1. ΕΛΜΕ Χανίων 

  Ερμηνευτικά και συνταγματικά ζητήματα από τις διατάξεις του ν. 4823/2021 για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών  

—ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ: https://drive.google.com/file/d/1P1-UtmKiHhMDJ1wSw1NIJF0qKmS7T_aC/view?usp=drive_link

Ακρίτας Καϊδατζής* / Χαράλαμπος Απ. Κουρουνδής** / Βασίλης Π. Τσιγαρίδας***  

 2. ΣΕΠΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΑΘΗΝΑΣ

ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ: 

https://drive.google.com/file/d/1LW-kYGoz5fY4wKRZ19OAbe7iKngY1i_e/view?usp=drive_link

Απάντηση σε ερώτημα ΣΕΠΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΑΘΗΝΑΣ σχετικά με τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα των Συμβούλων Εκπαίδευσης και των έτερων οργάνων αξιολόγησης, οι οποίοι καταφέρονται εναντίον εκπαιδευτικών που συμμετέχουν στην απεργία- αποχή από τη διαδικασία και τα καθήκοντα αξιολόγησης με αναφορές σε κίνηση πειθαρχικών διώξεων εναντίον τους σε περίπτωση που δεν συμπράξουν στην διαδικασία αυτή. 

Πηγή: https://sylaristotelis.webnode.gr/

Δήλωση εκπροσώπων των Παρεμβάσεων σε ΔΟΕ & ΟΛΜΕ                                              ΒΙΟΛΕΤΤΑΣ ΠΑΤΕΛΗ – ΤΑΣΟΥ ΓΚΑΡΑΓΚΑΝΗ & ΒΑΣΙΛΗ ΠΕΤΡΑΚΗ – ΒΙΚΥΣ ΒΑΣΙΛΑΤΟΥ                  

Πες αλεύρι !!! Ο  ΟΟΣΑ σε γυρεύει!!

«Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας

ξεγράψτε με απ’ τα κατάστιχά σας

στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας» 

Αυτή πρέπει να είναι η απάντηση των Ομοσπονδιών ΔΟΕ , ΟΛΜΕ που καλούνται επισήμως να συνομιλή-σουν με κλιμάκιο του ΟΟΣΑ  στο πλαίσιο, λέει,  της προετοιμασίας της έκθεσης Οικονομική Έρευνας του ΟΟ-ΣΑ για την Ελλάδα 2026 στις 12/2/26! 

Αποτελεί πρόκληση και μόνο η πρόσκληση!  του κλιμακίου του ΟΟΣΑ  και  καθόλου ασύνδετη δεν είναι με την μόλις πριν δύο ημέρες, ανακοίνωση της έναρξης του εθνικού «διαλόγου» για το εθνικό απολυτήριο, από την  κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό. Ενώ λίγες μέρες  έχουν παρέλθει από την παρουσίαση των αποτελε-σμάτων της Έκθεσης του ΟΟΣΑ σχετικά με τις εθνικές εκπαιδευτικές πολιτικές.

Η ίδια η κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘΑ που έχουν στρώσει το κόκκινο χαλί για να περάσει ο ΟΟΣΑ  στα κέντρα αποφάσεων της εκπαιδευτικής πολιτικής = παράδοσης της δημόσιας εκπαίδευσης στην αγορά. Είναι  οι ίδιοι που επιδιώκουν την συναίνεση – συνενοχή των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών. Δίνουν το δικαίωμα στον ΟΟΣΑ να καλεί σε τεχνική συνάντηση για να πάρει δήθεν στοιχεία από τα συνδικαλιστικά όργανα των εκπαι-δευτικών.

Μας κοροϊδεύουν:  Ό, τι περιγράφουν στις εκθέσεις τους  είναι αποτελέσματα της ίδιας της  πολιτικής του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση, που οι κυβερνήσεις  με περισσό ζήλο  υλοποιούν  εις βάρος των μορφω-τικών δικαιωμάτων των μαθητ(ρι)ών  και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών.  

Πολιτικές κατευθύνσεων ΕΕ-ΟΟΣΑ  ασκούνται  μέσω εκθέσεων -αξιολογήσεων και  συστάσεων για συμ-μόρφωση των επιχειρησιακών προγραμμάτων του Υπ. Παιδείας  και εν τέλει εκβιασμών και  πειθαναγκα-σμών.  

