9 /9/’26

Άμεση απόσυρση της Υπουργικής Απόφασης για τις εκδρομές

-Πώς μια ευχάριστη δράση όπως οι σχολικές εκδρομές μπορεί να μετατραπεί σε μαρτύριο;

Με την  Υπουργική Απόφαση Φ.12/109328/Δ1 19-8-2026 «Εκπαιδευτικές δράσεις εκτός σχολικής μονάδας μαθητών/τριών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων»,  η οποία δείχνει εμφατικά πόσο μακριά από τη σχολική καθημερινότητα βρίσκονται οι αρμόδιοι του ΥΠΑΙΘΑ, αυστηροποιείται και γραφειοκρατικοποιείται ακραία η διαδικασία προγραμματισμού και υλοποίησης των εκπαιδευτικών επισκέψεων των σχολικών μονάδων, σε τέτοιο βαθμό που πρακτικά τις καθιστά ανέφικτες. 

Συγκεκριμένα προβλέπεται:

• Καθιέρωση ελάχιστου υποχρεωτικού αριθμού έξι (6) εκπαιδευτικών δράσεων-επισκέψεων εκτός σχολικής μονάδας ανά τμήμα/τάξη και ανά διδακτικό έτος, ανεξαρτήτως είδους εκπαιδευτικής δράσης-επίσκεψης.

• Αιτιολόγηση της επιλογής του προορισμού για την κάθε εκπαιδευτική δράση από το Σύλλογο Διδασκόντων. Άρα διαρκής σύνταξη πρακτικού-ών, αλλά και έλεγχος της στοιχειώδους  επιστημονικής δυνατότητας του/της εκπαιδευτικού να επιλέγει με παιδαγωγικά κριτήρια ακόμα και τις εξωσχολικές δράσεις της τάξης του!

• Ορισμός με πρακτικό Τριμελούς Επιτροπής, η οποία έχει υπό την ευθύνη της υλοποίηση και τον συντονισμό ΟΛΩΝ των εκπαιδευτικών δράσεων που απαιτούν μετακίνηση με μέσο μεταφοράς και μεριμνά για την ανάρτηση των σχετικών με τις εκδρομές ανακοινώσεων στην ιστοσελίδα του σχολείου.

• Ανάρτηση για κάθε επίσκεψη πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος στην ιστοσελίδα της σχολικής μονάδας. Ο εκάστοτε Σύλλογος Διδασκόντων/ουσών επιλέγει την πλέον συμφέρουσα προσφορά λαμβάνοντας υπόψη τη σχέση ποιότητας-τιμής των παρεχόμενων υπηρεσιών και αιτιολογεί με Πρακτικό τόσο την επιλεγείσα όσο και τις  απορριφθείσες προσφορές!

• Επιτόπιος τροχονομικός έλεγχος των λεωφορείων μεταφοράς από την Τροχαία, αφού προηγηθεί έγγραφη ενημέρωση από τον Διευθυντή- Προϊστάμενο για την ημερομηνία και την ώρα πραγματοποίησης της μετακίνησης και αφού αποσταλούν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Πλέον δεν υφίσταται ο περιορισμός των 35 χλμ.

• Ο/Η Υπεύθυνος/η της επίσκεψης και οι συνοδοί επιβλέπουν και την τήρηση των ορίων ταχύτητας του λεωφορείου!

• Η Επιτροπή Οργάνωσης και Υλοποίησης Εκπαιδευτικών Δράσεων σε συνεργασία με τον/την Υπεύθυνο/η της δράσης μεριμνούν έγκαιρα για τη λήψη αντιγράφων των απαιτούμενων αδειών νόμιμης λειτουργίας των εγκαταστάσεων και των παρεχόμενων υπηρεσιών. 

• Αρμόδιος/α για τον έλεγχο της καταλληλόλητας του χώρου υποδοχής είναι ο/η Υπεύθυνος/η της δράσης.

Μια ευχάριστη και δημιουργική πτυχή της σχολικής καθημερινότητας, ένα σημαντικό και απαραίτητο μέρος της παιδαγωγικής διαδικασίας, όπως είναι οι εκπαιδευτικές επισκέψεις, γίνεται ένας αβάσταχτος γραφειοκρατικός βραχνάς. Η "πολυ-εργαλειοποίηση" των εκπαιδευτικών, ο ανούσιος γραφειοκρατικός φόρτος, το άγχος προσαρμογής και διευθέτησης των τυπικών προϋποθέσεων, η σχολαστική και υπερβολική λογοδοσία επιτείνουν τον φόβο και την ανασφάλεια, περιορίζουν τα εκπαιδευτικά αντανακλαστικά και την παιδαγωγική αυτονομία κι εντέλει αναπαράγουν τον ρόλο των εκπαιδευτικών ως άβουλων εκτελεστών οδηγιών και  συμβάλλουν περαιτέρω στην επαγγελματική εξουθένωση τους. 

Ταυτόχρονα ούτε μνεία δεν γίνεται για το κόστος που επωμίζεται η φτωχή ή και άνεργη οικογένεια ώστε να μπορέσει το παιδί της να συμμετάσχει στις εξωσχολικές δράσεις του σχολείου. Προφανώς, άλλωστε θα ήταν οξύμωρο να περιμένει κανείς από τους θιασώτες της πλήρους εμπορευματικοποίησης της εκπαίδευσης να θεσμοθετήσουν την υποχρέωση του κράτους να παρέχει δωρεάν τις εκδρομές σε όλα τα παιδιά.

