εργάζονται στους Παιδικούς Σταθμούς των Δήμων, να περάσουν στα Δημόσια Νηπιαγωγεία και στο προσωπικό του Υπουργείου Παιδείας, με την εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής. Καμία αμφισβήτηση του εργασιακού 6ωρου και του ωραρίου λειτουργίας στους βρεφονηπιακούς σταθμούς.

- Κανένα νήπιο και προνήπιο (4-6) έξω από δημόσιο υποχρεωτικό Νηπιαγωγείο. Μείωση του αριθμού των παιδιών σε 15 ανά τμήμα στα Νηπιαγωγεία - κατάργηση των αυξημένων ελάχιστων παιδιών που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Καμία κατάργηση-συγχώνευση νηπιαγωγείου ή τμήματος. Όχι στο Νέο ενιαίο ολοήμερο Νηπιαγωγείο της υπ. απόφασης Φίλη. Όχι στην απόσπαση του ολοήμερου τμήματος (προαιρετικού) από το πρωινό (υποχρεωτικό). Λειτουργία των τμημάτων των Νηπιαγωγείων με αμιγή σύνθεση: τμήματα κλασικού προγράμματος, τμήματα ολοήμερου προγράμματος. Όχι στη σχολειοποίηση του νηπιαγωγείου. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί νηπιαγωγών και βοηθητικού προσωπικού για την κάλυψη όλων των αναγκών στα δημόσια νηπιαγωγεία. Μείωση του ωραρίου των Νηπιαγωγών στα επίπεδα αυτού των εκπαιδευτικών ΠΕ και όλων μαζί μείωση στα επίπεδα του ωραρίου στη ΔΕ.


- Νέα κτίρια και σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές για τα δημόσια νηπιαγωγεία και για τους δημόσιους βρεφονηπιακούς σταθμούς, με κρατική χρηματοδότηση.
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/           

 dimosio.paremvasis@gmail.com

Μάης 2017

ΔΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕKΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ-ΚΙΝΗΣΕΩΝ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ, ΤΗΣ 3-2-2014

Οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις, από τις αρχές Δεκέμβρη, καταθέσαμε στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα δράσης και τη συγκρότηση με βάση αυτό το πρόγραμμα, ενός Προεδρείου δεσμευμένου σε αυτό. Ένα πρόγραμμα στο οποίο κάναμε σαφές ότι όλα αυτά τα προβλήματα πηγάζουν από την πολιτική που εκπορεύεται από την ΕΕ σε αγαστή συνεργασία με τις Ελληνικές Κυβερνήσεις. Για να εντοπιστούν οι υπεύθυνοι για να προσανατολιστεί το κίνημα στο ποιος είναι ο εχθρός του και να θέσει τους στόχους του. Για να δοθεί ένα διαφορετικό μήνυμα στους εργαζόμενους και, κυρίως, μια άλλη κατεύθυνση στη στάση της ΑΔΕΔΥ, μπροστά στα εκρηκτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.

Καταθέσαμε και στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ στις 3 Φλεβάρη, ένα πρόγραμμα άμεσης αγωνιστικής παρέμβασης της ΑΔΕΔΥ με δυο κεντρικούς στόχους. Πρώτον, να μην απολυθεί κανείς. Κι αυτό γιατί οι απολύσεις γίνονται για τη διάλυση όλων των κοινωνικών δομών που έχουν κατακτήσει οι εργαζόμενοι εδώ και εξήντα χρόνια, την εγκατάλειψη της δημόσιας Υγείας, Παιδείας, Ασφάλισης, Μεταφορών, Ενέργειας και Νερού, την εξαθλίωση του λαού μας. Δεύτερον, να υπερασπιστούμε τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού μας και των εργαζομένων, το δικαίωμα στην έκφραση, στη συγκέντρωση, στη δουλειά, στην κατοικία, στην επιβίωση.
Η επίτευξη αυτών των στόχων θα σημάνει την ανατροπή των πολιτικών της Κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ, με δυο λόγια της πολιτικής του κεφαλαίου, αλλά και της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και των κάθε είδους διαχειριστών αυτής της πολιτικής. Αυτό θέλει αποφασιστικότητα, συγκέντρωση δυνάμεων και πίστη στον εργαζόμενο, τον άνεργο, τον καταπιεζόμενο. Για να μπορέσουν οι εργαζόμενοι να πετύχουν αυτούς τους στόχους, επιμείναμε στην αναγκαιότητα αλλά και τη δυνατότητα ενός ενιαίου συντονισμένου απεργιακού μετώπου την αμέσως επόμενη περίοδο με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της.
Για να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να μη επιτρέψουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, ο λαός να υπάρξει ξανά Κυβέρνηση που να υπηρετήσει αυτές τις πολιτικές. Να αποφασίσει το Γενικό Συμβούλιο και να καλέσει σε πραγματοποίηση Γενικών Συνελεύσεων σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία της χώρας και τις Ομοσπονδίες, με πρόταση για «λουκέτο σε όλο το δημόσιο». Να αποφασίσουν οι Γενικές Συνελεύσεις, να προχωρήσουμε όλοι οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο σε ένα πολύμορφο αγώνα με καταλήψεις, διαδηλώσεις, εκδηλώσεις, απεργίες, ο οποίος ξεκινάει από τώρα και θα κορυφωθεί στις αρχές Μάρτη, με 3μερη ή 5μερη απεργία και με νέες ενδιάμεσες Γ.Σ. που θα κλιμακώσουν άμεσα και θα καθορίζουν την πορεία της απεργίας διαρκείας.

Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο πρέπει να βρεθούμε σε ανυποχώρητο και αποφασιστικό αγώνα. Είναι η περίοδος που η κυβέρνηση στα πλαίσια του καθεστώτος της διαθεσιμότητας θα προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις στην εκπαίδευση -η ημερομηνία των απολύσεων είναι η 22 Μάρτη- στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην υγεία και σε άλλους χώρους εργασίας. Είναι η περίοδος της κατάθεσης του νομοσχεδίου του Μητσοτάκη για την αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση-απόλυση των υπαλλήλων στο δημόσιο.
Η περίοδος του ξεπουλήματος της πρωτοβάθμιας υγείας στους ιδιώτες. Την απεργία διαρκείας θα αποφασίσουν Γ.Σ. που θα γίνουν στο επόμενο δεκαήμερο ταυτόχρονα σε όλους στους χώρους εργασίας και θα πραγματοποιηθούν με ευθύνη της ΑΔΕΔΥ και των Ομοσπονδιών. Τις αποφάσεις αυτών των Γενικών Συνελεύσεων θα δεσμεύεται να υλοποιεί το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. Επιπλέον, λόγω του ότι, βρίσκονται ξανά στο δρόμο, η Υγεία στις 6/2 με την ψήφιση του νόμου για τη διάλυση του ΕΟΠΥΥ και η Παιδεία (μαζί με τους ΟΤΑ) για τις απολύσεις στις 7/2, προτείναμε, σαν πρώτο βήμα αυτού του προγράμματος δράσης 48ωρη απεργία 6-7/2. Μάλιστα, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης, θέσαμε σε ψηφοφορία και αυτόνομα την πρόταση για 48ωρη.
Σε αυτόν τον αγώνα καλούμε και τον ιδιωτικό τομέα, όπου άμεσα η Κυβέρνηση προχωράει στην απελευθέρωση των απολύσεων. Στον ιδιωτικό τομέα με τα εκατομμύρια τους ανέργους, τους εκατοντάδες χιλιάδες απλήρωτους για μήνες, τους εργαζόμενους με μισθούς πείνας και εργασιακές συνθήκες Μεσαίωνα.

Δυστυχώς, η λογική που επικράτησε στην πλειοψηφία του Γενικού Συμβουλίου, ήταν «μια από τα ίδια». Με πολλές παράτες, υπερψηφίστηκε από (σχεδόν) όλους μια 24ωρη απεργία (ίσως όμως και 48ωρη!) ενάμιση μήνα μετά, με ενδεικτική ημερομηνία στις 12 Μάρτη!

Πρόκειται για μια απόφαση που σε καμιά περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κινήματος σήμερα. Σήμερα είναι που η κυβέρνηση, θα προχωρήσει σε μαζικές απολύσεις στην εκπαίδευση, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στην υγεία και σε άλλους χώρους εργασίας. Σήμερα, κλείνει φορείς του δημοσίου και μικρές ΔΕΚΟ απολύοντας το προσωπικό τους, φτιάχνει τη νέα δεξαμενή για διαθεσιμότητες-απολύσεις μέσω της αξιολόγησης του Μητσοτάκη.
Σήμερα, ξεπουλάει τη ΔΕΗ, το Νερό, τη δημόσια περιουσία εξολοθρεύει συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες και διαλύει τα όποια υπολείμματα του κράτους πρόνοιας. Σήμερα, κλείνει τον ΕΟΠΥΥ και καταστρέφει την πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Αυτό που περιμένουν οι εργαζόμενοι, να δουν το συνδικάτο να μπαίνει μπροστά και με αποφασιστικότητα να οδηγεί έναν ανυποχώρητο αγώνα για την ανατροπή αυτών των πολιτικών που τους έχουν φέρει στα όρια της εξαθλίωσης, τους οδηγεί στην ανεργία, τους καταρρακώνει την αξιοπρέπεια. Και, οπωσδήποτε, δεν το είδαν στην απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της 3 Φλεβάρη.