Συνένοχοι στο φόνο δε θα γίνουμε.  Καθετί που θα ειπωθεί θα χρησιμοποιηθεί  εναντίον της δημόσιας εκπαίδευσης. Όποια στοιχεία  επιδιώξουν να λάβουν δε θα χρησιμοποιηθούν αθώα. 

Απαιτούμε από τις Ομοσπονδίες να απαντήσουν κατηγορηματικά αρνητικά σε κάθε τέτοιου είδους          προσκλήσεις!

Η συζήτηση με το κλιμάκιο του ΟΟΣΑ ( που είναι αποκλειστικά 4 οικονομολόγοι) θα επικεντρωθεί, λέει, σε θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των ομοσπονδιών. Κλίνουν τη λέξη αξιολόγηση σε όλες τις πτώ-σεις, γνωρίζοντας ότι ο κλάδος των εκπαιδευτικών δίνει έναν ηρωικό αγώνα εδώ και 5 χρόνια, έχοντας στην πλάτη του χιλιάδες πειθαρχικά, επειδή απεργεί ενάντια στην αξιολόγηση – πειθάρχηση.

Η ατζέντα – θεματολογία που προτείνεται από ΟΟΣΑ περιλαμβάνει: Αξιολόγηση των κύριων εμποδίων στη βελτίωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων των μαθητών- Άποψη σχετικά με την ικανότητα των σχολείων να προσαρμοστούν στις τοπικές ανάγκες- Αξιολόγηση των αναγκών κατάρτισης των εκπαιδευτικών.- Αξιολόγηση των αξιολογήσεων των εκπαιδευτικών και των σχολικών αξιολογήσεων- Βασικά σημεία διαπραγμάτευσης με το υπουργείο παιδείας  - Επίπεδο κοινωνικής και πολιτιστικής ένταξης στα σχολεία- Αναντιστοιχίες μεταξύ των επιπέδων πρωτοβάθμιας/δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και των επαγγελματικών απαιτήσεων.

Ποιος ο λόγος να συζητηθούν αυτά για μια οικονομική έκθεση; 

Η απάντηση είναι απλή: Για τον ΟΟΣΑ η εκπαίδευση είναι ένας ακόμα οικονομικός δείκτης.  Οι αναδιαρθρώ-σεις σε αυτήν στοχεύουν: στον μονοσήμαντο προσανατολισμό της στις ανάγκες της αγοράς αλλά και στην εκ-μάθηση/εξοικείωση των μελλοντικών εργαζόμενων στην εργασιακή ευελιξία/ ανασφάλεια και στην μεγιστο-ποίηση της εκμετάλλευσης τους.  

Από τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ στις οποίες επανειλημμένα  καταγράφεται η γήρανση του προσωπικού,  η συνε-χιζόμενη εξάρτηση από αναπληρωτές και οι πολύ χαμηλές αποδοχές σε σύγκριση με άλλες χώρες, φαίνεται ότι πολύ καλά γνωρίζουν κι εκείνοι – όπως κι εμείς - ότι οι μνημονιακές πολιτικές τους ήταν αυτές που επέβαλαν τη συνταξιοδότηση στα 67, τον κανόνα 1 πρόσληψη για 5 αποχωρήσεις, και τους δημοσιονομικούς κόφτες του 13ου και 14ου μισθού , της μείωσης των μισθών και της μείωσης των κοινωνικών δαπανών ( παιδεία – υγεία κλπ) 

Όταν ο ίδιος ο ΟΟΣΑ  στην πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύθηκε έχει κάνει ήδη την ακτινογραφία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος,  ελέγχει πλήρως διαγωνισμούς PISA για τους μαθητές αλλά και TALIS για τους εκπαιδευτικούς, των οποίων τα αποτελέσματα χρησιμοποιεί για να επιβάλει τις πολιτικές του αποφάσεις, δεν θέλει να συζητήσει. Αποζητά εταίρους με τις ευλογίες της κυβέρνησης.  

Μας καλεί -με μια αποικιοκρατικού ύφους πρόσκληση- να αποδεχτούμε και να νομιμοποιήσουμε την ακραία νεοφιλελεύθερη ατζέντα του για την εκπαίδευση: τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, την αποκέντρωση- αυτονομία των σχολικών μονάδων, την καθιέρωση «ολοκληρωτικών» μορφών αξιολόγησης, την περιστολή των δαπανών, την ένταση των εξεταστικών διαδικασιών ( βλ. pisa ) , την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέ-σεων, την εκχώρηση της εκπαίδευσης στην αγορά, το «μπόλιασμα καλών διεθνών πρακτικών», την προώθηση τεχνοκρατικών και διαχειριστικών προσεγγίσεων στον σχεδιασμό των εκπαιδευτικών αλλαγών.  