Διεκδικούμε την άμεση απόσυρση της Υπουργικής Απόφασης για τις εκπαιδευτικές εκδρομές/δράσεις. 

Καμία εκπαιδευτική επίσκεψη που απαιτεί μετακίνηση με λεωφορείο δεν πρέπει να προγραμματιστεί. 

Καλούμε τους Συλλόγους Διδασκόντων να περιοριστούν σε περιπάτους, δράσεις και γενικά σε εκπαιδευτικές επισκέψεις χωρίς λεωφορείο ωσότου το Υπουργείο πάρει πίσω την συγκεκριμένη (και στην πράξη ανεφάρμοστη) υπουργική απόφαση. 

Είναι σαφές ότι η παραπάνω επιλογή είναι απολύτως νόμιμη και εφικτή και μπορεί να είναι και ουσιαστική. 

Καλούμε το ΔΣ της ΔΟΕ και τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών να προχωρήσουν άμεσα σε αντίστοιχη απόφαση καθώς και συγκεκριμένες δράσεις για την αποτροπή εφαρμογής της σχετικής Υ.Α.

Απαιτούμε αναγκαία οικονομική μέριμνα με ανάληψη του κόστους από το κράτος  ώστε κανένα παιδί να μη μένει εκτός σχολικών εκδρομών – δράσεων εξαιτίας των χρημάτων. 

Με παρακαταθήκη τις νίκες του καλοκαιριού, στον Αγώνα για την ανατροπή της Αντιλαϊκής και Αντιεκπαιδευτικής Πολιτικής και της Κυβέρνησης που την επιβάλλει

«Καλή χρονιά… με τη ζωή στα χέρια μας…»

Αυτός ήταν ο τίτλος της ανακοίνωσης των Παρεμβάσεων στη μεγάλη απεργία των εκπαιδευτικών το 2006. Και συνέχιζε…

«ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ...

Το σχολείο που αυτοί έφτιαξαν, χωρίζει αντί να ενώνει, απορρίπτει αντί να αποδέχεται, συμμορφώνει αλλά δεν μορφώνει, παπαγαλίζει αλλά δεν δημιουργεί, αγαπά τη ρουτίνα και απεχθάνεται τη φαντασία, είναι φθηνό για τα παιδιά μας αλλά κοστίζει πολύ ακριβά σε μας, είναι ανοιχτό σε κάθε είδους εμπόρους γνώσεων αλλά ερμητικά κλειστό στις παιδικές ανάγκες. Η κοινωνία που αυτοί έφτιαξαν αντιμετωπίζει τον εργαζόμενο ως πηγή κέρδους, πηγή ενέργειας μιας χρήσης, τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας ως βάρος, τα όνειρά μας ως εφιάλτες τους.»

Σήμερα, Σεπτέμβρης του 2026, τα σχολεία άνοιξαν και οι εκπαιδευτικοί αισθανόμαστε ήδη εξουθενωμένες/οι από αυτά που γνωρίζουμε ότι μας περιμένουν. Με το καλημέρα σας, φάνηκαν όλα από την αδιαλλαξία της Ζαχαράκη στην συνάντηση της με την ΔΟΕ («η αξιολόγηση είναι θέμα αρχής», «τα πειθαρχικά θα συνεχιστούν», «οι αναπληρωτές δεν θα αποκτήσουν ίδια δικαιώματα», «οι συγχωνεύσεις θα συνεχιστούν»), παραδεχόμενη, παράλληλα, ότι το Υπουργείο δεν στήριξε με κανένα απολύτως μέτρο τους εκπαιδευτικούς επί επτά χρόνια.

Δίπλα στα προβλήματα όμως, που μας περιμένουν, μέσα στο καλοκαίρι μια μεγάλη ανάσα δικαίωσης και νίκης!

Οι αποφάσεις των Πειθαρχικών Συμβουλίων που απάλλαξαν συναδέλφισσες/ους για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή, την ακύρωση από τα Διοικητικά Δικαστήρια των καθαιρέσεων διευθυντριών-προϊσταμένων που αρνήθηκαν να αξιολογήσουν και την αθώωση της Χρύσας Χοτζόγλου και την επιστροφή της στο σχολείο μετά από 1,5 χρόνο δυνητικής αργίας. Την αθώωση, ακόμη, από το πειθαρχικό  των τριών συναδελφισσών για τη μη δυνατότητα παροχής τηλεκπαίδευσης από το σπίτι τους. Δικαίωση για τους αγώνες όλου του Εκπαιδευτικού Κινήματος: μετά από πέντε χρόνια αγώνων ενάντια στην Αξιολόγηση, τον αυταρχισμό και τις διώξεις, αλλά και απέναντι σε «συνδικαλιστικές Κασσάνδρες», που προμάντευαν την ήττα, αποδείχτηκε ότι «ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται». Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και  η ακυρωτική  απόφαση του ΣτΕ  Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) των 3 αδειών λειτουργίας παραρτημάτων ιδιωτικών/μη κρατικών πανεπιστημίων!! 