Δεν μας προκάλεσε καμιά έκπληξη είναι αλήθεια η τοποθέτηση των ΠΑΣΚ1, ΠΑΣΚ2, ΔΑΚΕ1, ΔΑΚΕ2. Ούτε η ένταξη της Δ/Υ Ανατροπής στην πλειοψηφία, αφού, παρά τα μεγάλα λόγια, δεν έχει δώσει μέχρι στιγμής δείγματα γραφής, ότι υιοθετεί μια άλλη κατεύθυνση.

Η στάση της ΑΑΡΣ, και η (ολική;) επαναφορά της στην προ συνεδρίου τακτική της, όταν αποτελούσε (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) μέρος της πλειοψηφούσας άποψης, δείχνει πως «δεν είναι εύκολοι οι καιροί για πρίγκιπες». Η πρόταση της ΑΑΡΣ, η οποία υιοθετήθηκε σε μεγάλο μέρος από τις ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ-Δ/Υ Ανατροπή-Δίκτυο, μπορεί να έχει μια σειρά από κινητοποιήσεις και βήματα προετοιμασίας, αλλά όλα αυτά είναι γυμνά και μετέωρα, αν απουσιάζει μια σοβαρή πρόταση για απεργία. Μάλλον, έρχονται και εκλογές, μπορεί να αλλάξουν και οι συσχετισμοί στην κάλπη, που καιρός για ανατροπές… Κρίμα!

Βέβαια, καμιά έκπληξη δεν δημιούργησε η στάση του ΠΑΜΕ. Στην ΕΕ τις προηγούμενες ημέρες πρότεινε μόνο 24ωρη στις 6/2 για την υγεία χωρίς να προτείνει και στις 7/2 για την παιδεία (αδειάζοντας για μια ακόμη φορά τους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που ήδη είχαν αποφασίσει 24ωρη απεργία για τις 7/2 με σύμφωνη θέση του ΠΑΜΕ!). Στο ΓΣ «ξέχασε» τελείως ακόμα και την 6/2 και πρότεινε απεργία 24ωρη ή 48ωρη μετά το πρώτο δεκαήμερο του Μάρτη και πριν τις 20 Μάρτη (φυσικά θέτοντας ένα πλαίσιο, για λόγους ασφαλείας).

Και ενώ όλοι συμφωνούσαν με την πρόταση της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), με έναν ελιγμό την τελευταία στιγμή, η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) δήλωσε ότι δεν ψηφίζει γιατί το πλαίσιο και η μορφή δεν αποδεσμεύονται, αλλά και γιατί η φιλοδοξία μας δεν μπορεί να είναι μόνο μια 24ωρη-48ωρη αρχές Μάρτη, αλλά πρέπει να είναι να μπει το κίνημα συνολικά σε μια διαδικασία ανασύνταξης και ότι αφού ο πολιτικός χρόνος είναι πολύ πυκνός να αφήσουμε ανοιχτή την ημερομηνία και για νωρίτερα.
Δεν ψήφισε όμως, ούτε την πρόταση για 48ωρη απεργία στις 6 και 7/2, που καταθέσαμε. Και, στις 5/2, με δήλωση του εκπροσώπου του στην ΕΕ, κάνοντας καινούργια στροφή, διευκρίνισε ότι στηρίζει τελικά την απόφαση του ΓΣ για την 24ωρη ή 48ωρη απεργία στις 12 Μάρτη.

Στο ίδιο έργο θεατές; Όχι ευχαριστούμε! Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια!

Το επόμενο 15θημερο, σύμφωνα με την απόφαση του Γενικού Συμβουλίου, θα πρέπει να κινητοποιηθούν όλες οι δυνάμεις και να γίνουν Γενικές Συνελεύσεις σε όλους τους χώρους δουλειάς.

Θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να γίνει πράξη αυτή η απόφαση. Όλες οι παρατάξεις θα κριθούν αν θα δώσουν ή όχι τις δυνάμεις τους σε κάθε κλάδο για να υλοποιηθεί η κατεύθυνση που ψήφισαν.

Σε αυτές τις Γενικές Συνελεύσεις, οι Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις θα καταθέσουμε την πρότασή μας. Για γενικευμένο απεργιακό αγώνα για την ανατροπή, με έναρξη με 3ημερη ή 5θημερη στην πρώτη βδομάδα του Μάρτη, με οργάνωση και έλεγχο από τη βάση των εργαζομένων, με απεργιακές επιτροπές και επαναλαμβανόμενες αποφασιστικές Γενικές Συνελεύσεις.

Θα είμαστε εκεί, για να (ξανα)πούμε:

Ο αγώνας στα χέρια των εργαζομένων.

Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε.

ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ, ΜΑΖΙΚΟ, ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΑΓΩΝΑ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

Οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων στην ΕΕ της ΑΔΕΔΥ

Αντωνόπουλος Παύλος

Μελαμπιανάκη Ζέττα

Παρεμβάσεις στο Δημόσιο