Οι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών  δεν έχουν καμία θέση στο τραπέζι που τους προσκαλούν οι θύτες της καταστροφής του δημόσιου σχολείου. Δεν μπορεί να υπάρξει κανένας διάλογος με αυτούς τους τεχνοκράτες που βλέπουν την δημόσια εκπαίδευση σαν κόστος που πρέπει να ελαχιστοποιηθεί. Ιδιαίτερα δε όταν αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο που η κυβέρνηση υλοποιεί την πιο επιθετική  πολιτική γραμμή  είτε παραπέ-μποντας σε  πειθαρχικά  εκπαιδευτικούς που υπερασπίζονται τον δημόσιο χαρακτήρα του σχολείου είτε δια-λύοντας  της δημόσια εκπαίδευση με κάθε μέσο.  Ο διάλογος είναι κάτι χειρότερο από επικοινωνιακό κόλπο ή κοροϊδία. Είναι παράδοση στον εχθρό.  Η εκπαίδευση και η παιδαγωγική για εμάς έχουν πολύ διαφορετικό περιεχόμενο για να συμμετάσχουμε σε αυτό το χυδαίο παζάρι. 

 O OOΣA η κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. γνωρίζουν  πολύ καλά τις ανάγκες της δη-μόσιας εκπαίδευσης. 

Το εκπαιδευτικό κίνημα όμως που αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως καθολικό και δωρεάν δημόσιο αγαθό και αδιαπραγμάτευτο κοινωνικό δικαίωμα

 παλεύει δεκαετίες τώρα για την καθιέρωση αρχών ουσιαστικής βελτίωσης των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών και των όρων μάθησης των μαθητών, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς 

 έχει  βάλει εμπόδια στην κατίσχυση της αξιολόγησης όσο και των  αγοραίων κριτηρίων 

 έχει αντιπαρατεθεί και συγκρουστεί με τις πολιτικές του ΟΟΣΑ (από τον πρώτο ΑΣΕΠ, ως τις τελευ-ταίες εξετάσεις PISA)

 δίνει μάχη για:  αύξηση της χρηματοδότησης,   ουσιαστική ενίσχυσης της σχ. στέγης και των υποδο-μών,  μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τάξη,  κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών σε ΕΕΠ & ΕΒΠ με μόνιμο προσωπικό ώστε να σταματήσει η αθλιότητα της αναπλήρωσης,  ολόπλευρη ενίσχυ-ση όλων των δομών της ειδικής αγωγής,  σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα και σχολικά βιβλία 

ΔΟΕ – ΟΛΜΕ σε συνέχεια και των ανακοινώσεων για τις εξετάσεις PISA 

 να αρνηθούν κάθε λογική συναντήσεων

 να καταγγείλουν της πολιτικής και των  το ρόλο του ΟΟΣΑ στην Ελληνική Εκπαίδευση 

 να καλέσουν συγκέντρωση διαμαρτυρίας 

ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΒΙΒΛΙΟ : Πολλαπλή κατηγοριοποίηση και ταξικός διαχωρισμός  σχολείων και  μαθητών -  Σχεδιάζοντας την ιδιωτικοποίηση της διδακτικής πράξη

Το Πολλαπλό βιβλίο εμφανίζεται ως μια βαθιά εκσυγχρονιστική μεταρρύθμιση που θα δώσει την ελευθερία στους εκπαιδευτικούς να επιλέγουν το βιβλίο που θεωρούν κατάλληλο για τους/τις μαθητές μαθήτριές τους. Πρόκειται για πρωτοφανές ψέμα:

1.Το πολλαπλό βιβλίο υπήρχε για δεκαετίες στο ελληνικό δημόσιο σχολείο και συγκεκριμένα από το 1907 έως το 1969. Το Διδασκαλικό Βήμα της εποχής ήταν γεμάτο διαφημίσεις εκδοτικών οίκων που προωθούσαν το εμπόρευμά τους και περιόδευαν ανά την Ελλάδα επιχειρώντας να πείσουν, με θεμιτά και αθέμιτα μέσα, τους εκπαιδευτικούς να επιλέξουν το δικό τους βιβλίο. Καμία βελτίωση δεν προσέφερε στην ποιότητα της εκπαίδευσης.