Αυτές οι αποφάσεις δεν αναδύθηκαν «αυτοφυώς» από κάποια «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» — ήταν αποτέλεσμα σκληρού αγώνα ενάντια σε συκοφάντηση και τρομοκρατία, αλλά και απέναντι σε «συνδικαλιστικές Κασσάνδρες» που προμάντευαν την ήττα. (Την ίδια περίοδο το ΣτΕ έβαζε ταφόπλακα στην επιστροφή του 13ου-14ου μισθού, όσο η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ απαξίωνε τους πραγματικούς συνδικαλιστικούς αγώνες.)

Δεν είναι, όμως, καιρός για εφησυχασμούς. Ο χειμώνας προβλέπεται βαρύς: η Κυβέρνηση παραμένει αδιάλλακτη. Ήδη τα «μαντάτα» είναι δυσοίωνα: νέες κλήσεις σε απολογία για την Απεργία-Αποχή, μόλις 5.200 διορισμοί, πίνακες που βουλιάζουν στο Προσοντολόγιο, το «ξήλωμα» της ειδικής αγωγής, παράλογες αποφάσεις όπως αυτή για τις εκδρομές, σχέδια υπερεξουσιών των διευθυντών εις βάρος του συλλόγου διδασκόντων, καθηλωμένοι μισθοί, απάνθρωπα όρια συνταξιοδότησης και άθλιες συνθήκες στέγασης για τους νεοδιόριστους και με προτάσεις συνταγματικής αναθεώρησης που χρησιμοποιούν την αξιολόγηση για την κατάργηση της μονιμότητας, ιδιωτικοποιούν την τριτοβάθμια και βάζουν συνταγματικό φραγμό σε κάθε διεκδίκηση που συγκρούεται με τη δημοσιονομική σταθερότητα που επιβάλλει κεφάλαιο και ΕΕ. Με όραμα τους το φτηνό, ταξικά κατηγοριοποιημένο ανταγωνιστικό σχολείο της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης, με εργαλείο την αξιολόγηση και τα πειθαρχικά, με Ωνάσεια, Πρότυπα, Πειραματικά, σχολεία της «αριστείας», με το Εθνικό Απολυτήριο, τη σκληρή εφαρμογή της Τράπεζας Θεμάτων, το Διεθνές Απολυτήριο, το πεδίο της εκπαίδευσης γίνεται αφιλόξενο για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, τα οποία προορίζει για την κατάρτιση και την Τεχνική Εκπαίδευση. Ενώ ταυτόχρονα για τους/τις εκπαιδευτικούς έχει επιλεγεί ο ρόλος  του απαξιωμένου, άβουλου και φτωχού εκτελεστή οδηγιών (και του «αποδιοπομπαίου τράγου», που θα φορτωθεί  όλα τα αδιέξοδα των κυβερνητικών επιλογών στην εκπαίδευση).

Την ίδια στιγμή 12,1 δις καθαρά κέρδη για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο επιχειρήσεις, 7,5 δις υπερκέρδη των τραπεζών, 300 εκατομμύρια ευρώ δώρο στους εφοπλιστές και πάνω από 20 δις ατελείωτο πάρτι απευθείας γαλάζιων αναθέσεων και ιδιωτικοποιήσεων όλων των δημόσιων αγαθών, θηριώδες υπερ-πλεόνασμα 12 δις με 70 δις φορολογική λεηλασία των εργαζομένων, 7 δις ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και 3,1 δις για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» από τις δικές μας τσέπες στο ισραηλινό κράτος-δολοφόνο του παλαιστινιακού και λιβανέζικου λαού στην πιο λανθασμένη πλευρά της ιστορίας. 

Όμως, εφέτος συνειδητοποιήσαμε δύο πράγματα: ότι οι εξουσίες που μας κυβερνούν δεν είναι ανίκητες, και ότι αγώνες φέρνουν αποτελέσματα όταν έχουν αποφασιστικότητα, μαχητικότητα, συνέχεια με στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Με αυτή την παρακαταθήκη ξεκινάμε τη νέα χρονιά — μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, ευνοϊκή για τις διεκδικήσεις των «από κάτω», όπου όμως τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κατακτιούνται με πολύμορφους αγώνες, διάρκεια και μαζικότητα.

Φτάνει πια! Ως εδώ! Να βαδίσουμε τον δρόμο του αγώνα!

Παίρνουμε θέση! ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ! ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ! Είναι ώρα να αντισταθούμε στις επιλογές που μας ετοιμάζουν. Είναι ώρα να ακουστεί επιτέλους και η δική μας φωνή.

Πρώτο στοίχημα: η μαζική συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις και στους Συλλόγους Διδασκόντων, για αγωνιστικό απεργιακό πρόγραμμα δράσης, για τη διεκδίκηση των αιτημάτων μας, για τη συνέχιση του αγώνα ενάντια στην ατομική αξιολόγηση και την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας. Οι αγώνες είναι δικοί μας — εμείς τους αποφασίζουμε, τους οργανώνουμε, τους υλοποιούμε.

Η κοινωνική απονομιμοποίηση της Κυβέρνησης και η προεκλογική συγκυρία, κόντρα στην αναμονή εκλογικών «σωτήρων», δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες. 

Με πολύμορφο, απεργιακό αγώνα διαρκείας με επαναλαμβανόμενες μορφές, με συνολικό αγωνιστικό σχέδιο και βάθος ως Παρεμβάσεις ΠΕ με βάση την ομόφωνη απόφαση της 95ης ΓΣ της ΔΟΕ προτείνουμε στις Συνελεύσεις (3-25/9) 48ωρη προειδοποιητική απεργία από 30 Σεπτέμβρη, με κύκλο Γενικών Συνελεύσεων για την κλιμάκωση και με ολομέλεια προέδρων.

Αγώνα με συγκεντρώσεις, πανελλαδικά συλλαλητήρια και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, με καταλήψεις και κινητοποιήσεις. Με κάλεσμα για αγωνιστική ενότητα, και συντονισμού των σωματείων και Ομοσπονδιών που μπαίνουν στη μάχη, και διαδοχικούς κύκλους Γενικών Συνελεύσεων επιβεβαίωσης συνέχισης του αγώνα.

Ο δρόμος δεν είναι εύκολος, αλλά εμπνεόμενοι από την Ιστορία του Εκπαιδευτικού Κινήματος και σφυρηλατώντας την ενότητά μας μπορούμε να νικήσουμε. Διακυβεύεται μια ζωή που αξίζει να τη ζούμε και η υπεράσπιση του Δημόσιου Σχολείου και του δικαιώματος στην Εκπαίδευση. Άλλωστε —παραφράζοντας τον Φρέιρε— εμείς που σε αυτούς τους καιρούς τολμάμε να διδάσκουμε, τολμάμε και να αγωνιζόμαστε! 

Α΄ Σύλλογος Αθηνών: Συγκέντρωση έξω από τη φιέστα της Υπουργού Παιδείας, 2/9, 17:00, Ωδείο Αθηνών                                                                         1 Σεπτεμβρίου 2026

Την Τετάρτη  2 Σεπτεμβρίου  η υπουργός Παιδείας  Σοφία  Ζαχαράκη  θα παρουσιάσει τα μέχρι τώρα αποτελέσματα του «Εθνικού Διαλόγου» για την Παιδεία που έχει ξεκινήσει από τον Φεβρουάριο,  σε ειδική εκδήλωση στο Ωδείο Αθηνών.  Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, η κυβέρνηση θέλει να παρουσιάσει «το όραμά της για το Νέο Σχολείο» με μια μεγάλη φιέστα,  όπου πίσω από μεγαλοστομίες και κούφιες διακηρύξεις θα προσπαθήσει να κρύψει το πραγματικό  «όραμα» – όχι μόνο της κυβέρνησης της ΝΔ αλλά συνολικά του κεφαλαίου και των εκφραστών του – για το δημόσιο σχολείο και την εκπαίδευση. Τα 600.000 ευρώ που προβλέπονται για την υλοποίηση του «διαλόγου» κάπως πρέπει να πιάσουν τόπο… Χαρακτηριστική είναι η συμμετοχή στην παρουσίαση της 2ης Σεπτέμβρη εκπροσώπου του ΟΟΣΑ και του εθνικού συντονιστή της PISA που δίνουν το στίγμα ότι για ακόμα μια φορά οι επιταγές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ είναι που βαρούν το ντέφι γύρω από τα όσα συμβαίνουν στην χώρα μας στην εκπαίδευση.

Οι δηλώσεις της υπουργού Παιδείας με αφορμή την ανακοίνωση της φιέστας μόνο οργή προκαλούν.  Είναι προκλητικό να μιλά η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας για «κριτική σκέψη, κοινωνική ευθύνη και ενεργό συμμετοχή στα κοινά», όταν σε κάθε επίπεδο η πολιτική της κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Είναι προκλητικό να μιλά για το σχολείο «ως χώρο διαμόρφωσης ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων και όχι μόνο ως μηχανισμού μετάδοσης γνώσεων», όταν κάνει το κάθε τι για να προσπαθήσει να διαμορφώσει και μέσω του σχολείου μια νεολαία πειθήνια, χειραγωγημένη, τροφή για την πολεμική τους οικονομία που θα αποκτά δεξιότητες μιας χρήσης και όχι ολόπλευρη γνώση.

Εμείς ξέρουμε πολύ καλά πιο είναι το πραγματικό «όραμα» της κυβέρνησης και του κεφαλαίου για την εκπαίδευση:

Είναι η εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίησή της, η κατηγοριοποίηση των σχολείων, η ταξική επιλογή του μαθητικού πληθυσμού, η μαζική στροφή στην κατάρτιση, η σκληρή αξιολόγηση εκπαιδευτικών και μαθητών. Είναι η ακόμα μεγαλύτερη εισβολή των επιχειρηματικών συμφερόντων μέσω και του «πολλαπλού βιβλίου». Είναι η δημιουργία ακόμα περισσότερων σχολείων «αριστείας» όπως τα πρότυπα και τα πειραματικά, σχολεία χορηγών και ιδιωτικοποίησης όπως τα Ωνάσεια, τύποι σχολείων που εμβαθύνουν την ταξική επιλογή και την μορφωτική και κοινωνική περιθωριοποίηση των παιδιών των λαϊκών στρωμάτων. Και μαζί με αυτά αυταρχισμός, διώξεις και σκληρά πειθαρχικά δίκαια, απαραίτητα στοιχεία για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής.