2.Το πολλαπλό βιβλίο υπόκειται στους περιορισμούς που θέτει το Πρόγραμμα Σπουδών (ΠΣ). Το ΠΣ αποτελεί νόμο του κράτους και όχι το πολλαπλό βιβλίο. Επομένως, εδώ βρίσκεται ο πυρήνας, το DNA τόσο του περιεχομένου της εκπαίδευσης, όσο και των υψηλών απαιτήσεων και της ακόμα μεγαλύτερης αύξησης της ύλης, παρά τα όσα περί του αντιθέτου δηλώνει το ΥΠΑΙΘΑ. Επομένως, θα έχουμε πολλές εκδοχές του ίδιου προγράμματος, απαιτητικές, λιγότερο απαιτητικές, ποιοτικές, καθόλου ποιοτικές που θα αντιστοιχούν σε σχολεία πολλών ταχυτήτων, αλλά το επίπεδο απαιτήσεων και ταξικών φραγμών και το στίγμα ιδεολογικού προσανατολισμού θα παραμένει ένα και το αυτό!

Η εισαγωγή του λεγόμενου πολλαπλού βιβλίου επιχειρείται για μια ακόμη φορά στην εκπαιδευτική διαδικασία με συγκεκριμένες κυβερνητικές εξαγγελίες για την εφαρμογή του. Tο ΥΠΑΙΘΑ εκπονεί εδώ και τρία χρόνια νέα προγράμματα σπουδών και σχολικά εγχειρίδια, χωρίς την παραμικρή διαβούλευση με τον κλάδο. Το πολλαπλό βιβλίο είναι ένας ακόμα βασικός πυλώνας ιδιωτικοποίησης – εμπορευματοποίησης του δημόσιου σχολείου. Η εισαγωγή του είναι συνδεδεμένη με την αυτονομία της σχολικής μονάδας, ανοίγοντας το δρόμο για μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων και μαθητών, για μεγαλύτερο ταξικό διαχωρισμό μεταξύ τους. Αποβλέπει ακόμα στην  εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων στο καθεστώς παραγωγής και διανομής του σχολικού βιβλίου, στην εισβολή εκδοτικών επιχειρηματικών συμφερόντων και στην κηδεμονία της εκπαιδευτικής διαδικασίας απ’ αυτά.                                                          

Το πολλαπλό βιβλίο μπορεί να δίνει την αίσθηση της διδακτικής ελευθερίας και πρωτοβουλίας στους εκπαιδευτικούς , τίποτα όμως το πιο ψευδές και πιο απατηλό απ’ αυτό. Η επιλογή του βιβλίου γίνεται μεταξύ των εγκεκριμένων διδακτικών βιβλίων που εντάσσονται στο Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων. Άρα το ΥΠΑΙΘΑ  είναι αυτό που ουσιαστικά  επιλέγει, ανοίγοντας απλά ένα καινούργιο πεδίο κερδοφορίας για τους εκδότες. Το εγχείρημα αντιμετώπισε μέχρι τώρα οργανωτικές και οικονομικές δυσκολίες παρά τα πολλά εκ. ευρώ που έχουν δαπανηθεί για το σχεδιασμό του, αλλά η τύχη της εφαρμογής του εξαρτάται και από τους πολύ αργούς ρυθμούς με τους οποίους προχωράει η νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης και η αντίσταση που συναντάει από το εκπαιδευτικό κίνημα.  

Το έργο αποτελεί εφαρμογή προγράμματος του ΕΣΠΑ και είναι αρκετά πολυδάπανο. Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί μέχρι το Φεβρουάριο του 2026 και η δαπάνη του έργου είναι 30.000.000€, ενώ άλλα 10.000.000 € έχουν διατεθεί για την εκπόνηση των νέων προγραμμάτων σπουδών. Άλλα 8.000.000€.  για την έκδοση νέων βιβλίων.  Ένας ολόκληρος πακτωλός χρημάτων κατευθύνεται μέσω τους ΕΣΠΑ στο εκδοτικό επιχειρηματικό κατεστημένο του βιβλίου , σε ημέτερους πανεπιστημιακούς , συγγραφείς και αξιολογητές για την εφαρμογή μιας πολιτικής που θ’ αφορά τους λίγους και θα συντρίψει τα μορφωτικά δικαιώματα των πολλών. Την ίδια ώρα τα δημόσια σχολεία στενάζουν οικονομικά και αδυνατούν να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες τους.