Ο «διάλογος» που έχει ξεκινήσει από τον Φεβρουάριο επικεντρώνεται   στο θέμα της αναμόρφωσης του Λυκείου και της δημιουργίας Εθνικού Απολυτηρίου. Οι Πανελλαδικές μπαίνουν και στις τρεις τάξεις του Λυκείου, αφού για τη διαμόρφωση του Εθνικού Απολυτηρίου θα μετράει ο βαθμός και των τριών τάξεων, με θέματα που θα προέρχονται αποκλειστικά από Τράπεζα Θεμάτων, με αυξημένο επίπεδο δυσκολίας, με εποπτεία των εξετάσεων από εξωτερικό σώμα αξιολογητών. Η ψηφιοποίηση των γραπτών και η δημιουργία ηλεκτρονικού φακέλου που θα συνοδεύει τον μαθητή/ρια, θα μετατρέψει  την εκπαιδευτική  διαδικασία σε ένα σκληρό σύστημα εξεταστικού ελέγχου.  Αν μέχρι τώρα η Τράπεζα Θεμάτων και η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής δυσκόλευαν πολύ την πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση για παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, με το Εθνικό Απολυτήριο και τις αλλαγές που αυτό θα φέρει, η ολοκλήρωση του Λυκείου θα είναι δύσκολη ως ακατόρθωτη υπόθεση. Ένα μεγάλο κομμάτι που θα εγκαταλείπει θα είναι το δυναμικό που θα στελεχώσει τη μεταλυκειακή κατάρτιση.

Ο ρόλος του «εθνικού διαλόγου» δεν είναι ν’ αλλάξει τον χαρακτήρα της σημερινής εκπαιδευτικής πολιτικής αλλά μια προσπάθεια να κάμψει τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών, των γονιών και των μαθητών στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, να κατασκευάσει μια πλαστή συναίνεση που θα επιτρέψει το βάθεμα, την εμπέδωση, τη νομιμοποίηση  αυτής της πολιτικής στην κοινωνία. Έτσι κι αλλιώς, οι στόχοι και τα συμπεράσματα είναι προκαθορισμένα και προαποφασισμένα.

Ήδη όμως έχουμε πάρει μια γεύση για το πώς θα ξεκινήσει στην πραγματικότητα η νέα σχολική χρονιά: οι πρόσφατοι  διορισμοί για ακόμη μια φορά αποτελούν ψίχουλα μπροστά στις πραγματικές ανάγκες των σχολείων – φέτος η κυβέρνηση τους μείωσε στο μισό από τα προηγούμενα χρόνια.  Η δήλωση για 30.000 αναπληρωτές στην α’ φάση τον Σεπτέμβριο κάνουν ολοφάνερο ότι η νέα σχολική χρονιά θα ξεκινήσει με περίπου 20.000 κενά. Με την ακρίβεια να εξανεμίζει τους πενιχρούς μισθούς μας, με την υποχρηματοδότηση των σχολείων να κάνει τη λειτουργία τους ακόμα πιο δύσκολη.

Όμως η κυβέρνηση δεν είναι ανίκητη!

Στη διάρκεια του καλοκαιριού  είχαμε σημαντικές δικαστικές αποφάσεις όπως στην Ανατολική Μακεδονία  – Θράκη που αποτελούν τις πρώτες αποφάσεις των Πειθαρχικών Συμβουλίων για τις/τους διωκόμενες/ους απεργούς εκπαιδευτικούς και είναι απαλλακτικές. Ταυτόχρονα βγήκε απόφαση ακύρωσης καθαιρέσεων προϊσταμένων νηπιαγωγείων που συμμετείχαν στην απεργία – αποχή ενάντια στην αξιολόγηση στην Α’ Αθήνας καθώς και απαλλακτικές αποφάσεις για πειθαρχικά στην Τρίπολη. Απαλλάχθηκαν επίσης οι εκπαιδευτικοί που κατηγορήθηκαν επειδή δεν παρείχαν τηλεκπαίδευση στη Β΄ ΔΙΠΕ Αθήνας. Σημαντική εξέλιξη είναι και το γεγονός ότι κηρύχθηκαν άκυρες, με απόφαση του Γ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι άδειες λειτουργίας τριών από τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια» που είχαν εγκριθεί από την αρμόδια Αρχή για την έγκριση για της λειτουργίας τους. Φυσικά τα παραπάνω δεν θα γίνονταν αν δεν υπήρχε και η πίεση του κινήματος, οι σκληρές μάχες που δίνουμε όλα αυτά τα χρόνια. Αποτελούν νίκες δικαίωσης, χωρίς να σημαίνει ότι δεν συνεχίζεται η επίθεση από το Υπουργείο με ακόμα περισσότερη ένταση.

Δεν θα επιτρέψουμε στο Υπουργείο Παιδείας να δώσει τον τόνο για την έναρξη της σχολικής χρονιάς με φιέστες και ψέματα, με ψευδεπίγραφους «διαλόγους». 

Πρέπει από την πρώτη μέρα να δώσουμε σαφές και αποφασιστικό μήνυμα στην κυβέρνηση: στον δικό τους «διάλογο» απαντάμε με αποφασιστικούς αγώνες διάρκειας,  με μαζικές Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων ΠΕ και των ΕΛΜΕ, με την δημιουργία κοινωνικού μετώπου, με συγκεντρώσεις, πανελλαδικά συλλαλητήρια και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, με καταλήψεις και κινητοποιήσεις, με ένα μαχητικό σχέδιο αποφασιστικής αγωνιστικής-απεργιακής κλιμάκωσης.

Όλοι και όλες στη συγκέντρωση στο Ωδείο Αθηνών (Ρηγίλλης & Βασ. Γεωργίου B 17-19) στις 2 Σεπτέμβρη στις 5μμ.

Η πρόεδρος                  Ο Γ. Γραμματέας

Άντα Παραφόρου            Δημήτρης Μαριόλης

17/7/26

Συγκρότηση ΔΣ ΔΟΕ: Προγραμματική σύγκλιση του κυβερνητικού συνδικαλισμού με ... ολίγη αναλογικότητα

Η συγκρότηση του ΔΣ της ΔΟΕ πραγματοποιήθηκε στην τελευταία συνεδρίαση στις 15 Ιούλη και με απλή πλειοψηφία, όπως ορίζει το καταστατικό. Είχε προηγηθεί συνεδρίαση στις 7 Ιούλη, στην οποία οι δυνάμεις των ΑΣΕ, ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, πρότειναν, διεκδίκησαν και ψήφισαν η καθεμία τον εαυτό της για τη θέση του προέδρου. Οι Παρεμβάσεις και το ΔΙΚΤΥΟ ψηφίσαμε λευκό. Οι τρεις υποψηφιότητες για τη θέση του προέδρου (σε αντίθεση με τους μέχρι τώρα όρκους των παραπάνω δυνάμεων για αντιπροσωπευτικό αναλογικό προεδρείο) επιβεβαίωσαν την ορθότητα της θέσης των Παρεμβάσεων ότι το προεδρείο συγκροτείται σε πολιτικό-συνδικαλιστική προγραμματική βάση καθώς η διαχείριση του συνδικάτου δεν αποτελεί μια ουδέτερη διαδικασία αλλά είναι κατά βάση πολιτική. Αποδείχτηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια, και την τελευταία διετία, στον τρόπο που λειτούργησε το ΔΣ της ΔΟΕ, αφού τελικά προγραμματική ήταν η λειτουργία του διοικητικού συμβουλίου. Δεν ήταν ούτε αντιπροσωπευτικό, ούτε διαχειριστικό, ούτε λειτουργικό το προεδρείο και αυτό είναι σαφέστατο από τον τρόπο με τον οποίο προχώρησε στις αποφάσεις και ιδιαίτερα στις μη αποφάσεις. Όλες οι αποφάσεις, ακόμα και οι τυπικά διαχειριστικές όπως οι συνεδριάσεις του ΔΣ, η -θεωρητικά αυτονόητη- συμμετοχή σε κινητοποιήσεις υπεράσπισης των διωκόμενων, ο μηνιαίος έλεγχος των οικονομικών από το ΔΣ της ομοσπονδίας κι ο κατάλογος των παραδειγμάτων είναι ατελείωτος, όλα καταστρατηγούνταν από την πλειοψηφία. Τελευταία απόδειξη σε αυτό είναι η πρόταση απόφασης που στάλθηκε στην ηλεκτρονική διαβούλευση από τον νέο ταμία της Ομοσπονδίας για αύξηση των μηνιαίων αποζημιώσεων για έξοδα διαμονής των μελών του ΔΣ και των αιρετών και των ορίων εξόδων των ξενοδοχείων, προτάσεις που δεν ήρθαν ποτέ στο σώμα των αντιπροσώπων, ενώ η ΓΣ πραγματοποιήθηκε μόλις πριν από 20 μέρες.

Όλα αυτά αναδεικνύουν και τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες συνδιαχείρισης που ακολουθεί η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ, η οποία στηρίζει το αντιπροσωπευτικό αναλογικό και αρνείται την πρόταση των Παρεμβάσεων για προγραμματικό αγωνιστικό προεδρείο. 

Η απόφαση των ΔΑΚΕ/ΔΗΣΥ να διεκδικήσουν στην πρώτη συνεδρίαση την προεδρία ήταν σαφής επιδίωξη να στείλουν πολλαπλό μήνυμα συναίνεσης, υποχώρησης με πολλούς αποδέκτες: μήνυμα προς την κυβέρνηση ότι είναι αποφασισμένοι να κλείσουν όλα τα εκκρεμή ζητήματα αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική (και κυρίως την αξιολόγηση), μήνυμα προς τον κλάδο ότι οφείλει να «συνετιστεί» και να σταματήσει τον αγώνα ειδικά ενάντια στην αξιολόγηση και μήνυμα προς την ΑΣΕ δηλώνοντας καθαρά «ποιος κάνει κουμάντο».

Έτσι, στην τελική συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΟΕ τα 3Δ (ΔΗΣΥ, ΔΑΚΕ, ΔΙΚΤΥΟ) προσήλθαν με διάθεση επίδειξης της δύναμης που τους προσφέρει η πλειοψηφία στο όργανο. «Επέτρεψαν» στην ΑΣΕ να διατηρήσει τον Πρόεδρο – αλλά με τον -σαφούς μηνύματος- αριθμό των 3 ψήφων- και κατέλαβαν, όλες τις θέσεις που διεκδίκησαν με την συμπαγή και ομόθυμη πλειοψηφία των 6 ψήφων/εδρών, που κατέχουν. Πλειοψηφία, που διατηρήθηκε συμπαγής ακόμα και στην ψηφοφορία για την δευτερεύουσα θέση του Οργανωτικού Γραμματέα  όπου υπήρχε υποψήφιος και από την ΑΣΕ, εκτός τον υποψήφιο της ΔΗΣΥ (που τελικά εκλέχτηκε).