Το πολλαπλό βιβλίο είναι και πάλι ένα και για τον εκπαιδευτικό και για το μαθητή, αλλά μπορεί να είναι άλλο, διαφορετικό ανάμεσα σε διαφορετικές σχολικές μονάδες. Βασικός στόχος της εισαγωγής του είναι να υπάρξουν διαφορετικών ταχυτήτων βιβλία που θα δώσουν πραγματική υπόσταση στην κατηγοριοποίηση των σχολείων και τον ταξικό διαχωρισμό  των μαθητών. Άλλο βιβλίο για το σχολείο της γειτονιάς με τα στοιχειώδη και με προσανατολισμό στις δεξιότητες και άλλο για το Ωνάσειο ή για το Πρότυπο πιο δύσκολο και απαιτητικό που όμως μορφωτικά και κοινωνικά θ’ ανοίγει άλλο δρόμο για τους μαθητές τους. Το Υπουργείο Παιδείας προσπαθεί να μετατρέψει τους Συλλόγους Διδασκόντων και τους Εκπαιδευτικούς σε εκτελεστικά όργανα των δικών του επιλογών και να κρύψει την ευθύνη του για την κατηγοριοποίηση σχολείων και μαθητών. 

Το Πολλαπλό βιβλίο συνδέεται με τις αντιεκπαιδευτικές αλλαγές που συντελούνται σήμερα και αποτελεί  προϋπόθεση για το προχώρημα της εφαρμογής τους και  των στόχων τους. 

«To πολλαπλό βιβλίο, τα νέα προγράμματα σπουδών, η παραγωγή ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού μεγάλης έκτασης, η Τράπεζα Θεμάτων για το Εθνικό Απολυτήριο είναι πρότζεκτς οργανικά συνδεδεμένα μεταξύ τους και αποτελούν μείζονες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, που αλλάζουν τον τρόπο προσέγγισης της μάθησης στο ελληνικό σχολείο.» (Απ. Λακασάς, Το πολλαπλό βιβλίο για τους μαθητές «κόλλησε» στον εκτυπωτή, Καθημερινή , 23.9.2025). 

 Η εφαρμογή του συνδέεται με την σκλήρυνση των εξετάσεων και στις τρεις τάξεις του Λυκείου  με θέματα που θα λαμβάνονται αποκλειστικά από την Τράπεζα Θεμάτων.(Απ. Λακασάς ,Αντίστροφη μέτρηση για το πολλαπλό βιβλίο Καθημερινή, 25.11.2025) Μια τέτοια διεξαγωγή της εξεταστικής διαδικασίας μέσα από διαφορετικού επιπέδου δυσκολίας βιβλία στις διάφορες σχολικές μονάδες θα οδηγήσει στη μαζική αποτυχία των μαθητών των λαϊκών περιοχών και στην έξοδο από το Λύκειο χωρίς να έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του σ’ αυτό και στην πρόκριση των σχολείων της αριστείας. Η ταξική επιλογή στην πιο σκληρή της μορφή με απόλυτη αναίρεση βασικών μορφωτικών δικαιωμάτων. Αυτό θα είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που θα έχει τρεις βασικούς κρίκους Πολλαπλό Βιβλίο, Τριπλές πανελλαδικές για το εθνικό απολυτήριο, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. 

   Η εφαρμογή του δικαιολογείται με την «έμφαση στα μαθησιακά αποτελέσματα» και τη δημιουργία ενός νέου «ανοιχτού» διδακτικού περιβάλλοντος που θα συνοδεύεται και από την εφαρμογή και άλλων διδακτικών μέσων, όπως βίντεο, ηλεκτρονικών βιβλίων. Πρόκειται για μια διακήρυξη παραπλανητική γιατί συγκαλύπτει την πολιτική του διαχωρισμού και της κατηγοριοποίησης στην εκπαίδευση. 

           ΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 

«Οι σχεδιασμοί του Υπουργείου μιλούν για επιλογή βιβλίων από  τους εκπαιδευτικούς:   Όπως προβλέπει το άρθρο 85 παρ.2 του Ν. 4823/2021 (Α΄136), η επιλογή των διδακτικών βιβλίων που χρησιμοποιούνται από την κάθε σχολική μονάδα πραγματοποιείται από τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν τα αντίστοιχα μαθήματα στην σχ.μονάδα. Δηλαδή, από όλους τους μαθηματικούς, από όλους τους φιλολόγους της σχολικής μονάδας. Στην περίπτωση που υπάρχει αδυναμία επιλογής από τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν το αντίστοιχο μάθημα, η επιλογή, γίνεται από τον Σύλλογο Διδασκόντων.