Το ότι, τελικά, δεν προχώρησαν σε ωμό αποκλεισμό της ΑΣΕ και από τη θέση του Προέδρου, οφείλεται και στις ενδοπαραταξιακές τους μικροτριβές, αλλά και στην τοποθέτηση των Παρεμβάσεων, στην πρώτη συνεδρίαση, ότι δε θα επιτρέψουμε με τη στάση μας να χρησιμοποιηθεί ένας τέτοιος αποκλεισμός, για να δώσουν τα 3Δ τα μηνύματα υποταγής και συμμόρφωσης , που προαναφέραμε. 

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ακόμα και στο επίπεδο του συμβολισμού της συγκεκριμένης ψηφοφορίας, ο κυβερνητικός συνδικαλισμός των 3Δ, μέσα από την επιλογή ενός στην πραγματικότητα «προγραμματικού -μεταξύ τους- προεδρείου»,  έκανε φανερή την πρόθεσή του  να χρησιμοποιήσει την πλειοψηφία του, για να σύρει την Ομοσπονδία στην κατεύθυνση ενός απροκάλυπτου συμβιβασμού. Ακόμα χαμηλότερα, , από τις «χαμηλές πτήσεις» της προηγούμενης περιόδου.

Από την άλλη, βέβαια, έγιναν φανερά και τα όρια της διαχειριστικής λογικής του «αναλογικού» προεδρείου, που εμμονικά υποστήριξε η ΑΣΕ, αρνούμενη κάθε συζήτηση για την προσπάθεια αναζήτησης μιας προγραμματικής αγωνιστικής σύγκλισης, που πρότειναν οι Παρεμβάσεις. Ο συνδικαλιστικός αριβισμός της, που καταγράφηκε και στο Συνέδριο με την προσφυγή στην αστική δικαιοσύνη ενάντια στις αποφάσεις της 95ης Γενικής Συνέλευσης, είχε ως αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθεί ως το άλλοθι των 3Δ στην διαδικασία εκλογής του προεδρείου της ΔΟΕ. 

Από τη μεριά μας και στην τελική συνεδρίαση (όπως και σε όσες προηγήθηκαν) καταθέσαμε την πάγια θέση των Παρεμβάσεων για τη προγραμματική συγκρότηση σε αγωνιστική κατεύθυνση. Και μάλιστα σε μια προσπάθεια συν-οπτικής (αλλά και συνεκτικής) αποτύπωσης της πρότασής μας καταθέσαμε ως βάση μια πιθανής προγραμματικής σύγκλισης εκείνους τους βασικούς άξονες διεκδίκησης, που θεωρούμε ότι αντιστοιχούν στην ευρύτερη συγκυρία και εκφράζουν τις ανάγκες των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης/ δημόσιου σχολείου με κάποιους βασικούς άξονες διεκδίκησης και στο περιεχόμενο και στην οργάνωση του αγώνα. 

Συγκεκριμένα:

(α) την προτεραιότητα της μάχης των οικονομικών διεκδικήσεων για τους μισθούς και τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης ενάντια την πολεμική οικονομία, τα σύμφωνα σταθερότητας της ΕΕ και τους δημοσιονομικούς κόφτες. Καθώς και για την υπεράσπιση συνολικά των δημόσιων κοινωνικών αγαθών και την ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων σε όσα από αυτά έχουν ήδη επιβληθεί ή/και σχεδιάζεται να επιβληθεί και μάλιστα με τη «σφραγίδα» της συνταγματικής αναθεώρησης. Προφανώς μια τέτοια μάχη προϋποθέτει ένα ευρύτερο πανδημοσιοϋπαλληλικό - πανεργατικό κίνημα στην συγκρότηση του οποίου θα πρέπει να προσανατολιστεί και να συμβάλει η Ομοσπονδία.

(β) Την ανάδειξη και την πάλη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και το σχολείο της αγοράς (όπως αυτά αποτυπώνονται στην ένταση των ταξικών φραγμών, στις εξετάσεις PISA, στο «πολλαπλό» βιβλίο, στην συνταγματική αναθεώρηση του άρθρου 16 κλπ). Και φυσικά τον ανυποχώρητο αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, που σήμερα συνιστά το κεντρικό πεδίο σύγκρουσης στην εκπαίδευση (πόσο μάλλον που επιχειρείται να συνταγματοποιήσει την αξιολόγηση και να την συνδέσει με την μονιμότητα). Προφανώς εδώ εντάσσεται και η μάχη ενάντια στις διώξεις και την τρομοκρατία με το νέο πειθαρχικό νόμο, αλλά και την συνολική επίθεση στην συνδικαλιστική δράση και τα δικαιώματα (ν. Χατζηδάκη κλπ)

(γ) Την σύγκρουση με την διατήρηση των ελαστικών μορφών εργασίας – αναπλήρωσης, αλλά και την παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και των εργασιακών διακρίσεων καθώς και την διεκδίκηση του διορισμού και της μονιμοποίησης όλων των αναπληρωτών με μόνη προϋπόθεση το πτυχίο και την προϋπηρεσία με κατάργηση του «προσοντολόγιου» Γαβρόγλου και κάθε σκέψης για διαγωνισμό ΑΣΕΠ.  

(δ) Τέλος θεωρούμε αναγκαία την έμπρακτη συμβολή του μεγαλύτερου συνδικάτου εκπαιδευτικών  στη δημιουργία ενός αντιπολεμικού μετώπου ιδιαίτερα σήμερα που  βρισκόμαστε σε περιβάλλον όξυνσης των πολεμικών ανταγωνισμών του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με πρωταγωνιστές ΗΠΑ – ΙΣΡΑΗΛ με δραματικότερο αποτέλεσμα την συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα, αλλά και απέναντι στον συνεχιζόμενο – για πάνω από τέσσερα χρόνια- πόλεμο στην Ουκρανία.

Προφανώς δεν είχαμε αυταπάτες και γνωρίζαμε εξαρχής ότι δεν υπάρχουν οι όροι μιας τέτοιας προγραμματικής σύγκλισης. Και εντέλει αυτό αποτυπώθηκε από την στάση των άλλων παρατάξεων στην διαδικασία συγκρότησης, που περιγράφηκε παραπάνω. Γι’ αυτό και δεν θέσαμε υποψηφιότητα και δεν ψηφίσαμε κάποια άλλη, από αυτές που κατατέθηκαν για τα διάφορα «αξιώματα» της Ομοσπονδίας.

Άλλωστε σε τελική ανάλυση γνωρίζουμε ότι οι συνεννοήσεις, ακόμα και οι όποιες συγκλίσεις μεταξύ των παρατάξεων σε επίπεδο «κορυφής» το καλύτερο που μπορούν να προσφέρουν είναι ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για την οργάνωση των διεκδικήσεων. Και υπό αυτό το πρίσμα θεωρούμε καταρχάς θετική εξέλιξη τις ομόφωνες αποφάσεις του Συνεδρίου. Γι’ αυτό, άλλωστε, συμβάλαμε αποφασιστικά στην τελική τους διαμόρφωση και στη λήψη τους. Γνωρίζουμε, όμως, και τα όρια που έχουν ακόμα και οι πιο «προωθημένες» αποφάσεις στην έμπνευση και την οργάνωση των αγώνων. Γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι πραγματικοί αγώνες γίνονται από πραγματικά συνδικάτα (δηλαδή από τα πρωτοβάθμια σωματεία) και από τα πραγματικά μέλη τους (δηλαδή τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους της «βάσης»), με πραγματικές και άμεσες διαδικασίες (δηλαδή τις Συνελεύσεις τους), στα πραγματικά πεδία της σύγκρουσης (δηλαδή στα σχολεία και στους δρόμους). 

Γνωρίζουμε ότι -δυστυχώς- μια τέτοια προσέγγιση του συνδικάτου και μια τέτοια αντίληψη για τις διαδικασίες του είναι όχι απλώς ξένη, αλλά αντιπαραθετική με τις αντιλήψεις του κυβερνητικού κρατικού συναινετικού συνδικαλισμού της αντιπροσώπευσης και των «στελεχών» (που εναλλάσσουν τις «θέσεις ευθύνης» τους μεταξύ συνδικαλιστικής και διοικητικής ιεραρχίας), όσο και με τις σκοπιμότητες του συνδικαλισμού της ΑΣΕ, των χαμηλών πτήσεων και των συμβολικών διαμαρτυριών που δεν θέτουν προϋποθέσεις ανατροπής της πολιτικής αυτής, πάντα στα πλαίσια των κεντρικών αποφάσεων του ΔΣ της ΔΟΕ χωρίς πραγματική συμβολή στη δράση και τον συντονισμό των σωματείων, ενός «αποταμιευτικού» συνδικαλισμού που έχει ως κύριο μέλημα τον παραταξιακό/κομματικό έλεγχο των συνδικάτων, αλλά και έλεγχο των μορφών και των ορίων των διεκδικήσεών τους.  

Για εμάς η συνδικαλιστική δράση νοηματοδοτείται μόνο στο πλαίσιο των πραγματικών συνδικάτων και των πραγματικών αγώνων τους. Ως Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Θα συνεχίσουμε όλη την επόμενη περίοδο, όπως άλλωστε κάναμε πάντοτε, να συμβάλλουμε με τη δράση, τις θέσεις και τις προτάσεις μας, στη βάση του προγράμματος δράσης που καταθέσαμε στο συνέδριο, σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος, στην οργάνωση ενός πολύμορφου ανυποχώρητου αγώνα διαρκείας για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής πολιτικής. Θα  συμβάλλουμε πάντα για αγωνιστικές αποφάσεις σε όλα τα επίπεδα του συνδικαλιστικού κινήματος (ΓΣ, πρωτοβάθμια σωματεία και ΔΣ ΔΟΕ) και ιδιαίτερα ενισχύοντας πρωτοβουλίες-συντονισμούς των πρωτοβάθμιων σωματείων. Η ισχυροποίηση της ΔΟΕ άλλωστε είναι ευθέως ανάλογη της ζωντάνιας και ανάπτυξης της δράσης των α/θμιων συλλόγων της ανάπτυξης δυναμικών αποφασιστικών αγώνων. Και για την  αναζωογόνηση και την συγκρότηση τέτοιων συνδικάτων θα δώσουμε τις δυνάμεις μας και με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς, με πρώτο βήμα τις Γενικές Συνελεύσεις του Σεπτέμβρη. 

 ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.