Σε  περίπτωση αδυναμίας λήψης απόφασης ή καμίας επιλογής, η επιλογή γίνεται από τον Δ/ντή ή τον Προϊστάμενο της σχολικής μονάδας.  Ο εκπαιδευτικός επίσης μπορεί κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας, να χρησιμοποιήσει από το ψηφιακό αποθετήριο και άλλα βιβλία για το αντίστοιχο μάθημα και άλλα ψηφιακά αντικείμενα τα οποία είναι αναρτημένα και διαθέσιμα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Διδακτικών Βιβλίων. Ο εκπαιδευτικός, καλείται να επιλέξει το βιβλίο που θα δοθεί στους μαθητές ως μια πρόσθετη πηγή μελέτης, από  το σύνολο των υλικών που θα έχουν διαθέσιμα οι μαθητές τα επόμενα χρόνια στο σχολείο. 

Ο ενιαίος χαρακτήρας της μόρφωσης ως καθολικού δημόσιου αγαθού γίνεται κομμάτια και θρύψαλα, και πρόκειται να δημιουργηθούν σχολεία πολλών ταχυτήτων με διαφορετικά βιβλία, σύμφωνα άλλωστε με τις επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-ΟΟΣΑ Τα σχέδια αυτά δεν είναι καινούργια, ξεκινούν από την εποχή της μεταρρύθμισης Αρσένη και θα επαναληφθούν επί Υπουργίας Διαμαντοπούλου με την αντικατάσταση  του δημοσίου Οργανισμού Έκδοσης Διδακτικών Βιβλίων από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων , ιδιωτικό φορέα.                    

Απέναντι στην πολιτική του ταξικού διαχωρισμού, της αριστείας και κατηγοριοποίησης πρέπει να προτάξουμε:

  Ενιαίο δωδεκάχρονο δημόσιο δωρεάν υποχρεωτικό σχολείο και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλα τα παιδιά 4 έως 6 αποκλειστικά στο δημόσιο Νηπιαγωγείο στα πλαίσια του 14χρονου εκπαιδευτικού σχεδιασμού, για το σχολείο των όλων, των ίσων και των διαφορετικών.  Με στόχο τη βαθιά και ολοκληρωμένη γνώση, την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης.  

  Σχολείο που θα μορφώνει και δε θα εξοντώνει παιδιά και εκπαιδευτικούς. Σχολείο αγωγής, ολόπλευρης διαπαιδαγώγησης και όχι σχολείο κατακερματισμένων γνώσεων, δεξιοτήτων και πληροφοριών (με βάση τη συνολική μας θέση όπως κατατέθηκε στην 86η ΓΣ της ΔΟΕ). Σε αυτό το πλαίσιο, η κριτική απελευθερωτική παιδαγωγική, μέσα στο χώρο αντιθέσεων του παρόντος, επιδιώκουμε να συμβάλλουμε στη διαπαιδαγώγηση ενός ανθρώπου με ισόρροπη σωματική, γνωστική, ηθική και καλλιτεχνική ανάπτυξη που καλλιεργεί τη σωματική του ευεξία, κατακτά ακαδημαϊκές και γενικές γνώσεις που προσφέρουν ευρεία και ουσιαστική ανθρωπιστική μόρφωση, καθώς και επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις και ικανότητες οι οποίες αναφέρονται στους βασικούς κλάδους παραγωγής, δηλαδή αποκτά πολυτεχνική μόρφωση.                                                                                                                                                                                            

  Ριζική αλλαγή των αναλυτικών προγραμμάτων και των σχολικών εγχειριδίων στην παραπάνω κατεύθυνση, καθώς και μείωση της ύλης.

  Όχι στο νέο σχολείο – εξεταστικό κέντρο. Να καταργηθούν τα εξεταστικά πλέγματα (ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, PISA, Πανεθνικές εξετάσεις σε Στ Δημοτικού και Γ Γυμνασίου).

  Κατάργηση των νόμων 4692/20 ,  4823/21 και όλου του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης.

 Τρίτη 3/2 6μμ διαδικτυακή εκδήλωση συζήτηση για αξιολόγηση, διώξεις, νέο πειθαρχικό, αντιεκπαιδευτικά μέτρα, τους αγώνες μας, με ομιλητές εκπροσώπους των σωματείων μας,

τον  πανεπιστημιακό Περικλή Παυλίδη, 

τους μάχιμους δικηγόρους Παλαιολόγο Παλαιολόγο - την Βαγιωνάκη Μερόπη, 
και την Τόδη Νεκταρία